ACHTERGROND INFORMATIE: KLIMAATCONFERENTIE PARIJS 2015
Van 30 november tot en met 11 december 2015 vindt in Parijs de eenentwintigste jaarlijkse klimaatconferentie van de Verenigde Naties plaats: de zogenaamde COP21. COP staat voor de Conference of Parties; hierbij komen alle partijen die onderdeel uitmaken van het UNFCCC, het klimaatverdrag van de Verenigde Naties, bijeen.
Doel van de conferentie is een nieuw klimaatakkoord te bereiken. Dat moet in 2020 ingaan, wanneer het huidige verdrag (het Kyoto-protocol) afloopt.
Vorig jaar, tijdens de Conference of the Parties in Lima, werd al een raamwerk voor het overleg in Parijs bereikt. Alle deelnemende landen moeten voor COP21 plannen indienen bij de VN om de eigen CO2-uitstoot in te perken. Dit hoeven echter geen concrete plannen te zijn. Er komen dus geen internationale bindende emissiereductiedoelstellingen. Verschillende milieuorganisaties spreken dan ook van een zwak en inefficiënt compromis.
In de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw kwamen klimatologen tot de conclusie dat de aarde opwarmt. Al snel werd een verband ontdekt tussen deze opwarming en de toename van CO2 in de atmosfeer. In 1992, twintig jaar na deze ontdekkingen, kwamen bijna alle landen bijeen en zij verenigden zich in de VN-klimaatconferentie UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change). In dit klimaatverdrag staat beschreven dat de partijen samen moeten werken om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen om daarmee de opwarming van de aarde tegen te gaan.
In 1995 werd tijdens de conferentie in Berlijn besloten dat er een nieuw akkoord nodig was. Dit leidde uiteindelijk tot het tekenen van het Kyoto-protocol in 1997, met als opvallende afwezige de Verenigde Staten. Tijdens de klimaatconferentie van Doha in 2012 werd besloten het Kyoto-protocol te verlengen tot 2020. Daarna zou een nieuw klimaatverdrag in werking moeten treden.
De beslissing om een nieuw klimaatverdrag op te stellen werd genomen tijdens de klimaatconferentie in Durban in 2011. Hier werd afgesproken dat tijdens de conferentie in Parijs een nieuw verdrag moet worden gesloten.
De UNFCCC coördineert het internationale klimaatbeleid door elk jaar een Conference of Parties(COP) te organiseren. Tijdens deze conferenties vergaderen ministers en hoge ambtenaren uit vrijwel alle landen ter wereld over het klimaat. Samen bespreken zij aan de hand van de laatste wetenschappelijke informatie manieren waarop men de uitstoot van broeikasgassen kan verminderen om zo klimaatverandering te beperken.
3.Doelstellingen voor conferentie in Parijs
Veruit de belangrijkste doelstelling in Parijs is om tot een nieuw klimaatverdrag te komen, dat in 2020 van kracht kan gaan.
De VN publiceerde op 5 oktober 2015 een aangepast ontwerp over de doelen van het klimaatverdrag. Deze aanpassingen werden gedaan na kritiek op de vorige ontwerpen, die te lang en omslachtig waren. In het nieuwe ontwerp wordt naast de verlaging van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen ook gesproken over een controleproces.
Dit controleproces houdt in dat in de jaren na de klimaattop de nationale overheden hun nationale doelen voor het verlagen van de broeikasgassen iedere vijf jaar moeten communiceren. Verder moeten armere landen financieel ondersteund worden om de doelstellingen te halen. Overheden en de private sector moeten daaraan bijdragen.
Hoewel het Kyoto-protocol door bijna alle landen erkend wordt, is een veel gehoord punt van kritiek dat het verdrag niet ver genoeg zou gaan om klimaatverandering tegen te gaan en dat de gestelde doelen niet logisch zijn, met als gevolg te weinig CO2-reductie. Anderen vinden de doelen juist te ver gaan, het Kyoto-protocol zou namelijk leiden tot ongewenste afname van de economische groei.
Klimaatovereenkomsten zijn vaak voorzichtig en er bestaan grote verschillen tussen de wensen van de deelnemers. In 2013 stapten tijdens de conferentie in Warschau een aantal non-gouvernementele organisaties, waaronder Greenpeace, Oxfam Novib en het Wereldnatuurfonds, op omdat ze van mening waren dat rijke landen niet genoeg inzet toonden om klimaatverandering te bestrijden.
www.europa-nu.nl