SCHOTTE GEGRILD

Willemstad – Oud-premier Gerrit Schotte (MFK) sprak gisteren voor het eerst uitvoerig over de zaak Babel, waarin hij onder andere verdacht wordt van ambtelijke omkoping, witwassen en valsheid in geschrifte. ,,Ik ben onschuldig. Ik wist van de vervalste facturen en heb toen duidelijk tegen Francesco Corallo gezegd dat ik er niets mee te maken wilde hebben. Maar het bewijs hiervoor heb ik niet.”

Het college van rechters vuurde gisteren op de eerste dag van de inhoudelijke behandeling van de zaak Babel in hoger beroep een serie kritische vragen af op de MFK-leider. In tegenstelling tot de behandeling van de zaak in Eerste Aanleg, vertelde de voormalige premier van Curaçao nu over zijn band met casinobaas Francesco Corallo – die zelf door Italiaanse justitie wordt verdacht van witwassen en valsheid in geschrifte – en liet hij weten dat de man ‘die hij ooit als een vriend had beschouwd’ zonder zijn medeweten vervalste facturen had opgemaakt om zichzelf in Italië in te dekken.

Schotte leerde Corallo in 2002 op Sint Maarten kennen. De toen nog onbekende 36-jarige politicus was onder de indruk van de welgestelde zakenman met veel invloed en veel contacten over de hele wereld. ,,Ik was niemand. Met Francesco ontstond een hechte vriendschap”, zo zegt Schotte, die Corallo gisteren beschreef als perfectionistisch, oprecht en transparant. ,,Zijn woord was zijn woord. Ik had geen reden te vermoeden dat hij zich met foute zaken bezighield.” Ook Corallo omschreef Schotte in een eerder verhoor als een vriend.

Corallo stond Schotte in 2009 financieel bij toen de politicus zijn eigen stichting oprichtte en het project van de wifi-bus initieerde, waarbij minderbedeelde kinderen met geen of weinig toegang tot het internet van maandag tot en met vrijdag van 14.00 tot 18.00 uur in een gekoelde bus onbeperkt gebruik konden maken van internet en andere faciliteiten.

De partner van Schotte, Cicely van der Dijs – die in Babel ook terecht staat voor witwassen en valsheid in geschrifte – schoot de financiering van het project voor en later kwam ook een aanzienlijke donatie van Corallo, die – zo legde Schotte gisteren uit – op de rekening van Van der Dijs werd gestort. ,,Zij had het meeste al gefinancierd, dus het was op zijn plaats dat het geld van Corallo voor haar werd gestort”, aldus Schotte. ,,Dit was een van mijn eerste projecten waar Francesco me bij hielp. Ik wil het geen politieke stunt noemen, maar dankzij dit project heb ik kunnen aantonen wat ik allemaal zou doen als ik aan de macht zou komen.”

Toen Schotte in 2010 besloot zijn eigen partij, de MFK, op te richten, gaf de casinobaas wederom aan hem financieel te willen helpen. Corallo doneerde toen 210.000 dollar, aldus Schotte tijdens zijn verklaring gisteren. ,,Een tiende van wat een politieke campagne op Curaçao kost. Maar samen met een lening van 400.000 gulden bij de bank hebben we een budget gemaakt die we voor de verkiezingscampagne van 27 augustus 2010 konden gebruiken.” Corallo ontkende zelf eerder de MFK te hebben gefinancierd. ,,Dat kan ik begrijpen. Hij wilde anoniem blijven”, aldus Schotte.

Al snel daarna zou Schotte door Corallo op de hoogte zijn gesteld van vervalste facturen van Vanddis, opgesteld door de gokbaas, die hij zou gebruiken om zichzelf administratief in Italië in te dekken. Hij zou bang zijn geweest vervolgd te worden omdat het in Italië niet was toegestaan politieke partijen te financieren, aldus Schotte. ,,Ik heb meteen aangegeven niet mee te doen met valse facturen. Ik heb hierbij geen enkele rol gespeeld. Ik heb ze niet opgemaakt, ik heb ze nooit gebruikt, nooit aangepast, niets aan veranderd, niet verstuurd en niet geprint”, aldus de MFK-leider, verwijzend naar twee facturen uit 2010 van respectievelijk 140.000 dollar en 73.447 dollar.

Schotte kan dit echter niet bewijzen, want, zo verklaarde hij gisteren voor de drie rechters: ,,We maakten gebruik van Pidgin Messaging App; een encrypted messaging-systeem, waardoor het traceren van berichten of afzenders onmogelijk is.”

Cicely van der Dijs: Ik wist van niks

Ook de levenspartner van Schotte, Cicely van der Dijs, voerde gisteren uitvoerig het woord. Zo verklaarde zij de vervalste facturen van Vanddis – het bedrijf van haar vader, waar zij als directeur fungeert – voor het eerst te hebben gezien toen het Recherchesamenwerkingsteam (RST) bij Vanddis een inval pleegde. ,,Ik zag meteen dat het geen Vanddis-facturen waren.”

Volgens Van der Dijs had Schotte haar nooit verteld over de facturen. Dit werd gisteren door Schotte bevestigd. ,,Ik wilde haar hier niet mee belasten”, was het korte antwoord van de MFK-leider.

Van der Dijs: ,,Ik was laaiend. Ik zag een logo dat niet klopte, een beschrijving waar ik niks van begreep. Toen ik die dag thuiskwam, eiste ik meteen uitleg en Gerrit legde het toen uit. Ik ben nog steeds boos. We zijn vier jaar later en dit heeft zoveel negatieve gevolgen voor mij, het bedrijf van mijn vader en mijn familie gehad. Ik ben laaiend.”

Desondanks heeft Van der Dijs nooit aangifte gedaan tegen Corallo en hem ook niet op zijn minst een boze mail gestuurd, zoals gisteren door de rechter naar voren werd gebracht. ,,Dit terwijl u gemakkelijk aan zijn e-mailadres had kunnen komen.” Van der Dijs antwoordde: ,,Ik heb nooit contact gehad met Corallo. En bovendien: wat voor nut had het? Het was al een lopende zaak. Ik had er meer aan mezelf te verdedigen.”

Marionet Schotte

Hoewel Schotte gisteren verklaarde kwaad te zijn geworden op Corallo en ruzie met hem had nadat hij te horen kreeg van de vervalste documenten, bleef het contact met de casinobaas intact en incasseerde deze tijdens het premierschap van Schotte de een na de andere gunst. Dat Schotte tijdens zijn minister-presidentschap in ruil voor financiële hulp van Corallo als zijn marionet fungeerde, en hóe, bleek gisteren maar weer eens toen door het Hof een indrukwekkend overzicht werd gepresenteerd van alle gunsten die de casinobaas tijdens het bewind van Schotte opeiste.

Zo moest Schotte de casinomagnaat onder andere een belangrijke positie binnen het land geven; wilde Corallo dat Rudolph Baetsen – die voor hem werkzaam was – benoemd zou worden tot president-commissaris van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten (CBCS); moest Schotte een visum regelen voor Corallo om naar de Verenigde Staten te gaan en wilde de casinobaas dat Schotte in zee zou gaan met een nutsbedrijf waar de gokbaas de dienst uitmaakte. Dan was er ook de zogeheten ‘agreement’ waarbij Corallo zeggenschap zou hebben over afspraken en taakverdeling binnen de partij, maar ook over kandidaten voor het ministerschap.

Toen dit geen standhield, werd door Corallo een ‘promissory note’ opgesteld, waarin werd aangegeven dat Schotte het bedrag dat voor de campagne door Corallo beschikbaar was gesteld, binnen een jaar tijd moest terugbetalen.

,,Daar is dan ook niks van gekomen”, aldus Schotte in reactie op de vraag van de rechter hoe hij 200.000 gulden binnen een jaar tijd zou kunnen terugbetalen.

Van de gewiekste en felle politicus die Curaçao met de jaren heeft leren kennen, was gisteren geen spoor te bekennen. Schotte was onzeker en gaf op verschillende vragen omslachtig antwoord. Hij werd verschillende keren door kritische vragen van het Hof klemgezet en wist zich hier vervolgens niet meer uit te manoeuvreren.

,,Hoe kan het zijn dat u gewoon accepteerde dat iemand de boel belazerde? Waarom zette u het contact niet stop? Ik snap uw koele houding niet”, aldus de rechters. ,,Ik heb het afgesloten en ben verder gegaan”, was het steeds terugkerende antwoord van Schotte.

Twijfels over start onderzoek Babel

In tegenstelling tot wat voormalig advocaat-generaal Anton van der Schans tot twee keer toe onder ede heeft verklaard, heeft het Openbaar Ministerie (OM) in Italië in 2012 geen e-mail gestuurd naar de autoriteiten op Curaçao.

Dat verklaarde de verdediging van Gerrit Schotte (MFK) en Cicely van der Dijs, alsmede twee getuigen die door deze verdediging zijn opgeroepen, gisteren op de eerste dag van de inhoudelijke behandeling van de zaak Babel in hoger beroep. Deze getuigenis was voor de verdediging van Schotte en Van der Dijs van cruciaal belang om ‘te bewijzen dat de strafrechtelijke vervolging tegen het tweetal op valse voorwendselen is gestart’.

Uit Italië dienden advocaten Luca Luparia en Chiara Padovani gisteren als getuige. Dit tweetal is sinds de regiezitting in deze zaak op 16 november 2016 door het verdedigingsteam van Schotte en Van der Dijs ingeschakeld om contact te leggen met de officier van justitie in Italië, Roberto Pellikano.

Laatstgenoemde was gisteren zelf niet aanwezig op de zitting, maar heeft zich wel bereid verklaard – zo meldden Luparia en Padovani – om persoonlijk te getuigen. Volgens de twee getuigen zou Pellikano verrast hebben gereageerd toen hij hoorde dat het OM op Curaçao stelde dat hij een mail had gestuurd om aan te geven dat in het kader van het onderzoek tegen Corallo informatie was gevonden die tegen Schotte kon worden gebruikt.

,,Hij herinnert zich een andere versie van de feiten”, zo meenden de getuigen. Het OM op Curaçao verklaarde eerder dat het OM in Italië een mail zou hebben gestuurd om de autoriteiten alhier te informeren over een onderzoek naar casinobaas Francesco Corallo, waarbij informatie zou zijn gevonden die in het onderzoek tegen Schotte kon worden gebruikt.

Gebaseerd hierop stelde het Gerecht in Eerste Aanleg dan ook in haar vonnis van 11 maart 2016: ,,Uit het dossier blijkt dat de aanleiding van het strafrechtelijk onderzoek jegens de verdachte en medeverdachte in de eerste plaats is gelegen in het emailbericht dat het Openbaar Ministerie in 2012 heeft ontvangen van het Openbaar Ministerie in Italië. In dit e-mailbericht was vermeld dat men daar in een lopend onderzoek naar C. (Corallo, red.) stukken had gevonden die voor het Openbaar Ministerie te Curaçao van belang kunnen zijn.

Anders dan de verdediging heeft het gerecht geen reden om aan te nemen dat dit e-mailbericht nooit, of niet medio of in de tweede helft van 2012, door het Openbaar Ministerie is ontvangen.

De advocaat- generaal heeft zijn bevindingen hierover in een ambtsedig proces-verbaal neergelegd en ten overstaan van de rechtercommissaris onder ede nog eens herhaald dat hij het e-mailbericht destijds heeft ontvangen.” In dit vonnis werd Schotte veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar. Ook werd hij voor vijf jaar ontheven uit het recht zich bij verkiezingen verkiesbaar te stellen.

‘OM niet ontvankelijk verklaren’

Volgens de verdediging – bestaande uit de advocaten Geert- Jan Knoops, Carry Knoops- Hamburger, Marije Vaders en Anne Baaijens – zou het Openbaar Ministerie (OM) niet ontvankelijk moeten worden verklaard omdat deze vermeende email uit Italië de basis vormt voor het gehele onderzoek.

,,De e-mail raakt het hart van de zaak, de geloofwaardigheid van de zaak”, zo stelde Knoops. Gert Rip, de officier van justitie belast met deze zaak, en advocaat-generaal Leomar Angela verklaarden in reactie hierop dat met de getuigenverhoren niets concreter is geworden.

,,De getuigenverklaringen waren nogal vaag”, meende Rip. ,,Eén van de getuigen komt niet verder dan dat Pellikano zich een andere versie herinnert van de start van het onderzoek. De tweede getuige is dan iets concreter; die weet te zeggen dat Pellikano zegt dat hij niet degene is geweest die de mail heeft gestuurd. Maar de verdediging houdt zich vast aan deze e-mail. Ik heb hier voor mij de verklaring van Van der Schans van 20 februari 2014 die aangaf medio 2012 van het OM in Milaan een mail te hebben ontvangen. Bij het verhoor van Van der Schans bij de rechter-commissaris verklaarde hij later zich niet meer precies te kunnen herinneren wie de afzender van de e-mail was.”

Waar de getuigen zich op baseren en waar eveneens door Pellikano naar wordt verwezen – zo voert Rip aan – is een brief van de verdediging waarin wordt gesteld dat het OM Curaçao zou hebben gesteld dat zij in de tweede helft van 2012 een mail heeft gekregen van het OM Italië, getekend door Pellikano.

,,Maar dat heeft Van der Schans nooit gezegd. Nou hoop ik niet dat dit met opzet is, want dat is misleiding van getuigen”, aldus Rip. ,,Van der Schans heeft nooit gezegd dat Pellikano de mail heeft getekend. Zo krijg je ruis op de lijn die er niet zou moeten zijn. Het OM blijft bij het standpunt dat het horen van Pellikano niet in het belang is van de verdediging.”

Het Hof was het hiermee eens: het verzoek van de verdediging om Pellikano als getuige te horen, werd niet toegewezen. Het Hof vindt de aanwijzing van de getuigen, dat Pellikano verrast heeft gereageerd over het start van het onderzoek, ‘onvoldoende concreet’ en geeft tot slot aan dat er onvoldoende aanknopingspunten zijn dat Pellikano iets kan verklaren dat van belang kan zijn in het onderzoek.

Bron: Antilliaans Dagblad