1 JULI: ALS WIJ NIET VOOR ELKAAR ZORGEN IN DIT LAND ZULLEN WIJ HET NIET MAKEN
Eenheid en samenwerking is de basis voor het volk van Suriname om een hoger niveau van ontwikkeling te bereiken. Dit is de oproep van zowel de regering als De Nationale Assemblee (DNA) in het kader van 1 juli: de 155ste herdenking van de afschaffing van de slavernij.
Het is een jubileumjaar en zijn op verschillende locaties in stad en district activiteiten gaande. Zo is er zaterdag een gedenkplaat onthuld als ode aan alle tot slaaf gemaakte afrikanen die naar Suriname zijn gehaald. De dag van 1 juli zelf is begonnen met 21 kanonschoten om zes uur ’s morgens. Vanaf dat moment zijn er tal van activiteiten en festiviteiten van start gegaan in de Palmentuin en rondom het Onafhankelijkheidplein in Paramaribo.
Toch zal er niet alleen stilgestaan moeten worden bij plezier en feest. Er is genoeg reden om ook te bezinnen en na te denken over manieren hoe de nakomelingen van de tot slaaf gemaakte afrikanen zichzelf kunnen verheffen, en samen met andere groepen in de samenleving te werken aan de opbouw van Suriname. “Als wij niet voor elkaar zorgen in dit land, van welke etnisch culturele groep we ook zijn, zullen we het uiteindelijk niet maken. De belangrijkste opdracht van Suriname is dat we met elkaar moeten leven. We moeten ook economische doelen en andere dingen bereiken, maar we moeten in de eerste plaats met elkaar leven”, zegt DNA-voorzitter Jennifer Geerlings-Simons.
De verschillende volkeren zijn niet onder ideale omstandigheden naar Suriname gekomen, maar hebben toch een manier gevonden om met elkaar verder te gaan. Daar zal naar inziens van de parlementsvoorzitter harder aan getrokken moeten worden. “We zijn bij elkaar gebracht uit alle winstreken van de wereld en, zoals ik dat vaak zeg, volgens onze sociologen zou Suriname niet moeten bestaan, maar we bestaan. En we bestaan niet alleen, we hebben toch wel een antwoord gevonden op de vraag over: ‘Hoe we hier met elkaar zouden moeten samenleven. Suriname heeft geen verscheidenheid. Suriname is verscheidenheid”, aldus Geerlings-Simons.
Haar zienswijze komt overeen met die van Arbeidsminister Soewarto Moestadja die van huis uit cultuurantropoloog is. “Met de afschaffing van de slavernij kwam een andere vorm van slavernij, te weten het systeem van importslaven uit achtereenvolgens India en Indonesië om ingezet te worden voor de plantage economie”, zegt Moestadja. Deze samenloop van omstandigheden hebben de basis gelegd voor de pluraliteit van de samenleving. “Laten wij inderdaad de diversiteit erkennen en waarderen en respecteren, dan kunnen we inderdaad een eendrachtige natie Suriname blijven”, stelt Moestadja.
UNITEDNEWS
