IVAN GRAANOOGST : ETNISCHE POLITIEK ZAL HET NOOIT WINNEN VAN BOUTERSE

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Foto: Ivan Graanoogst

Volgens Ivan Graanoogst, een van de revolutionairen uit 1980 heeft de oppositie die bij de verkiezingen van 2015 gebundeld was in wat toen heette V- 7, de uitslag van die verkiezingen totaal niet begrepen.

“In plaats van corruptie, corruptie te schreeuwen en op het plein te komen en een hoop lelijke dingen te zeggen over mensen die hard werken om ontwikkeling te brengen in dit land, waarom doe je niet wat de uitslag van 2015 heeft voor gedicteerd?. Je wilt winnen maar je doet niet wat je moet doen om te winnen; en dat is het opheffen van etnische partijen. Het kan en mag niet meer in Suriname. Hef ze op en maak een sterke NDP-2, pas dan kunnen wij battlen, want wat Bouterse doet kan je met de mensen die jouw partij ondersteunen niet bereiken, maar wel met hard werken, 28 jaren lang”, zei graanoogst op een speciale lezing in de Congreshal in verband met de herdenking van 40 jaar revolutie in Suriname sinds de staatsgreep op 25 februari 1980.

Graanoogst zegt dat het een bewezen feit is dat etnische partijen steeds verder verschrompelen.

“Wanneer wij regering Bouterse 3 beginnen gaan ze automatisch kapot wanneer ze niet doen wat ze moeten doen”. Graanoogst heeft op zijn revolutie lezing bijkans twee uren besteed om het doel en waarom van de revolutie uit te leggen om vervolgens een reeks van verdiensten en wapenfeiten vanaf toen tot nu voor te houden aan het publiek dat overigens tot de laatste stoel in de congreshal heeft weten te bezetten. Volgens Graanoogst is de aanhoudende kritiek en constante beschuldigingen van corruptie door de oppositie vrij duidelijk; “Bouterse mag niet succesvol zijn omdat anders de revolutie succesvol zal zijn geweest. “Wel ik heb nieuws voor jullie. Hij is succesvol en wat hij gezet heeft gaan we nooit meer kunnen uitwissen”, zei Graanoogst.

Ontwikkeling
De toenmalige revolutionaire topper die nu adviseur is van president Desi Bouterse die de staatsgreep in 1980 leidde, zegt dat de NDP bij de laatste verkiezingen met zweet en tranen en met bundeling van de samenleving over een periode van 28 jaar, 26 zetels bij elkaar heeft weten te verzamelen, “ We gaan ze niet meer loslaten. Je  noemt het dictatuur, maar mi ‘gado’, toen je 41 had was je dichter bij dictatuur. Ergens is een snaar los”, zegt Graanoogst. Volgens hem ziet het ontwikkelingsverhaal van Suriname er totaal anders uit dan de oppositie en critici de gemeenschap willen laten geloven. De revolutionair heeft in zijn voorbereiding op de lezing behoorlijk wat data- informatie en cijfers verzameld om zijn spreekbeurt te onderbouwen. Volgens hem heeft de politieke constellatie buiten de NDP, vanaf 1975 totaal geen ontwikkeling bewerkstelligt op geen enkele vlak, dan wel met elkaar overhoop te liggen.

Van diversificatie en investeringen waar zij nu de mond van vol hebben is nimmer sprake geweest en werd het land slechts draaiende gehouden met zogenaamde ontwikkelingsgelden.

“Ze weten alleen te werken met gratis geld. Alles wat we gedaan hebben na februari 1982 is met geld van Suriname en geen ontwikkelingsgeld. Voor ons is stilstaan geen optie. Wij werken gestadig door aan wat wij deze samenleving beloofd hebben”, zegt Graanoogst.

Het nieuwe Suriname
40 jaar na de revolutie concludeert Graanoogst dat het land zich in elke sector significant heeft ontwikkeld dan het geval is geweest voor 25 februari 1980. De militaire leiding stond open en heeft steeds het volk betrokken bij besluitvorming. Het eerste kabinet bestond uit deskundigen uit de VHP, de NPS, KTPI, de PNR en mensen uit de Volkspartij. Ze waren in staatsorganen vertegenwoordigd. In samenspraak met vele adviseurs hebben de militairen twee documenten gebruikt om hun visie over hoe het land te ontwikkelen geponeerd. Het eerste was het Surinaams Volkslied, waarvan Graanoogst zegt dat, dat zoveel kracht en waarheid heeft en tegelijkertijd aangeeft wat van elke Surinamer wordt verwacht. Het tweede document is het manifest van de revolutie met belangrijke pijlers die zijn opgenomen in de eerste regeringsverklaring van de staatsgreep. Graanoogst citeert, : ‘De toekomst van dit land ligt in onze handen stel u in slachtorde op om schouder aan schouder met uw regering te arbeiden aan de vernieuwing van dit land. “De opdracht was duidelijk, vernieuw de bestuurlijke orde vernieuw de sociaal maatschappelijke orde vernieuw de sociaal economische orde vernieuw de educatieve orde, help mee aan de geboorte en ontwikkeling van de nieuwe Surinaamse mens, dien het volk. Voor Nederland die volgens Graanoogst het eerste land was dat de revolutie welkom heette had Graanoogst de scherpe boodschap dat, dat land nooit meer iets te beteken zal mogen hebben in Suriname.

UNITEDNEWS