DEMOCRATIE ??
Als we een rondje wereld maken mag je gerust zeggen dat het bijzondere tijden zijn. Mensen houden van dingen afbakenen, benoemen en eigenschappen toedienen. Dat is ook gedaan met de manier hoe er over ons lot besloten wordt. Het afgebakende deel van ons denken dat daarover gaat noemt de mens het politiek-bestuurlijk stelsel.
In dat stelsel heb je twee extremen: veel regeltjes en weinig regeltjes. Geen regeltjes is onmogelijk, want wij mensen zijn nu eenmaal gedevalueerde dieren en zeker niet de kroon op de Schepping. Tenzij de kroon natuurlijk zo vreselijk groot en zwaar is dat het lichaam dat haar moet dragen erdoor verpletterd wordt. In onze samenleving hebben we een mooi woord voor ons politiek bestuurlijk systeem. Wij noemen het democratie. Sterker nog, wij ZIJN een democratie. Net zoals U en ik een mens zijn (ja, ik begrijp de twijfel maar alle eigenschappen zijn echt wel aanwezig).
In onze democratie hebben we met zijn allen besloten dat een ieder mee mag beslissen over ons gezamenlijk lot. Of minstens zijn of haar mening geven. En niet alleen via “facebook” of ingezonden brieven of radio programma’s of onleesbare columns. Nee, nee. Het hele land is ingedeeld in ressorten, met elk een heuse ressortraad, die weer vallen onder een districtsraad die op haar beurt weer valt onder De Nationale Assemblee. Dus stel dat u woont in het voormalig volkswoningbouwproject Flora en in uw straat is een vervallen speeltuin. En in de speeltuin spelen gevaren trotserend, dagelijks kinderen. En er is een voetbalveldje waar andere kinderen dagelijks voetballen. En omdat de straat nu eenmaal parallel loopt aan de voormalige Coppenamestraat moet er met dezelfde snelheid in de straat gereden worden. Stel dat dagelijks tientallen kinderen en volwassenen langs die voormalige Coppenamestraat op de bus staan te wachten om naar school en het werk te gaan. En dat de straat oversteken elke keer weer een grote kans oplevert om doodgereden te worden. Of die kans gewoon krijgen terwijl ze staan te wachten op de bus. In zulke gevallen zou dus dat krachtige democratische systeem van ons landje in vol ornaat in werking treden. Want resoluut komt de ressortraad bijeen, besluit dat er dringende veiligheidsmaatregelen nodig zijn, speelt dit zaakje zeer snel door naar de districtsraad, die op haar beurt grote broer/zus De Nationale Assemblee inschakelt. En daar wordt natuurlijk stante pede het betreffende ministerie via de vaste commissie aan het werk gezet. Ja. Is goed. Dream on. Want zo werkt het niet.
Spek en bonen, verkiezingspropagandisten, stemvee als eens misschien een keer de Verenigde Volksvergadering bijeen komt om De President te kiezen. O ja. En Vice-President natuurlijk. Die ambtenarenregelaar vergeten we wel eens. Nee, willen er in het resort Flora maatregelen getroffen worden om kinderverkeersdoden te voorkomen, zullen er waarschijnlijk eerst hele, hele erge dingen moeten gebeuren. Schrijven naar OWEE en VEE zegt u? Been there, done that. Ach ja, nog twee jaren en dan is het stuivertje verwisselen zeggen ze. Of niet? Want als de grootste zichzelf benoemde multi-etnische politieke partij van Suriname zich gedraagt als de grootste buurterrorist, dan wekt dat niet veel vertrouwen in het behartigen van algemeen belang. Vrijwel elk weekend mogen de mensen woonachtig in de omgeving van hun partijcentrum, toevallig gelegen aan dezelfde bovengenoemde straat-des-doods, meedeinen in hun bed op de tonen van weer een of andere uit de Hel. Althans volgens bekomen informatie van mensen die uit ellende hele weekenden maar gaan weekenden. Of wat dacht je van die andere. Geleid door de man die onbenulligheid op Natuurlijke Hulpbronnen een nieuwe betekenis gaf (OK, hij heeft zijn meerdere gevonden maar om daar blij mee te zijn?). Heel trots dat “zijn” mensen niet mee willen doen. Terwijl een beetje echte Surinaams politiek leider niet gewoon zijn zegen had uitgesproken, maar meteen met een heel pakket aan voorwaarden voor succes en verbetering van beleid (b.v. het “opruimen” van “het kabinet” en inspraak bij de samenstelling van de rest van de regering, onderzoek en vervolging van al die vreet-na-pot schandalen, enz…) op de proppen was gekomen als voorwaarden. Maar nee. Zelfde vliegen, andere… Dan is dat rondje wereld toch wel leerzaam. Dat rondje wereld leert namelijk dat overal waar het nodig is, de hele politieke rotzooi wordt vervangen. Soms in het extreme, zoals in The Land of the Free waar The Donald precies aan het doen is wat hij altijd heeft gedaan. Nog twee jaar. Twee jaar voor een echt alternatief om zich te presenteren. Het verkopen hoeft niet, de uitverkoop is al lang gaande.
COLUMNIST|ROGIER CAMERON
