WEER WENS SINT-MAARTEN VOOR REFERENDUM OVER ONAFHANKELIJKHEID
Bron: Curaçao.nu
Het parlement van Sint-Maarten stelt opnieuw een commissie in om een stappenplan op te stellen voor het organiseren van een referendum over onafhankelijkheid.
In het verleden was er meermalen geen meerderheid onder de bevolking om op eigen benen te staan. De nieuwbenoemde commissieleden krijgen de taak om eerder verricht werk te herzien en te rapporteren over de vervolgstappen voor het referendumproces. Binnen een maand moet de commissie een eerste verslag presenteren aan het parlement over de voortgang en verdere plannen.
De beslissing om de commissie opnieuw in te stellen volgde op een brief van de organisatie One SXM Association, die op 13 januari 2025 werd ontvangen door het parlement. In deze brief riep de organisatie op tot een raadgevend referendum over onafhankelijkheid, waarbij de bevolking van Sint-Maarten een eenvoudige vraag zou beantwoorden: ‘Onafhankelijkheid, ja of nee?’
One SXM Association drong er tevens op aan het referendum te organiseren binnen een jaar na de goedkeuring van een parlementaire resolutie hierover. Tijdens de vergadering op 3 maart werd uitvoerig gediscussieerd over de taak en samenstelling van de commissie.
Meerdere parlementariërs vroegen om duidelijkheid over eerder uitgevoerde werkzaamheden en de manier waarop het referendumproces moet worden georganiseerd en uitgevoerd. Parlementariër Francisco Lacroes benadrukte dat niet alleen de vraagstelling in het referendum belangrijk is, maar vooral ook het tijdstip en het proces van de organisatie.
Zijn collega Sara Wescot-Williams verwees naar het constitutionele kader en onderstreepte dat een referendum alleen kan plaatsvinden als er een landsverordening voor wordt aangenomen. “Alles wat te maken heeft met een referendum, ongeacht het onderwerp, moet in een landsverordening worden vastgelegd. Ik werk aan een voorstel en zal dit aan het parlement voorleggen ter bespreking”, verklaarde zij.
Sjamira Roseburg, tevens voorzitter van de commissie voor constitutionele zaken en dekolonisatie, ondersteunde dit standpunt en benadrukte het belang van een wettelijk kader voordat een referendum georganiseerd kan worden.
