RECENSIE: SURIPOP XIX ONDER DE LOEP

0

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

De dag van de ontknoping nadert. We maken ons op voor de SuriPop XIX Gala presentatie op 6 augustus. Iedereen heeft weer een mening over de twaalf finale composities, die dingen naar de felbegeerde Jules Chin A Foeng trofee. Publicist en muziekliefhebber Jeff Cramer neemt deze week, drie dagen lang, de twaalf nummers onder de loep, in twaalf aparte recensies.

 1.Yu Sei – Rafick Bottse

De jonge creatieve singer songwriter/producer Rafick Bottse deed bij de vorige editie van SuriPop, toen als debutant, het slotakkoord op de CD. Hij heeft het ook dit keer tot de finale mogen schoppen. Dat alleen al mag een knappe prestatie genoemd worden. Nu heeft hij de eer het album te openen. Dat gegeven is door hem volgens mij heel goed begrepen. Want het is niet makkelijk de spits af te bijten op het album en daarmee van Suriname’s grootste muziekgala avond.

De toon zetten hoeft gelukkig niet, omdat elk van de twaalf compositie’s op zichzelf staat en ook zo beschouwt moeten worden. Maar het is wel het eerste wat je hoort bij de introductie. Het gevoel kan zijn: …mmm..deze is goed man….mooi nummer. Hoe zal de rest dan klinken? Zal deze wel tot de favorieten voor de titel horen? Het maakt in zekere zin dus wel nieuwsgierig. Wordt het meer optimisme of teleurstelling, meer top of flop? Dit nummer, Yu Sei, gaf mij in ieder geval een top gevoel. Rafick staat al sinds enige tijd bekend om zijn zwoele zouk composities en wel zijn eigen versie. Ik noemde zijn stijl bij zijn vorige finale compositie Teigi Mi, de SuriPop 18 derde prijs winnaar, ‘Suri-zouk’. Ik raadde hem toen aan zijn stijl te patenteren, voor zover dat nog niet zo is. Ik hoop dat hij die raad heeft opgevolgd. De jonge componist verstaat de kunst met een mengelmoes van diverse muziekstijlen, waarde toe te voegen aan de Zouk. Perfekte Fusion music. Teigi Mi kenmerkte zich door een sterke nadruk op de Zouk, met toevoeging van Kaseko, Kawina en een fleugje Latin in.

Yu Sei

In Yu Sei gaat Rafick op dezelfde voet door, maar laat zich nu inspireren door onze zuiderburen, Brazilië. De nadrukkelijke ‘Samba’ tonen dragen dit mooi in elkaar gezet nummer op sublieme wijze. Al bij het begin Samba ‘scattend’, alsof je een heus carnaval feest binnenstapt. Rafick grijpt dan op momenten, hoe kan het ook anders, even terug naar zijn grote liefde Zouk, maar weet dan naadloos terug te komen op de Samba, als rode draad door het nummer.  Heel knap gezet in het refrein…Fu De na Yu Sei, Fu De na Yu Sei…, wat ook wordt ingeleid met een heerlijke ‘hook’… wanneer kan ik jou weer zien ? I sab tak wan dey no sari gi mi…. En wanneer je denkt dat je het hebt gehad, dan komt iets over de helft verassing. Je moet geen Surinamer zijn om de lekker stevige Kawina beat in de bridge niet te horen.

Maar wie goed luistert, zal ongetwijfeld de Latin/Jazz invloeden in dit nummer herkennen. Ik wil er geld op zetten dat arrangeur ‘Maestro’ Ernesto van Dal daar hand in moet hebben gehad. De subtiele, maar prachtige keyboard arrangementen evenzo. De tekst is vrij simpel, maar geschreven volgens het concept van een popsong. Mooi gespeeld met de taal, switchend van Nederlands naar het Sranan, precies geschreven voor de passende stemmen van Timothy Ceder, Skalid Muntslag & Furgill Simons. Geen onbelangrijk detail zal later blijken, wanneer wij de andere nummers voor u zullen beschrijven. En de videoclip is van hoog gehaalte. Goed script, samenvloeiend met het nummer, goed geacteerd, een video met internationale allure. Zowel het nummer als de clip zouden zo de internationale toets doorstaan. Ongetwijfeld een van de kadidaten voor beste videoclip. Alles bijelkaar maakt deze poku ongetwijfeld tot een grote kanshebber. Ik ga er nu ook al Samba scattend uit….papa a tuwi tuwi papa…

JEFF-CRAMER Unitednews|Jeff Cramer