SURINAMERS KUNNEN ROTTE APPELS WEGSTEMMEN
Auteur: Armand Snijders.
Veertien of vijftien politieke organisaties zullen op 25 mei deelnemen aan de verkiezingen.
Het zal die dag de opdracht van de kiezers zijn om een hele bewuste keuze te maken. En zich vooral niet opnieuw knollen voor citroenen laten verkopen. Bovenal kunnen ze de huidige rotte appels in de politiek wegstemmen.
Dat betekent dat kiezers zich niet meer moeten laten verleiden door voedselpakketten, flappen bankbiljetten en andere geschenken die door veel partijen worden uitgedeeld. En zich ook niet niet laten gek maken door zich als politicus voordoende schreeuwlelijkerds tijdens een van de vele campagnebijeenkomsten.
Het is sowieso van belang dat de keuze pas wordt bepaald als de definitieve kandidatenlijsten bekend zijn. Dat zal pas over een maand zijn. Doorgaans wordt een stem vrijwel standaard uitgebracht op de lijstrekker van een bepaalde partij – ‘omdat het zo hoort’ of ‘omdat mijn ouders daar altijd op stemmen’ – is niet meer van deze tijd. Die keuze moet bepaald worden op rationele gronden, niet door hoeveel ‘lekkers’ wordt beloofd.
Je zou mogen veronderstellen dat alle kandidaten die op het biljet verschijnen voldoende zijn opgeleid en de kennis en ervaring hebben om de grondwettelijke taak waarvoor ze in aanmerking wensen te komen naar behoren uit te kunnen voeren. Het is aan de kiezers om dat te beoordelen, voordat hij of zij een stem uitbrengt.
Kandidaten die bij voorbaat afvallen zijn zij die in de laatste maanden met heel veel kabaal zijn overgelopen naar een bestaande partij omdat ze in hun oude omgeving – actiegroep of partij – geen perspectief voor zichzelf meer zagen. Dat zijn de openlijke opportunisten waar je als kiezer – als ze ooit worden gekozen – nooit meer iets zinnigs van hoort, terwijl zij wel iedere maand hun vorstelijke beloning opstrijken en ondertussen zichzelf proberen op andere manieren te verrijken. Ook in het huidige parlement zijn daar voldoende voorbeelden van. Iedereen weet het en iedereen kent ze.
Maar wie is dan wel oprecht en heeft het beste met het land en volk voor? Heel af en toe lijkt er iemand op te staan die goudeerlijk is, maar die later – eenmaal in het parlementaire nest of op andere wijze met een rol in het machtscentrum – zich de onhebbelijke gewoonten van liegen en bedriegen van de ‘oude politiek’ hebben aangeleerd.
We gaan er vanuit dat er wel enkele geschikte kandidaten met de juiste inborst op de lijsten staan, dwars door de verschillende partijen heen. Aangezien vrijwel geen enkele partij met een gedegen verkiezingsprogramma komt die je als kiezer enige houvast geeft waar ze met het land naar toe willen, moet je vooral de woorden van de kandidaten op de diverse podia en praatprogramma’s in de media zorgvuldig wegen en ook de inschatting kunnen maken of ze geloofwaardig zijn.
Het probleem is wel dat, als er al verkiezingsprogramma’s zijn waarin plannen worden gepresenteerd, niet is vermeld hoe men denkt dit te gaan doen en vooral met welk geld. Laat staan dat die cijfers zijn doorberekend door onafhankelijke deskundigen waaruit moet blijken of het allemaal realistisch en haalbaar is. Maar vooral de steeds beter opgeleide jongere generaties met een gezond verstand, zouden dat moeten kunnen inschatten.
Kandidaten van partijen die gouden bergen beloven, onder meer met de toekomstige olie-inkomsten, zonder dat ze met zekerheid kunnen aangeven wanneer die gelden binnenkomen, kunnen sowieso niet serieus worden genomen.
Dergelijke beloftes zijn bovendien meestal na de verkiezingen – als de eventuele buit binnen is – als sneeuw voor de zon vergeten.
Surinamers worden steeds kritischer en worden er bovendien – vooral via sociale media – steeds vaker op gewezen als politici weer eens een scheve schaats hebben gereden. Als die informatie op zijn juiste waarde wordt ingeschat en deze foute politici genadeloos worden afgeschaft, kan Suriname na 25 mei 2025 eindelijk eens echt tot ontwikkeling komen.
Het is al zo vaak geroepen: het land staat op een kruispunt, vooral met de ontwikkelingen op olie- en gasgebied. Het is aan de kiezers om te bepalen of ze Suriname nog steeds over willen laten aan politici die het niet zo goed met ze voor hebben en vooral hun eigenbelang willen dienen. Of dat de leiding wordt toevertrouwd aan vooral nieuwe gezichten, die met een frisse blik op zaken wel de juiste weg willen kiezen.
Het lot van de natie ligt in de handen van de 401.854 stemgerechtigden die op 25 mei een hokje rood mogen kleuren. Het is te hopen dat dit heel bewust gebeurt en dat de kiezers eindelijk beseffen dat zij de toekomst van het land in handen hebben. En dat we als land kunnen zeggen dat we hebben afgerekend met de rotte appels die nu nog zo rijkelijk groeien in de Surinaamse politiek.
UNITEDNEWS
