“GOOI HET MAAR OP DE GROND, WE ZIJN TOCH IN SURINAME”

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

PARAMARIBO – Milieu bewustzijn hoeft niet in alle gevallen een vanzelfsprekendheid te zijn, “wanneer er geen regels het niet wordt aangeleerd of er geen regels voor zijn zal van een milieubewuste bevolking nog lang geen sprake zijn in Suriname”, zegt Glenn Ramdjan, project coördinator van stichting Support Recycling Suriname ( SuReSur).

Volgens hem is met name de laatste 30 jaar in de samenleving het idee gaan postvatten dat in Suriname alles mag. Zijn conclusie baseert hij op de voorvallen die zich in Suriname als in Nederland hebben voorgedaan. In het eerste geval gaat het om een jong in Suriname geboren echtpaar dat uit Nederland op vakantie komt met hun kind. Uit het vliegtuig gestapt lopend naar de aankomsthal vraag het kind die een lege fles in de hand heeft, waar dat weggegooid kan worden. “Gooi het maar op de grond, we zijn toch maar in Suriname” klinkt het antwoord van de vader. Maar ook andersom blijkt dat de conclusie van de projectcoördinator de kern is van het probleem. Wanneer in Amsterdam- Nederland een oma ook al geboren in Sranan met haar kleindochter die op vakantie is in Nederland een wandelingetje maakt, gooit het kind op een goed moment de snoepverpakking op de grond. “Nee, nee, nee, raap op, hier is Suriname niet”, is de terechtwijzing van de grootmoeder.

“Dus milieu bewust of niet wanneer er vanuit de overheid geen regels en controle is om de samenleving te ordenen en maar van alles wordt gedoogd zal je dit gedrag bij mensen ontwikkelen. Zo zie je dat je nog geen tien meter hoeft te rijden of te lopen en je ziet overal afval en zwerfvuil gedumpt”, zegt Ramdjan. Wetgeving alleen is nooit genoeg, dat is om de ordening te regelen, want in de politie strafwet staat opgenomen dat :

Hij, die vuilnis, afval of andere hem toebehorende zaken nederwerpt, stort of plaatst, dan wel doet nederwerpen, storten of plaatsen op een voor het openbaar verkeer openstaande weg en de daarbij behorende voetpaden, in een voor het publiek toegankelijke tuin of park, in een voor de afwatering bestemde of daartoe dienende gracht, trens of kreek of op een ander dan van overheidswege daartoe aangewezen tot het domein behorend perceel of land, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste twee maanden of geldboete van ten hoogste vijfhonderd Surinaamse Dollar.

Zo nu en dan wordt wel gebruik gemaakt van dit artikel in de wet, wat de reden ook mag zijn hiervoor. In 2018 heeft de politie van Nickerie een persoon die vuil heeft gedumpt in een kanaal opgepakt en beboet en ook nog het schoon maken van het kanaal als taakstraf meegegeven. “Het is jammer, maar juist dit soort zaken zouden we op de televisie moeten laten zien en over moeten discussiëren op sociale media”, zegt Ramdjan.

Suresur wil de komende periode het milieubewustzijn niet alleen richten op de gemeenschap maar ook op de overheid, beleidsmakers en politici. “We hebben gemerkt dat sommige assembleeleden niet eens weten dat dit soort wetgeving bestaat. Maar wij hoeven het alleen niet te zeggen”. De stichting zal via de sociale media en mogelijk ook via de traditionele media de discussie over het milieubewustzijn een diepere dimensie geven. Met stellingen zal het vraagstuk worden aangekaart. Het is misschien makkelijker bij de samenleving te beginnen, maar met de discussie die daaruit komt willen we duidelijk maken aan de overheid dat di mede verantwoordelijk is voor het opvoeden van de gemeenschap en voor verantwoordelijk is dat er systemen en manieren zijn om huisafval op een betere manier aan te bieden. Opvoeden kan ook betekenen dat je met regels de mensen verplicht hun afval niet zomaar langs de kant te deponeren, maar netjes in een stalen rek te deponeren. En dit kan ook op andere gebieden. Zo kan het negatief maatschappelijk gedrag van sommige jongeren beperkt worden wanneer de overheid hen beschermd met een verbod dat kinderen beneden de 15 jaar na een bepaald tijdstip niet in het openbaar of sommige openbare plekken mogen zijn zonder de begeleiding van een volwassene. “je moet mensen opvoeden en niet alles wat zich aandiend gedogen”, zegt Ramdjan.

UNITEDNEWS

Comments