VERONTWAARDIGING OVER DEKOLONISEREN SURINAAMS ONDERWIJS

Sinds de vorige week het bericht werd gelanceerd dat een Belgische universiteit zal worden aangetrokken om het basis onderwijs te dekoloniseren, wordt alom met verontwaardiging hierop gereageerd. Zowel bij politici als ook op de Anton de Kom universiteit is dIt nieuws niet goed ontvangen. Voorzitter Jack Menke van het universiteit bestuur zei daags nadat het bericht verscheen in de media, één van de meest ondoordachte handelingen te vinden.

Ook de politieke organisatie Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie (PALU) reageert verontwaardig en stelt dat het Ministerie van Onderwijs Wetenschap en Cultuur, zichzelf eerst zou moeten dekoloniseren alvorens het kan bijdragen aan dekolonisatie van het Surinaamse noemt het niet kunnen dat onderwijs. Voorzitter Jim Hok noemt het niet kunnen dat Belgische experts boven Surinaamse deskundigen worden aangetrokken. Dit komt bovenop een debacle van niet eens zo lang terug waarbij een poging is gedaan tot vernieuwing van het onderwijs middels de introductie van wel erg “Hollandse” schoolboeken. “Niemand hoeft over deze uitspraak ‘hard feelings’ te hebben. De PALU zal de eerste zijn om te erkennen dat dekolonisatie geen eenvoudig proces is. Het koloniaal denken is hard en diep in ons volk geslagen. Om dat denken er weer uit te halen is een heel proces. Het verdient zelfs een pluimpje dat bij het Ministerie kennelijk het bewustzijn leeft dat ons onderwijs gedekoloniseerd moet worden”, zegt Hok.

Tijdens het radio programma abc-actueel op radio abc afgelopen zondag hebben panelleden ook al dit plan veroordeeld en zien graag dat deze beslissing wordt teruggedraaid. Ook zij noemen het een miskenning van het eigen Surinaams kader dat wel degelijk in staat geacht moet worden, nog wel het basis onderwijs te dekoloniseren.

Volgens hen is Belgie net als Nederland bij uitstek niet het land dat moet worden aangetrokken voor deze job.

 “Soms weten we niet eens hoe erg we als volk gekoloniseerd zijn. Ga maar na dat er politieke partijen bestaan die de hele dag bezig zijn te bedenken hoe zij met behulp van Nederland hier in Suriname de politieke zeggenschap kunnen veroveren, dat wil zeggen in de regering komen. En dan staan we er niet bij stil hoeveel steun zij ook nog krijgen van delen van ons volk. Noch die partijen, noch de stemmers zijn zich voldoende ervan bewust dat vanaf onze onafhankelijkheid alle Surinaamse regeringen zijn tegengewerkt door politiek Den Haag. Ook de regeringen die zich erg loyaal opstelden naar Nederland. Zij vragen zich bovendien te weinig af, indien ze daadwerkelijk regeermacht zouden krijgen met de ondersteuning van Nederland, hoe vrij zij wel zouden zijn om hier een beleid te voeren waarin de belangen van de Surinamers zelf op de eerste plaats komen. Want daar gaat het toch om in dit staatkundig onafhankelijk land?”, zegt Palu-voorzitter Jim Hok.

Hok twijfelt er niet aan dat de aangetrokken Belgische experts er alles aan zullen doen om Nederland uit de boeken te schrappen. “Daar zullen zij zo hun eigen redenen voor hebben, gegeven hun huidige en vroegere relatie met Nederland. Maar onze dekolonisatie, dat wil zeggen onze samenleving vrij maken van de hebi’s die in de koloniale tijd in de hersenen van het volk en in de structuren van het land zijn verankerd, is niet een zaak van het Ministerie van Onderwijs alleen, en zeker niet een zaak van Belgen”, zegt de Palu-voorman. Volgens hem is de Surinaamse dekolonisatie een collectieve zaak.

“Neem nou de kwestie van het monument dat we bij Fort Zeelandia hebben geplaatst voor de Nederlandse Troepenmacht in Suriname, afgekort TRIS. Met alle respect voor de Surinamers die bij de TRIS hebben gediend, moeten wij ons realiseren dat dit leger toen een onderdrukkingsleger was van Nederland. Dit leger kwam alleen in actie tegen ons Surinamers om hier de rust te bewaren. Toen Guyanese militairen in 1969 post Tigri aan de grens innamen en het werkelijk nodig was om het Surinaams grondgebied te verdedigen, heeft Nederland de opdracht gegeven om in de kazerne te blijven, omdat het Nederlandse belang van toen niet gediend was bij militaire actie tegen Guyana” legt de politicus uit. Volgens hem is een monument een eerbetoon, die in de eerste plaats wordt gegeven aan de eigen helden. “Wanneer wij aangeven dat de TRIS het Nederlandse onderdrukkingsleger in Suriname was, dan moeten we ons toch afvragen welke eer we daaraan willen betonen. Het is verder tekenend voor de verhoudingen dat de Surinamers die in de TRIS hebben gediend nooit dezelfde erkenning en voorzieningen hebben gehad als hun Nederlandse collega’s. Het mag dan ook duidelijk zijn dat niet alleen het Ministerie van Onderwijs Wetenschap en Cultuur als instituut gedekoloniseerd moet worden. Bovenal geldt dat dekolonisatie een collectief proces is en het wordt tijd om dat eindelijk eens bewust in ons nationaal beleid mee te nemen”, aldus Hok.

UNITEDNEWS|WILFRED LEEUWIN

Facebook Comments Box