COLUMN| AFHANKELIJKHEIDS INSTRUMENTEN, MULTINATIONALS EN STAATSBEDRIJVEN
Om te kunnen weten hoeveel 10 + 10 is, moet je minstens tot 20 kunnen tellen. En om te weten hoeveel 10 x 10 is, dan moet je zelfs tot 100 kunnen tellen!
Die + en die x zijn beide gewoon kruisjes, dus waarom zou iemand die maar tot 20 kan tellen ook niet vanzelf weten hoeveel 10 x 10 is? Nog zo 1: een schroevendraaier is een stukje technisch gereedschap. Als je een schroevendraaier kan hanteren, dan beheers je een stukje techniek. Dus ben je technicus en kan je bijvoorbeeld leiding geven aan de ontwikkeling van technisch onderwijs. Of een technisch instituut leiden. Sterker nog, directeur of minister zijn van een ministerie dat zich met technologie bezig houdt is voor zo een hoogvlieger eigenlijk een part-time job.
OK, omdat het nu eenmaal “hot item” is: iedereen dient zich te houden aan de wet. Zo een wet komt tot stand in DNA, alwaar de meerderheid bepaald. Deze meerderheid kent een lijder die de meerderheid volgt. Dus iedereen, zonder uitzondering, dient zich te houden aan wat de lijder van de meerderheid bepaald.
Onze samenleving zit al heel erg lang vol met dit soort onzin logica. En die volgt niet uit het gebrek aan kennis of ontwikkeling. Ze is gewoon een teken van dommigheid. Mensen bij wie de opvoeding goed is aangeslagen noemen andere mensen niet dom. Dat doe ik ook niet, voor alle duidelijkheid. Domme dingen doen is niet hetzelfde als dom zijn. Domme mensen doen daarentegen wel altijd domme dingen. En als wij onze zelfbestuurlijke geschiedenis beschouwen dan weten wij ondertussen heel goed welk deel van onze samenleving met dit predicaat strijkt. Het vervelende voor ons, “het volk” is dat dit deel het tot haar levensdoel heeft gemaakt om steeds meer invloed op ons bestaan te hebben. Sterker nog, hun edele streven is om “het volk” zo afhankelijk mogelijk te maken van hun pogingen tot s’ landsbestuur. Want laten we eerlijk zijn. Hoeveel van de ondertussen zeer grote schare aan politiek-geplaatsten-met-grote-salarissen-plus-secundaire-voorzieningen zou zonder “de politiek” zijn waar zij nu zijn? Er zijn uitzonderingen, maar ja. Die bevestigen de regel. Check deze: “ze” roepen telkenmale dat we moeten produceren. Maar produceren betekend voor zij die op de hoogte zijn van het feit dat de Berlijnse muur niet meer bestaat, dat private ondernemers de ruimte moeten krijgen om te produceren. Private ondernemers die dingen produceren die elders ter wereld nuttig zijn, hebben inkomsten van “buiten”. Die inkomsten worden gebruikt om het volk dat zij in dienst hebben, van salaris enz.. te voorzien. Dit deel van het volk en deze ondernemers zijn voor hun bestaan eigenlijk onafhankelijk van “binnen”. De Graaipot a.k.a. de Staatskas vaart wel bij de toename van de productie. Hmm. Lastig. Meer productie: minder afhankelijk volk en minder te (be)ste(l)(d)en, meer productie: minder afhankelijk volk maar meer te (be)ste(l)(d)en.
Voor dit dilemma hebben “ze” een oplossing: multinationals en staatsbedrijven. Met de eerste hou je de grootte van het onafhankelijk deel onder controle en met het tweede heb je er een prachtig afhankelijkheidsinstrument bij.
En voor de rest is het slechts een kwestie van regeltjes maken om ondernemerschap te ontmoedigen. Daarbij moet je natuurlijk heel hard roepen dat productie en economische diversificatie numero uno zijn. Tezamen met af en toe een schijnbeweging door de aanname van een wetje of twee blijft de burger zoet. Er is een deel van ons dat het allemaal goed vind op deze manier. Want waar is het probleem? Het probleem is dat op deze manier we steeds verder zijn afgezakt en the point of no return heel dicht genaderd zijn. Willen wij, HET VOLK, daadwerkelijk onze kinderen enig vooruitzicht geven op een gezond en gelukkig leven, dan moeten wij het op een andere boeg gooien. En dat begint met het lot in eigen hand te nemen en pertinent te weigeren dat een of andere omhooggevallenne-zonder-curriculum-vitae U vertelt hoe Uw toekomst eruit ziet. Zoek naar de mensen in de samenleving die wel een curriculum-vitae hebben maar worden weggenegeerd door “hun”. Die mensen kent u niet, zegt U? Kijk eens in de spiegel. Want wij, “het volk”, doen eens in de vijf jaar soms domme dingen, maar zijn zeker niet dom!
Columnist|Rogier Cameron