WAAROM DE GEBEURTENISSEN IN DE WERELDECONOMIE RELEVANT VOOR U ZIJN
Foto: directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), Christine Lagarde
Indien u van mening was dat kwesties inzake opkomende en nog in ontwikkeling zijnde economieën geen betrekking op u hebben, dan dient u dit opnieuw te overwegen. Een domino-effect komt voor in vrijwel alle omstandigheden van ons leven en geloof het of niet, Suriname’s economische groei kan niet worden gerealiseerd als er geen aandacht wordt besteed aan het geen werkelijk gebeurt op de wereldmarkt.
Het is goed om erbij stil te staan dat 85 procent van de wereldbevolking woonachtig is in deze ontwikkelings landen. Daarom is het niet verwonderlijk dat langzaam maar zeker deze 85 procent een katalysator is geworden voor wereldwijde gebeurtenissen. Momenteel zorgen de opkomende en nog in ontwikkeling zijnde economieën voor bijna 60 procent van het bruto wereldproduct (BWP), een stijging van iets minder dan de helft vergeleken bij een decennium geleden. Zij hielden de wereldeconomie overeind, terwijl de ontwikkelde landen worstelden met de naweeën van de financiële crisis. Samen droegen zij sinds de crisis meer dan 80 procent bij aan de wereldwijde groei, waardoor het niet te ontkennen valt dat deze 85 procent essentieel is voor de wereldeconomie.
Volgens de directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), Christine Lagarde, heeft China zich klaarblijkelijk ontwikkeld tot een economische grootmacht. Het land is onlangs ook lid geworden van de Special Drawing Rights (SDR) valuta- mand, een beslissing op basis van een technische beoordeling die met de volle steun van de Raad van Bestuur van het IMF werd bekrachtigd. Lagarde merkte op, dat na jaren van succes, opkomende- en ontwikkelingslanden worden nu geconfronteerd met een nieuwe realiteit. Ze gaf aan dat de groeicijfers gedaald zijn en dat conjuncturele en structurele omstandigheden het traditionele groeimodel hebben ondermijnd.
De IMF directeur legde uit dat volgens de huidige prognoses, de opkomende wereldeconomieën tezamen de inkomensniveaus van ontwikkelde landen zullen bereiken in minder dan tweederde van het tempo dat een decennium geleden voorspeld was. Lagarde merkte op dat dit reden geeft tot bezorgdheid.
Ze beweerde dat China zelf is begonnen met een ambitieus meerjarig economisch herstel, voor een gestage en meer duurzame groei. De IMF directeur opperde dat dit een positief streven is dat, op de lange termijn, iedereen ten goede zal komen. Op de korte termijn, zal deze transformatie echter spillover effecten teweeg brengen – door middel van handel, een afnemende vraag naar goederen en via financiële kanalen. Lagarde zei dat niet alleen olie- en metaalprijzen gedaald zijn tot ongeveer tweederde van hun meest recente piek, maar dat de factoren aan de vraag- en aanbodzijde suggereren dat zij waarschijnlijk laag zullen blijven gedurende een langere periode. Ze zei dat veel goederen exporterende opkomende en nog in ontwikkeling zijnde economieën onder zware druk staan en sommige munteenheden al behoorlijke devaluaties hebben ondervonden. “We hebben het allemaal gezien in Latijns-Amerika, en ik heb het vorige week van nabij ervaren in Nigeria en Kameroen – twee landen die zwaar zijn getroffen door de lagere olieprijzen en binnenlandse kwetsbaarheden. Wat betekent dit nu voor het economisch beleid? En wat kan de overige 15 procent van de wereldbevolking betekenen voor de wereldwijde groei en hoe kunnen zij de opkomende en ontwikkelingslanden helpen om aan te passen aan de nieuwe wereldsituatie?”
Uiteraard dienen de landen– ontwikkelde en opkomende – afzonderlijk betrokken te worden bij iedere oplossing, waarbij zij hun eigen kwetsbaarheden en beleidsmatige beperkingen aanpakken “, aldus de IMF directeur. Meer in het algemeen, verklaarde zij dat in de ontwikkelde economieën, het monetaire beleid niet langer de enige graadmeter hoort te zijn. Lagarde zei dat er aanvulling vereist is van het begrotingsbeleid en de structurele hervormingen om zo de totale vraag en het groeipotentieel te verhogen. Opkomende economieën dienen zich te richten op nieuwe bronnen van groei. De IMF directeur gaf aan dat in de eurozone en Japan, zwakke groei en lage inflatie zorgen voor aanhoudende monetaire voorziening. Ze zei dat in de Verenigde Staten harde maatregelen de basis vormden voor de monetaire normalisatie door de centrale bank (Federal Reserve). De implementatie is soepel verlopen. Lagarde liet doorschemeren dat er duidelijk werd gecommuniceerd en ingecalculeerd door de financiële markten. De belangrijkste kwestie voor de toekomst is het tempo van de normalisatie.
Lagarde legde uit: “Het is duidelijk dat opkomende markten profiteren van het feit dat veel centrale banken in veel ontwikkelde landen nog steeds een zeer soepele beleidskoers hebben. En toch, als de financiële verkrapping door de VS samen zou vallen met een verdere versoepeling in de eurozone en Japan, zou er verdere appreciatie van de dollar plaatsvinden ten opzichte van de euro en de yen. ” “In de opkomende economieën, zou dit tot grotere kwetsbaarheden kunnen leiden in sectoren die te maken hebben met de positie van de US dollar, voornamelijk ondernemingen. Valutarisico’s voor bedrijven zijn sterk gegroeid in de afgelopen vijf jaar, deels vanwege de zoektocht naar rendement bij lage rentetarieven. ” Behalve dollar appreciatie, zei de IMF-baas dat ook de mogelijkheid bestaat voor verhoogde volatiliteit van de wisselkoers. Ze zei dat deze volatiliteit kan worden gestimuleerd, niet alleen door het verschil in monetair beleid in de belangrijkste ontwikkelde economieën, maar ook door onzekerheid over hun algemene vooruitzichten en beleidsmaatregelen. Alles bij elkaar genomen, zei ze dat de belangrijkste kwestie voor de opkomende economieën is dat de verhoogde volatiliteit zich manifesteert in een tijd waarin velen van hen reeds onder druk staan.
Lagarde zei dat een andere periode van de wereldwijde risicoaversie zou kunnen leiden tot verdere prijsdalingen van grondstoffen, verruiming van de spreads en devaluerende wisselkoersen. De IMF-baas zei dat dit ook van groot belang is voor ontwikkelde economieën. “Het doet er toe vanwege het huidige klimaat van verhoogde onzekerheid en de financiële volatiliteit. In een dergelijke omgeving, kunnen gebeurtenissen en beleidsbeslissingen die in ‘normale’ tijden grensoverschrijdende effecten beperkten, nu leiden tot veel grotere financiële reacties, ” legde ze uit. Lagarde zei tevens dat, een andere dwingende reden waarom de ontwikkelde economieën aandacht dienen te besteden aan wat er gebeurt in de opkomende wereld, de impact op de groei is. Volgens schattingen van het IMF, zijn er sterke aanwijzingen van een achteruitgang van één procent in de opkomende landen, welke de groei in de ontwikkelde landen zouverlagen met minimaal 0,2 procentpunt. Lagarde zei dat dit een aanzienlijk gegeven is op basis van het vermindere groeipercentage, gebrek aan werkgelegenheid en toenemende sociale spanningen in grote delen van de ontwikkelde landen. Ze benadrukte dat om bovengenoemde redenen er behoefte is aan een wereldwijde beleidsverbetering, een sterker wereldwijd financieel vangnet en een veiliger systeem voor kapitaalstromen. In een notendop vatte de IMF baas samen dat, een wereldwijde beleidsverbetering niet slechts wenselijk maar essentieel is voor een gezonde wereldwijde economie.
KNEWS | UNITEDNEWS