RIJSTBOER MOET OOK PROFITEREN VAN HOGERE PRIJS VENEZUELA
Foto: . Henk Ramnandanlal
De Surinaamse rijstboer moet ook kunnen profiteren van de hogere prijs die exporteurs krijgen voor hun witte rijst naar Venezuela. Henk Ramnandanlal, ondervoorzitter van de Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie (Palu) zegt niet te begrijpen waarom de opkoopprijs van tussen de SRD35 en SRD50 per baal wordt gehanteerd ondanks dat de rijstexporteurs tegen een hogere prijs van US$525 verkopen. Op basis hiervan kan gemakkelijk een opkoopprijs van SRD75 worden betaald aan de boer, vindt Ramnandanlall.
Nadat Venezuela en Guyana in een verergerde grensconflict zijn geraakt, heeft Venezuela een overeenkomst gesloten met Suriname voor de levering van 104.000 metrieke ton witte rijst. Dit is slechts een deel van het totale 210.000 die Guyana jaarlijks leverde.
Suriname zal 104.000 metrieke ton witte rijst per jaar verschepen naar Venezuela. Deze hoeveelheid vervangt een deel van het quotum dat Caracas importeerde uit buurland Guyana. Onder de PetroCaribe-overeenkomst leverde Guyana jaarlijks 210.000 ton rijst aan Caracas voor US$ 130 miljoen.
De Palu-ondervoorzitter zegt dat door de lange ervaring met rijst deze sector transparanter is geworden wat de cijfers betreft. “We weten precies wat de inputs en dus de productie kosten zijn. Met een eenvoudig reken sommetje is na te gaan wat de opkoopprijs moet zijn bij de boer als we de wereldmarktprijs variëren. We kunnen dan exact het inkomen van zowel de exporteur als de boer uitrekenen bij verschillende wereldmarktprijzen, zegt de Palu-ondervoorzitter. Bij de vorige oogst hebben de boeren een opkoopprijs van tussen de SRD35 en SRD50 ontvangen. Tegelijkertijd hebben de rijstboeren een subsidie ontvangen. Deze goedkope, gesubsidieerde padie zitten nog in de rijstschuren van de exporteurs. De gesubsidieerde rijst wordt nu door de exporteur verkocht tegen de hogere Venezolaanse opkoopprijs.” In feite geeft de overheid de schaarse miljoenen SRD’s van het volk aan de exporteurs. En de arme rijstboer wordt verder in de problemen geduwd”, zegt Ramnandanlal.
Volgens hem heeft de overheid nu de plicht om de hogere exportprijs door te rekenen naar de rijstboer. Tegelijkertijd moet worden uitgekeken naar naar mogelijkheden om de kostprijs in de totale productie kolom van padie naar witte rijst verder omlaag te brengen. “De lage winstmarges als gevolg van de lage wereldmarktprijs zullen gelijkelijk verdeeld moeten worden tussen de rijstboeren en de exporteurs. Daarvoor zullen beleidsmakers samen met onderzoeksinstituten, exporteurs en rijstboeren aan tafel moeten gaan zitten voor het opmaken van een lange termijn overlevingsplan voor de sector. Eenheid in de sector is dan een dringende voorwaarde om vervolgens dat lange termijnplan uit te voeren”, zegt Ramnandanlal.
WILFRED LEEUWIN