SLEUR NEEMT MILIEURAAMWET GEERLINGS-SIMONS NIET SERIEUS

Milieuactivist Erlan Sleur is boos op Jennifer Geerlings-Simons, voorzitter van De Nationale Assemblee (DNA).

Hij is niet onder de indruk van de extra inspanningen die er nu gepleegd worden om milieuwetten te slaan, vanwege de zorgwekkende situatie in het binnenland. De vervuiling in het binnenland is reeds jaren gaande, zonder dat er wetgeving van de grond kwam om daaraan een halt te roepen. Dat er nu, dichtbij de verkiezingen, samen met het Wereld Natuurfonds (WWF) een milieuraamwet wordt gepresenteerd aan stakeholders vindt Sleur een hypocriete benadering.

Hij zegt voldoende bewijzen te kunnen presenteren om aan te tonen waarom er eerder niet is gewerkt aan het slaan van milieuwetten. Dit, stelt Sleur, om de belangen van partijloyalisten en mensen, die banden hebben met de regering te beschermen.

“Het is uiterst hypocriet, want ik weet dat ze allemaal de bak in zouden moeten vliegen als deze wetten worden aangenomen gezien alle strafmaatregelen die erin zijn opgenomen”, zegt hij.

Sleur beukt hard op de coalitiepartij NDP, die meer zou moeten weten van de belangen die allemaal in het binnenland spelen. Het gaat onder andere om de vele skalians die overal in het binnenland rivieren, kreken en meren aan het vertroebelen zijn. “Ze weten dat als er echt een onderzoek wordt gedaan door de PG, we erachter zullen komen dat inderdaad die kwik via de havens hier binnenkomt onder topmensen van het Kabinet van de President en dat ook de president zelf rechtstreeks verantwoordelijk is voor die Chinese goudzoekers die periodiek een bijdrage leveren aan de kas van de NDP.”

Vandaar dat hij grote vraagtekens plaatst achter de intenties van Geerlings-Simons om daadwerkelijk orde op zaken te willen stellen. Hij noemt ook de vergadering van de Alcoa-kwestie en beëindiging van de Brokopondo Overeenkomst waarin Geerlings-Simons een pleidooi hield voor aanpak van de milieuschade. Na intensieve discussies in DNA is er achteraf toch besloten om een aangepast document in stemming te brengen dat niet in lijn was met de wensen en grieven van Geerlings-Simons. “Mevrouw Simons is toen weggelopen, en dat zagen wij eigenlijk als een soort verraad. Als ze tenminste daar was gebleven en haar tegenstem had laten horen, dan had zij op een gegeven moment toch wel duidelijk aangegeven dat ze het echt meende. Door weg te lopen heeft zij eigenlijk verraad gepleegd tegen het belang van Suriname.”

De inspanningen om nu milieuwetgeving uit de grond te stampen wordt dan ook niet serieus genomen door Sleur.

UNITEDNEWS

Facebook Comments Box