HOGE VERWACHTING NIEUW PAKKET VN-ONTWIKKELINGSDOELEN
Drie jaar sinds de Rio + 20 conferentie in 2012, is hard gewerkt aan het formuleren van nieuwe ontwikkelingsdoelstellingen die een vervanging zijn van de eerdere 8 millennium doeLstelingen die in 2000 werden gelanceerd. Er is opnieuw 15 jaar uitgetrokken om deze doelen te halen. ( van de vorige zijn niet allemaal gehaald). In 2030 moet het leven van de armste mensen in de wereld drastich zijn verbeterd, zonder afbreuk te doen aan de gezondheid van de planeet. Dat is kort samengevat de hoogste verwachting van de nieuwe ontwikkelingsdoelen. Het afgelopen weekeind zijn die aangenomen en gelanceerd door de algemene vergadering van de Verenigde Naties in New York. Naast de 17 doelen zijn er nog 169 doelen om, wat gedaan moet worden tot 2030 inderdaad te kunnen realiseren. Hoge verwachtingen van ambitieuse doelen dus. Maar internationale ontwikkelingsdeskundigen vrezen dat de doelen te talrijk zijn, te vaag om praktische waarde te hebben. “ Ik ben een beetje bang dat er teveel doelen zijn gesteld”, zegt Steven Radelet directeur van de Global Human Development Programma aan de universiteit van Georgtowm in Washinton DC. “Ze kunnen ten prooi vallen aan het oude gezegde, dat als alles een prioriteit is, er helemaal geen prioriteit is.
Nieuwe doelen
De nieuwe doelen zijn vervat in een document dat de naam draagt “Verander de wereld ; de 2030 agenda voor duurzame ontwikkeling “. Het is een blauwdruk voor armoede bestrijding, het bevechten van klimaatverandering en het bevorderen van mensenrechten. Centraal staan de vijf P’s, People, Planet, Prosperity, Peace and Partnership. De lijst van nieuwe doelen gaat over fundamentele zaken. Het bestrijden van armoede in al zijn vormen staat eerste op de lijst gevolgd door een halt toebrengen aan voedsel tekorten, het waarborgen van voedselzekerheid met bevorderen van duurzame landbouw. Er zijn doelen gericht op gendergelijkheid, onderwijs voor een ieder, toegang tot water en sanitaire diensten. Het gaat om economische groei, bescherming van het milieu, schone energie voor alle wereldburgers en wordt er aangedrongen op het bestrijden van klimaatverandering. De aanname van het ontwikkelingsdocument markeert ook de start van het nieuwe VN-jaar.
Sucessen
Voor wat betreft de eerdere millenniumdoelstellngen is de afgelopen jaren nogal wat succes geboekt. Lang voor de streefdatum van 2015 is het de landen gelukt de armoede in de wereld voor de helft terug te brengen. In 1990 was het aantal mensen dat nog in extreme armoede leefde twee miljard. In 2010 werd dit al terug gebracht naar 1,2 miljard. Waar in China 60 procent van de bevolking het moest doen met minder dan USD 1,25 per dag, verbeterde dit in 2010 naar met nog maar 12 procent van de Chinese bevolking. Zonder China zou het streven om de arnoee terug te brengen echter niet zijn gehaald. Er zijn nog gebieden zoals de sub-Sahara Afrika waar de bestrijding vrijwel geen positieve resultaten heeft opgeleverd. De toegang tot veilig drinkwater is ook verbeterd, ook als het gaat om het verbeteren van de leefomstandigheden van mensen zijn successen geboekt. Dit geldt ook voor het terugbrengen van het aantal hiv-infecties en sterfgevallen door tuberculose en malaria.
Beoordelingssysteem
In maart zal de Verenigde Naties een beoordelingssysteem bespreken die de voortuitgang op de doelen moet meten. De uitdaging voor de verschillende overheden van de VN-lidlanden ligt in het doorvoeren van bezuinigingen en effectiever investeren. Het beoordelingssysteem is gebaseerd op een lijst van meetbare indicatoren voor het ontwikkelen van de doelen. De lijst, zoals het er nu uitziet, is veel te lang om meetbare doelen te stellen. Onderzoekers willen ook methoden om conflicten tussen de doelen te voorkomen vinden. Bijvoorbeeld, zonder vooruitgang in de efficiëntie en een verschuiving naar duurzame energie, de uitbreiding van de toegang tot moderne energiebronnen (doelstelling 7) zou interfereren met het doel om de opwarming van de aarde onder controle te krijgen. Älles is in de doelen opgestapeld, maar de wetenschappelijke gemeenschap kan zich richten op een veel kleinere set van geïntegreerde doelen”, aldus Stafford Smith, een Australische wetenschapper.
Wilfred Leeuwin
On 25 September, Pope Francis will address the United Nations just before a three-day meeting that will set the agenda for international development efforts over the next 15 years. At the Sustainable Development Summit in New York, global leaders will adopt 17 goals that are meant to improve the lives of the world’s poorest people by 2030, without jeopardizing the health of the planet.
Ambitious and broad, these Sustainable Development Goals (SDGs) would, if met, greatly improve human welfare. But some experts fear that the goals are too numerous and vague to have practical value. “I’m a little worried that there are too many of them,” says Steven Radelet, director of the Global Human Development Program at Georgetown University in Washington DC. “They may fall prey to the old adage that if everything is a priority, then nothing is a priority.”
First on the list: “End poverty in all its forms everywhere”. Second is to end hunger and achieve food security while improving nutrition and promoting sustainable agriculture. The list goes on to address fundamental issues such as education, gender equality and access to water and basic sanitation services. It also calls for economic growth, environmental conservation and clean energy for all people, while urging action to combat climate change. The goals are supplemented by 169 specific targets that are meant to clarify the work that needs to be done.
Under discussion since 2012, the SDGs replace the expiring Millennium Development Goals, which the UN adopted in 2000. Those eight objectives called, among other things, for halving extreme poverty, reducing mortality among children under five by two-thirds and instituting universal primary education, all by 2015. Although the world has made considerable advances in many of these areas, it has been debated how much impact the goals themselves have had. Much of the progress in alleviating poverty over the past two decades, for example, has come from rapid economic development in southeast Asia and China.
Moving forward, the challenge for governments will be to invest limited resources effectively and track progress towards the goals. The UN is discussing how to structure a progress-assessment system based on a list of measurable indicators that it is developing for the targets. As it stands, the list is too long for governments seeking to measure their progress, says Mark Stafford Smith, a researcher at Australia’s Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation in Canberra.
“People have piled everything in there, but the research community can focus on a much smaller set of integrated goals.”
It will be up to the scientific community to identify simpler indicators and policies that will promote progress, says Stafford Smith, who chairs the scientific committee of Future Earth, an international clearing house for sustainability research. Replacing firewood with a more sustainable fuel source, for instance, would boost air quality and therefore improve human health (goal 3), while reducing the impact on local ecosystems (goal 15). And by reducing time spent foraging for fuel, it would free children to go to school (goal 4) and empower women to contribute to economic growth by earning money (goals 5 and 8).
Researchers also want to find ways to prevent conflicts between goals. For example, without advances in efficiency and a shift towards renewable energy, the expansion of access to modern energy sources (goal 7) would interfere with the goal of keeping global warming in check (goal 13).
“People have piled everything in there, but the research community can focus on a much smaller set of integrated goals,” says Stafford Smith. “If we don’t do that, then we will find that these potential conflicts become real ones.”
Through a project called The World in 2050, researchers who have used computer models to explore the socio-economic implications of climate change are leading an analysis to identify policy scenarios that can assure that the goals are met over the next few decades.
One of the institutions leading the effort is the International Institute for Applied Systems Analysis in Laxenburg, Austria. Its deputy director-general, Nebojsa Nakicenovic, says: “The idea is to understand how one can achieve all of those goals together.”