ZAL TUINTJE IN MIJN HART ZORGEN VOOR DE WELBEGEERDE TOERISME STROOM?
Foto: Fragment tuintje in mijn hart
“Mooie beelden.” Daarover was iedereen het eens na de premiere van de film “tuintje in mijn hart, donderdag in TBL cinemas. Van de groene Surinaamse landschappen zijn er mooie beelden te zien. Jammer dat het toeristisch aspect waar Shata zo trots op is niet uit de film is gekomen. De organisatie promoot en ondersteund alle activiteiten op toerismegebied. De plank is met deze film volledig misgeslagen volgens vele Nederlandse recencies.
Rode draad door de film is een zoektocht. Elke acteur had zowat een eigen zoektocht.
Victoria (Fockeline Ouwerkerk) en man Axel (Leo Alkemade) komen naar Suriname om zijn moeder op te zoeken die op sterven ligt. Dochter Wonnie (Pip Pellens) flapt uit dat ze zwanger is maar weet niet wie de vader is. In haar zoektocht naar de vader vindt ze uiteindelijk haar ware liefde.
Axels moeder (Beppie Melissen) woont samen met een zwarte vrouw met drie dochters van wie niet duidelijk is wat de onderlinge relatie is. Half broer Firgil (Edwin Jonker) is op zoek naar de verloren band met zijn broertje en verzint zelfs een verhaal om aandacht te krijgen. De leugen van Virgil brengt gelukzoekers op de been.
Het verhaal, locaties en tijdstippen lopen door elkaar en doet wenkbrauwen fronzen als er binnen ‘no time’ van Atjoni naar Paramaribo gereden kan worden om vervolgens op een vliegtuig te stappen naar het binnenland.
In Nederland waar de film in maart al in premiere ging waren de recensies niet fraai.
Hieronder een kort overzichtje:
De Telegraaf – 2,5 sterren
“Dat Tuintje in mijn hart nog enigszins aardig wegkijkt, is te danken aan het enthousiaste spel van Leo Alkemade en Edwin Jonker, acteurs die minder problemen hadden met het vooral witte vertelperspectief. Daaromheen maken de gastoptredens van Prem Radhakishun (als politiecommissaris) en Jörgen Raymann (indiaan) deze pretentieloze, maar goedbedoelde ensemblefilm compleet. Evenals het voorspelbare gebruik van vrolijke popsongs van Broederliefde, Trafassi en Kenny B.”
NRC – 1 ster
“Het zal vast niet de bedoeling zijn geweest van de makers van Tuintje in mijn hart om Surinamers af te schilderen als oversekst, hypocriet en obees. Helaas is dat precies wat gebeurt in deze mislukte poging tot satire. Geen humoristische ‘clash of cultures’ wordt het, maar een tenenkrommende rondgang langs raciale stereotypen. Overspel en losse zeden lijken hier normaal, de dominee is een seksistische gierigaard en actrice Sanne Vogel komt als dieetmissionaris de Surinaamse vrouw helpen afslanken. O, en de witte Surinamer is natuurlijk een verkrampte nerd met een bril.”
AD – Twee sterren
“Tuintje in mijn hart probeert wanhopig aan de voorwaarden van een romantische komedie te voldoen, maar de humor is schaars, het acteren stuntelig en de inhoud rommelig. Over de interessantste rol – Gladys (Beppie Melissen), moeder van vier hoofdpersonages – wordt de kijker niets wijzer. Het meest lachwekkend moment komt voor rekening van Jörgen Raymann als hij in beeld verschijnt als langharige bosindiaan.”
Volkskrant – Drie sterren
“Ja hoor, amper vijf minuten nadat de hoofdpersonages van Tuintje in mijn hart in Paramaribo zijn aangekomen, weerklinkt Trafassi’s klassieker Wasmasjien. Kleine wasjes, grote wasjes: dit is duidelijk een film die de clichés over Suriname liever omhelst dan mijdt. (…) Eigenlijk te plat voor woorden, deze productie van Klaas de Jong (Sneekweek, Apenstreken, Verliefd op Ibiza). Maar scenarist Lars Boom, regisseur Marc Waltman (beiden Nederlanders) en hun Nederlands-Surinaamse cast voeren de karikaturen met zoveel schwung en gesmeerde dialogeny op dat je je toch – tot op zekere hoogte althans – gewonnen geeft.”
Het Parool – Twee sterren
“Door alle geschmier en t valt de serieuze achtergrond van de film – de verhouding tussen Surinamers die naar Nederland zijn gegaan en degenen die in Suriname zijn gebleven – volledig weg. Valt er dan niets goeds over Tuintje in mijn hart te zeggen? Jawel, Suriname heeft mooie landschappen.
UNITEDNEWS|ANNA WIELKENS