‘HET BOEK IS GESLOTEN VOOR DIE CORONIAANSE ONDERWIJZER, POLITICUS, STATENLID EN EERSTE VOORZITTER VAN HET PARLEMENT VAN SURINAME’
Hoe groot je bent en welke impact je daden hebben gehad op je omgeving en je medemens worden uiteindelijk je ‘legacy’, die je tot in de eeuwigheid onsterfelijk maken.
Een groot staatsman van ongekende waarde, niet alleen om zijn verdiensten, maar misschien meer nog om de persoon die Emile Wijntuin is geweest in de 95 jaren van zijn aardse bestaan, waaraan donderdagmorgen een einde is gekomen. ‘Het boek is gesloten voor die Coroniaanse onderwijzer, politicus, Statenlid en eerste voorzitter van het parlement van Suriname’. Woorden samengevoegd uit reacties van personen die zich gelukkig prijzen de overleden politicus gekend te hebben. “Ik zat zelf bij de dokter toen ik te horen kreeg dat mijn vriend is overleden. Ik ken hem als een beminnelijke persoonlijkheid en weloverwogen. Hij is ook nog een vrome katholiek geweest”. Zegt voormalig voorzitter van de Rekenkamer Ulrich Aron (Zie foto onder)die na Wijntuin ook voorzitter is geweest van het benoemd parlement van 1980 tot en met 1983
Hoewel er een verschil is van 20-jaren zijn tussen Aron en Wijntuin, zijn die twee jeugdvrienden geweest. Aron nu 75 jaar, verwijst opmerkelijk genoeg steevast respetvol naar zijn vriend met ‘oom Emile. Ik heb hem leren kennen toen hij met andere en latere bekende Surinamers leerling was van de Rooms-katholieke Stefanusschool. Zelf ben ik nooit leerling van die school geweest maar er was een hechte vriendenkring. Wijntuin is voor Aron één van de grote nationalisten die in de turbulente periode op weg naar de onafhankelijkheid zich samen met vrienden als de intussen ook overleden professor Coen Ooft daarvoor heeft ingezet. “In die periode werd oom Emile ervan verweten; dingen’ te hebben gedaan zodat Suriname onafhankelijk werd van Nederland. Het werd hem aangerekend als een zonde. Wel als oom Emile toen een zonde heeft begaan is het hem vergeven, zelf zou, als ik in zijn positie was geweest nog veel meer hebben gedaan”, zegt Aron
Wijntuin heeft het vorig jaar, bij de oprichting van de Volkshogeschool in Coronie, op verzoek van Aron een motivatie boodschap ingesproken voor jongeren uit zijn geboortedistrict. Belangrijk voor hem was, dat het imago dat het district heeft gehad in vroegere jaren door veel prominenten voort te brengen, terug moest komen. Aron herinnert zich dat hij zijn vriend een grote dienst heeft bewezen door bij het afstuderen van een dochter van Wijntuin in Nederland een artikel te schrijven over Coronianen die hu sporen hebben verdiend. “Ja hij was een erg trots op zijn afkomst en heeft erg veel van zijn district gehouden”, zegt Aron.
“Bedroefd en geschokt heb ik kennis genomen van het heengaan van een goede vriend. Emile was een staatsman die de democratische waarden hoog in het vaandel had. Het welzijn van zijn volk was primair. In de jaren 80 heb ik veelvuldig contact gehad met hem. Het was oprecht een voorrecht om hem te kennen. Dat hij in vrede ruste”, laat Don Martina weten. Martina was in de periode 1971 tot 1999 Statenlid, minister en ook nog minister president van de Nederlandse Antillen
Voorzitter Jennifer Geerlings Simons van De Nationale Assemblee, zegt Wijntuin niet van dichtbij gekend te hebben, maar hem, de tijd dat hij voorzitter is geweest van het parlement als jonge politica bewust meegemaakt te hebben. “Het was een woelige periode op weg naar de onafhankelijkheid en die periode was bijzonder turbulent. Simons verwijst naar de biografie van de overleden politicus en wijst op de eenvoudige manier waarop hij zijn carrière is begonnen. Bij de eerstvolgende openbare vergadering van het parlement zal Wijntuin volgens haar dan ook zoals gebruikelijk is gememoreerd worden. Wijntuin overleed na kort ziek te zijn geweest. Hoewel zijn gezondheid de laatste tijd achteruit ging had zijn familie niet verwacht dat hij heen zou gaan. “Dit jaar zouden wij 65 jaar getrouwd zijn. Emile zal voor mij altijd de man blijven met het zachte karakter, de vredelievende persoon en ik zal hem herinneren om zijn rust en zijn principes. Zijn opstelling in moeilijke tijden was altijd eerst sussen en tot rust komen in plaats van verergeren”, zegt de weduwe.
UNITEDNEWS
