Meer dan 800000 vaten olie/dag werden de afgelopen maand teveel opgepompt waarbij Rusland, Nigeria en Libië de grootste schuldigen zijn. Bij Nigeria en Libië komt dit voornamelijk door het terug in productie nemen van verstoorde bronnen, dit in tegenstelling tot Rusland welke een recordhoeveelheid produceerde. Dit alles zorgde de afgelopen maand voor een verdere verstoring van de markt, dit terwijl de stocks nog steeds goed gevuld zijn.

Door dit alles al er ook in 2017 een overschot zijn aldus de OPEC waarbij ook landen als Saoedi-Arabië, Iran en Irak zijn niet onbetuigd laten. Het effect op de prijs zal volgens Citigroup Inc. niet te vermijden zijn waardoor 40 USD/vat zelfs moeilijk zal vol te houden zijn. Momenteel noteert deze rond de 47-48USD voor een vat Brent waardoor er opnieuw een daling van 15-20% te verwachten valt.

Ironisch  genoeg lijkt er net een opening gemaakt te zijn door Saoedi-Arabië al lijkt het toch wel een vergiftigd aanbod te zijn. Saoedi-Arabië heeft een voorstel liggen om de huidige productie (10,7 miljoen vaten/dag) te doen dalen indien Iran zijn huidige productie (3,6 miljoen vaten/dag) niet verder wil opdrijven.

Op zich het begin van een voorstel om de prijs enigszins te stabiliseren al zou dit akkoord wel inhouden dat Iran zich voor jaren in een ondergeschikte rol ten opzichte van Saoedi-Arabië zou moeten murwen. Met andere woorden net hetgeen wat historisch niet het geval was en wat Iran net probeert om te draaien. De kans hierop is dan ook bijzonder klein al toont het wel aan dat onder meer Saoedi-Arabië de productie enigszins wil inperken.

Het grote probleem is eenvoudig weg het te grote aanbod. Onder meer in Libië is de productie opnieuw gestegen door het stoppen van de gevechten waardoor er maar liefst 390000 vaten/dag bijkwamen op de markt. Ook in Nigeria zorgde de stopzetting van de gevechten in de Niger Delta streek voor een heropleving (1,75 miljoen vaten/dag  vs. 1,44 miljoen vaten/dag in augustus).

Rusland daarentegen blijft de productie opdrijven waarbij het in september een recordhoeveelheid van 11,09 miljoen vaten/dag zal bereiken. Een bevriezing van de Russische productie is uitgesloten, een daling zelfs lachwekkend te noemen.

Nu Iran langzaam terug op het pre-sanctie niveau komt is er echter wel een kans om de regio in het Midden-Oosten terug op één lijn te krijgen aangezien de verhoudingen de komende jaren toch enigszins dezelfde zullen blijven.

In tegenstelling tot een decennium geleden zijn er echter enkele grote producenten bijgekomen. Waar er zonder akkoord van de OPEC een gegarandeerde prijsdaling komt tot 30-40 USD/vat zal een akkoord altijd ten koste gaan van een daling van het marktaandeel van de OPEC. Zowel Rusland als de Verenigde Staten houden zich niet aan eventuele OPEC-afspraken waardoor deze snel aan marktaandeel zullen winnen.

Voor de Verenigde Staten is dit een bijzondere situatie aangezien een prijsstijging het ontginnen van schalie-olie opnieuw rendabel zal maken. Des te hoger de prijs terug zou stijgen, des te hoger de Amerikaanse productie.

De complexiteit van de olie-industrie is op middellange en lange termijn nog uitdagender aangezien een hoge olieprijs enkele milieuvriendelijke alternatieven nog meer zal aanmoedigen. Nu zonne-energie en windenergie reeds competitief zijn aan een lage olieprijs is het snel uit te rekenen wat het gevolg is van een prijsstijging tot 60-70 USD. De druk op onder meer Europa, China en India zal snel toenemen, uitgerekend de regio’s waar milieuvriendelijke technologie nu reeds aan een steile opmars bezig is. In China bijvoorbeeld wordt jaarlijks miljarden euro’s geïnvesteerd om onafhankelijker te worden van olie, een investering die verder zal oplopen bij een nieuwe prijsstijging.

http://ww.bloomberg.com