TRUMP EN BIDEN GAAN VANNACHT IN DEBAT. WAT MAG U VERWACHTEN?

De ene kandidaat die zich aan de regels houdt, de ander niet. De ene kandidaat heeft zich wekenlang voorbereid, de ander niet. Een kandidaat met nieuwe debatervaring, een andere wiens meest recente debat vier jaar geleden plaatsvond.

Dit zijn enkele van de contrasten waar kijkers naar kunnen kijken wanneer ze afstemmen op het eerste van drie presidentiële debatten tussen Joe Biden en Donald Trump. Met een potentieel publiek van bijna 100 miljoen kijkers op televisie en online, zullen de kandidaten hun pitch voor het Amerikaanse volk maken, waarbij ze allemaal proberen de deal met de kiezers te sluiten. Hoewel de uitkomst van een live debat nooit kan worden voorspeld, is dit wat we redelijkerwijs kunnen verwachten als de twee kanshebbers voor het hoogste ambt in het land tegenover elkaar staan.

Het lijdt weinig twijfel dat Biden ondermaats presteerde in de democratische primaire debatten van 2019-2020.

In een druk veld van rivalen bevond Biden zich met een doel op zijn rug, maar hij kon nooit echt een effectieve verdediging opbouwen. In plaats daarvan kwam hij ongemakkelijk over, uit zijn element. Alleen de laatste van de elf ontmoetingen – een post-pandemie één-op-één met Bernie Sanders – stelde Biden in staat te ontspannen en zijn pas te bereiken.

Joe Biden en senator Bernie Sanders spreken tijdens een democratisch presidentieel primair debat op 19 december 2019 in Los Angeles [AP Photo / Chris Carlson]
In zijn aanstaande debat met Trump zullen natuurlijk geen andere kandidaten de schijnwerpers delen. En in een tweepersoonssetting heeft Biden laten zien dat hij zijn tegenstanders uitstekend aankan. Tegen Sarah Palin in 2008 was Biden het toonbeeld van terughoudendheid, om ervoor te zorgen dat het niet betuttelend overkwam of Palin aanleiding gaf tot grieven. Tegen Paul Ryan vier jaar later nam Biden de tegenovergestelde richting en wierp zijn uitdager als te onvolwassen en onervaren om serieus te worden genomen. Biden’s nauwelijks verborgen minachting overrompelde Ryan en liet hem spartelen.

Biden profiteert ook van lage verwachtingen, vooral de drumbeat van de ‘Sleepy Joe campagne zal de kelder niet verlaten’-spin die de Trump-campagne nu al maanden op gang brengt. Normale presidentiële campagnes doen er alles aan om hun tegenstanders als super-debaters en hun eigen kandidaten als inferieur af te schilderen om achteraf te beweren dat ze de verwachtingen overtroffen. Niet de Trump-mensen, die de weg hebben geëffend voor Biden om eruit te zien als een winnaar, alleen maar omdat hij opdaagde en coherent Engels sprak.

Maar het debat wordt geen eenvoudige voor Biden. Van alle presidentiële debaters in de geschiedenis is Trump het minst voorspelbaar en daarom het gevaarlijkst.

In de woorden van een rivaliserende Republikeinse adviseur uit 2016, is de voorbereiding op een debat met Trump als een autorace in de wetenschap dat één van de andere racers dronken zal rijden. Bovendien betekent de losse relatie van Trump met de waarheid dat Biden in de verleiding komt om zijn tijd te besteden aan het controleren van feiten, in plaats van een proactieve zaak voor zichzelf te maken.

De beroemde Biden-bui moet ook in de vergelijking worden meegenomen. “Ik hoop dat ik niet verleid word om met deze man in gevecht te gaan”, zei Biden onlangs bij een inzamelingsactie voor een campagne. Voor Biden, een man wiens emoties niet verhuld blijven, kan kalm blijven een bijzonder lastige uitdaging vormen.

Donald Trump

Trump doet in alle opzichten weinig van de rigoureuze voorbereidingen die kandidaten gewoonlijk ondernemen voor een spraakmakend debat. Zoals Trump het in het Fox and Friends-programma plaatste: “Ik bereid me elke dag voor door gewoon te doen wat ik aan het doen ben.” Toch is een televisiedebat natuurlijk niet hetzelfde als het besturen van een land.

Tot op zekere hoogte weerspiegelt Trumps arrogante houding ten opzichte van debatteren zijn algemene benadering van het presidentschap. In tegenstelling tot traditionele politici moduleert Trump nooit zijn presentatie, varieert hij nooit van toon en spreekt hij nooit echt iemand aan behalve de mensen die hem al steunen. In het debat, zoals in zijn dagelijkse optreden, zal hij sterk leunen op zelfmedelijden, samenzweringstheorieën en gebrul. De zeer onvoorspelbaarheid van Trump wordt zo iets van een voorspelbaar goed.

Donald Trump en de Democratische presidentskandidaat Hillary Clinton spreken tijdens het tweede presidentiële debat, 9 oktober 2016, aan de Washington University in St. Louis [Bestand: AP Photo / John Locher]
Door te weigeren het debat te benaderen als een evenement met zijn eigen gewoonten en eisen, herhaalt Trump een fout waar eerdere gevestigde exploitanten spijt van hebben gehad. De geschiedenis van het debat staat vol met waarschuwende voorbeelden van zittende presidenten die tijdens het openen van debatten te lijden hadden onder schadelijke prestaties:

*Jimmy Carter wordt in 1980 door Ronald Reagan getoond.
*Reagan verloor schijnbaar in 1984 van Walter Mondale.
*De twee George Bushes, overtroffen door hongerige tegenstanders in 1992 en 2004.
*Barack Obama, niet klaar voor een in brand gestoken Mitt Romney in 2012.

Een laatste factor moet worden genoemd, en het is iets dat zowel voor Biden als voor Trump geldt. Met respectievelijk 77 en 74 jaar zijn dit de twee oudste kandidaten die ooit met elkaar in een Amerikaans presidentieel debat hebben gestreden. Voor ieder mens zou het ontmoedigend zijn om tijdens 90 minuten live televisie gefocust en mondig te blijven. Voor Biden en Trump, die allebei sceptisch zijn over hun mentale en fysieke scherpte, zullen de debatten een bijzonder slopende test van uithoudingsvermogen zijn.

UPDATE US ELECTIONS