DUBAI: DE VIJAND VAN SURINAME

Dubai… een paradijs op aarde

Het bewijs dat fantasieën werkelijkheid kunnen worden en dromen geen bedrog zijn. Dubai… Waar ik in de lobby van Al Yaqoub Tower een wijntje nuttig met een supermodel uit Monaco dat er wat alleen bij zat. Gelukkig stelt zij mijn gezelschap op prijs; misschien omdat ik veel trekken van een sjeik heb. Misschien is zij ook niet echt een supermodel, but who cares? We zijn in Dubai en hier mogen we zijn wie we willen…dit is het paradijs!

Verder van ons zit een iets oudere dame. Ze lijkt op een Russin; heel blank met donkerblond haar. Die dame ziet er heel goed uit voor haar leeftijd en ik vermoed dat zij een fervente sporter is aan de hand van haar gaaf en gespierd lijf dat op het punt staat te bossen in het geel kort jurkje dat strak op haar lijf lijkt getatoeëerd. Dan stopt er een parelwitte Lamborghini Aventador vlak bij de ingang van het hotel. Een jongeman van ongeveer 21 jaar stapt uit en loopt lachend naar de mysterieuze Russin. Ik vermoed dat de vrouw zijn moeder is want hij koerst naar haar toe en… oke… nee.. het is duidelijk niet zijn moeder. Mijn supermodel en ik kijken elkaar met grote ogen aan en proberen onze lach in te houden. Samen nemen wij een fles champagne bij de bar en besluiten om ons terug te trekken. Dit is Dubai!!!… alles mag, we leven ons uit!

Leugens…leugens…leugens…leugens… en nogmaals leugens. Net als het verhaal dat ik hier boven schreef is ook dit beeld van Dubai dat verschillende mensen, en ook de media, ons willen voorhouden een leugen. Dubai is misschien de grootste leugen op Aarde als het gaat om ‘welvaart en welzijn voor iedereen’. Er wordt een hoop geld gepompt in de zakken van journalisten en propagandisten om dit beeld te scheppen in de wereld. Politici en andere hoogwaardigheidsbekleders krijgen met alle egards een tour door Dubai om hen te wijzen hoe geweldig het district is. Men laat je zien wat men je wilt laten zien.

Hiermee ontkracht ik direct dat Dubai een land is. Dubai is een emiraat. Je kunt het vergelijken met een district of provincie en maakt deel uit van de Verenigde Arabische Emiraten. Ik word doodziek van deskundigen en sabimans die analyses over Dubai komen geven maar geen flauw idee hebben waarover ze praten.

Laat me je vertellen wat Dubai is…

Dubai is ongeveer even groot als Coronie en telt ruim 2,7 miljoen mensen. Het Bruto Binnenlandsproduct (BNP) is ongeveer USD 83 miljard. Die van Suriname is minder dan USD 5 miljard. Niet slecht voor een deelstaat die ongeveer zo groot is als Coronie. Dubai heeft toegang tot een van de grootste olievoorraden in de wereld, maar die draagt niet meer dan 6% bij aan het BNP. De oliereserves worden dus met rust gelaten. De meeste inkomsten genereert het district met andere economische activiteiten waaronder toerisme. In 2016 hebben 15 miljoen toeristen Dubai bezocht en de hotels zijn het gehele jaar door voor 85% bezet.

Dubai heeft dus het geheim gevonden om zichzelf te ontwikkelen tot een geweldig “land”. Volgens sommige Surinaamse politici kunnen wij een voorbeeld aan Dubai nemen en dat is, gezien het rooskleurig beeld, misschien ook niet onterecht. Als Dubai het kan, kunnen wij het ook!

Maar wat is het geheim van Dubai? Waarom is het hun gelukt en ons niet? Wat is het blauwdruk? Kunnen wij niet van hen leren of afkijken. Die vraag mag je na het lezen van dit artikel zelf beantwoorden.

In Dubai wonen ongeveer 2,7 miljoen mensen. Van die groep bestaat 90% uit emigranten. Ja…90%. Zij hebben en krijgen de nationaliteit van de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) niet, maar wel een contract om er te mogen werken voor een bepaalde periode. Ze hebben dus beperkte rechten. In Dubai zal je 200 verschillende nationaliteiten tegenkomen van mensen die er werken; ook Surinamers. Ter vergelijking: de bevolking van VAE telt 9,2 miljoen mensen waarvan 7,8 miljoen werkmigranten. Daar is opzicht niets mis mee zou je kunnen zeggen; Dubai en de rest van de VAE hebben het goed ingezien.

Leugens…leugens…leugens en nogmaals leugens.

Deze 90% van de populatie in Dubai heeft een heel ander beeld van het “land”. Het grootste deel van de mensen komt uit India, Pakistan en Bangladesh en zou jaloers zijn op de Hindoestanen die naar Suriname kwamen op de Lalla Rookh. Waarom?

SLAVERNIJ EN UITBUITING!

Dat is het geheim van Dubai. Een andere versie bestaat niet. De doorsnee contractarbeider in de constructiesector verdient omgerekend SRD 1400 per maand voor meer dan 11 uren zwaar werk. Het salaris in andere branches verschilt ook niet veel en hangt af van je nationaliteit. Als je van Bangladesh bent dan is het gedaan met je. De Filipijnse werkers voelen zich wel de koning met een salaris van SRD 2100 per maand, en die behoren tot de hoge inkomensklasse onder de migranten. Dan moet je nog indenken dat Dubai een van de duurste steden ter wereld is. Hoe kom je uit? De mensen kopen hun spullen op arme-mensen-markten die een “geheim” karakter hebben en waar jij als toerist nooit zal komen. Een groot deel van het salaris houden de migranten ook niet voor zichzelf. Het overgroot deel sturen zij naar hun arme familie thuis in eigen land. Je komt als toerist ook niet op de plaatsen waar de contractwerkers in Dubai wonen. De Afrikaanse slaven die in 1821 op de plantages van Suriname hebben gewerkt zouden de bakrabasi zonder aarzelen kiezen boven de leefomstandigheden in Dubai. Na een harde werkdag geniet je zo van een welverdiende nachtrust:

Je zou dan ook niet schrikken als ik zeg dat 75% van de bevolking in Dubai bestaat uit mannen. Dit is een zeer vreemd verschijnsel in de wereld zou je denken, maar dit komt doordat het overgroot deel van de mensen in het land mannen is die uit andere landen komt om er te werken.

Er wordt alles aan gedaan om de arbeidsrechten in Dubai te overschaduwen met nog een mooi fotootje op internet of een filmpje op CNN waar de zonsondergang de prachtige skyline van Dubai kleurt. Wie teveel praat over arbeidsrechten wordt monddood gemaakt. Ja, mensen hebben het geprobeerd en zijn van een koude kermis thuisgekomen. Dubai is voor Wilgo Valies dus een paradijs om zich uit te leven als het gaat om het opkomen voor arbeidsrechten. Ik vrees echter dat hij gauw met een kogel door zijn hoofd ergens in een weiland gevonden zal worden dat afgevuurd is uit het dienstwapen van het bevoegd gezag…Dubai!

De journalist Judith Spiegel trok de stoute schoentjes aan en ging de getto’s van Dubai in. In haar artikel nam ze onder andere dit op:

Ja, de regering en de staat erkennen slavenarbeid en doen er alles aan om nationaal en internationaal dit goed te praten door alle beschuldigingen naast zich neer te leggen. Een korte wandeling naar de getto’s geeft echter een heel ander beeld. Judith Spiegel schrijft er zo over:

Het is een heel interessant artikel en ik raad je aan om het te lezen. Je kunt hier klikken

Inderdaad kan Suriname een tweede Dubai worden, maar willen wij dat wel? Tegen welke prijs?

Ik ben het totaal eens met de politicus Andre Misiekaba als die stelt dat wij inspiratie zouden moeten halen uit de wijze waarop sommige landen hun economie in versneld tempo hebben kunnen ontwikkelen. Echter is Dubai NIET het juiste voorbeeld. Er is NIETS in Dubai waar wij naar moeten begeren. Ik ben in principe erg boos, omdat de regering van Dubai het heeft geflikt om hun PR-campagne los te laten op een van onze meest gerespecteerde volksvertegenwoordigers en trachtten hem te misleiden met broodje aap verhalen.

Niets in Dubai is wat het lijkt. Zo ben ik niet de sjeik van Abu Dhabi, was die mooie dame met wie ik sprak waarschijnlijk geen supermodel uit Monaco en de Russin ook niet de moeder van die jonge vent met een Lamborghini. Alleen de slavernij is echt…

Zoals alleen slavernij wereldwonderen als de Piramides in Egypte heeft kunnen bewerkstelligen, kan alleen slavernij de wereldwonderen die zich in Dubai voltrekken tot stand laten komen. Na 500 jaren zullen onze nakomelingen erover lezen in boeken en walgend reageren op de barbaarse “onderdrukking in Dubai”