WE HEBBEN ALLES IN HUIS OM ONZE EIGEN WEGEN TE MAKEN, EN WE WETEN WAAR ALLE GOUDVOORRADEN TE VINDEN ZIJN
Er wordt wel eens gezegd dat het leven bij veertig begint. Rond de veertigste zijn meestal de kinderen (redelijk) zelfstandig, zijn de grote levenslessen en ervaringen geleerd en ervaren, is de haast uit het leven. Je zou kunnen zeggen dat de mens na zijn veertigste onafhankelijk is. Een land bestaat uit mensen, dus voor een land zou je ook kunnen stellen dat voor haar het leven bij veertig begint. Onze Republiek is pas geleden aan haar 42ste levensjaar begonnen. Haar leven is dus eigenlijk pas aan het beginnen. Alleen lijkt het alsof er een kleine verwarring is ontstaan. Het leven dat geleden wordt, vertoond namelijk meer gelijkenissen met die van een kind dan met die van een onafhankelijk mens. Kinderen horen vrolijk en vrij te leven zonder zorgen voor de dag van morgen. Die zijn er voor zij die zorgen voor het dagelijkse brood, meer bekend als volwassenen. De Grote Leermeester zei eens: “Laat de kinderen tot mij komen en verhinderd hen niet, want hunner is het Koninkrijk der Hemelen”. Nederlands is moeilijk en vertaalde tekst nog moeilijker. Tel daarbij op de taalvaardigheden van menig s ’landsbestuurder en het is begrijpelijk waarom wij, net als kinderen, afhankelijk zijn en vooral blijven van “volwassenen” voor ons dagelijks brood.
Check this out. Wij hebben wegen nodig. Liefst geasfalteerd en mooi recht, zodat wij met meer gemak elkaar richting invaliditeit of het hiernamaals kunnen sturen. Om wegen te maken heb je nodig: 1) ingenieurs en andersoortige arbeidskrachten 2) materialen om de wegen te maken 3) machines en 4) geld om 1, 2 en 3 te betalen. Wel, de beste ingenieurs ter wereld komen uit de prinsenstad van de voormalige eigenaar van dit landje. En die stad weten wij Surinamers al heel lang te vinden. Sterker nog, er zijn een aanzienlijk aantal van ons de voordeur van die Technische Universiteit aldaar binnengegaan en ook weer door de voordeur uitgekomen. Van die ingenieurs heeft weer een aanzienlijk aantal geleerd hoe ze wegen moeten maken. Er zijn zelfs enkelen onder hen die dat zo goed kunnen, dat de voormalige eigenaar hen bij zich heeft kunnen houden in plaats van terug te laten gaan naar het land waar pa en ma hulpbehoevend aan het worden zijn. Van de materialen om wegen te maken hebben wij er zelfs zoveel, dat de Nationale Mijnbouwgigant al jaren zegt dat zij er miljoenen tonnen van gaat exporteren. En die machines? Ach ja, daar heb je winkels voor. O ja. Geld. Dat hadden we, hebben we niet meer maar dat kunnen we lenen. Maar wat ziet ons oog en hoort ons oor? We lenen geld, we betalen met het geld een buitenlands bedrijf dat buitenlandse ingenieurs in dienst heeft, machines koopt in de buitenlandse winkel en onze eigen binnenlandse bouwmaterialen aan ons verkoopt. Spin-off effect heet zoiets. Kortom: wij hebben alles in huis om zelf onze eigen wegen te maken, maar doen het niet. –Categorie “mysteries of the Human Race”.
Zelfstandigheid is het beste te meten aan iets dat eerst voor je gedaan werd en wat je nu zelf kan doen. Voor jezelf zorgen bijvoorbeeld. Wij leven al best wel lang van de mijnbouw. De mijnbouw is ontwikkeld en wordt in stand gehouden door bedrijven uit landen die heel goed voor zichzelf zorgen. Ja natuurlijk hebben wij ook onze eigen oliegigant, maar de opkomst en nu ondergang van dit bedrijf is goed beschouwd een uitzondering op de regel: de olie is bij toeval gevonden, de olieprijs was toevallig sky-high precies op het moment dat de Geologische Mijnbouwkundige Dienst geleid werd door een echte Geoloog, toevallig 1 van onze knapste ingenieurs minister van Opbouw was en toevallig de politiek even buiten werking was gezet. Toevallig bleek de Geoloog van de Geologische Mijnbouwkundige Dienst ook een kundige manager die niet toevallig de opkomst van Staatsolie heeft geleid. Wat geen toeval is, maar een resultaat van het maken van wat eens de eerste geologische kaart van een Zuid-Amerikaans deel was, is de kennis over waar er goud te halen is. Omdat wij dit precies weten, maar het een beetje moeite kost om de gouden bergen op te graven, laten wij dit doen. Circa 15 jaar nadat wij de eerste goudmijn hebben laten bouwen staat nu de tweede. Groot nieuws en een geweldige prestatie! Niet dus. Eigenlijk een grote schande. Dat je na 15 jaar niet zelf in staat bent geweest om iets waarvan je 100% zeker weet dat je er veel van hebt, zelf te winnen. Kan het eigenlijk nog afhankelijker? Goud en olie zijn twee dingen die je uit de grond haalt en meteen spullen mee kan kopen. Geen ingewikkelde marktmechanismen zoals bij de aluminium, nee nee, meteen centen.
Onze Republiek is 40 plus, maar vertoond gedrag van 4 min. Wij hebben sinds de geboorte van de Natie vrijwel alleen mensen in de lijding van het land die net als kleuters op het schoolplein het hardst roepen over wat zij zullen zijn en doen als “ze groot zijn”. Kinderen voelen zich vaak niet geremd door gebrek aan kennis en kunde, maar ervaren al snel zij zonder niet veel bereiken. Het is voor onze kinderen van vandaag en morgen te hopen dat wij eindelijk eens worden als kinderen en beginnen aan onze groei tot daadwerkelijke zelfstandigheid.