VENEZUELA RIJP VOOR AMERIKAANSE INVASIE/ DRAAIBOEK GRENADA OPGEVALLEN
Er zijn steeds meer aanwijzingen dat een Amerikaanse invasie in Venezuela in de lucht hangt.
Geopolitieke analisten en oorlogsdeskundigen leggen een direct verband met de Amerikaanse invasie op Grenada in 1983. De Amerikaanse actie kwam nadat er een zeer onoverzichtelijke situatie in het land heerste, vooral nadat de linkse leider Maurice Bishop werd geëxecuteerd tijdens een staatsgreep.
Bishop was een jaar eerder op bezoek in Suriname waar de legerleiding van Desi Bouterse de macht in het land had.
Bij terugkeer op Grenada stuitte Bishop op muiterij en werd onder huisarrest geplaatst door Bernard Coard, de waarnemend premier tevens een gewezen bondgenoot. Dankzij delen van de bevolking werd hij weer aan de macht geholpen. Er volgde in reactie hierop een staatsgreep waarbij Bishop vermoord werd en de macht in handen kwam generaal Hudson Austin die een militaire dictatuur instelde. Op de achtergrond werd hij, maar eerder ook Bishop, voorzien van wapens en andere benodigdheden door de Communistische Partij van de Sovjet-Unie.
De onoverzichtelijkheid maakte dat landen in de regio, waaronder Jamaica, Trinidad and Tobago en Barbados, meegingen met het voorstel van de Verenigde Staten om een inval te mogen plegen op Grenada met als doel het linkse leiderschap de kop in te drukken en de sovjetinvloeden te bestrijden.
Dezelfde ontwikkelingen worden waargenomen rondom de Venezolaanse crisis waarbij het leiderschap in het land verdeeld is.
Er is een omstreden president in functie die niet erkent wordt door omliggende landen en een deel van de bevolking. Aan de andere kant is er een zelfbenoemde president die ook draagvlak geniet onder een groot deel van de bevolking en bij meer dan 50 landen in de wereld, waaronder wereldmachten.
Het bezoek van Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, aan landen in Zuid-Amerika, waaronder Suriname, wordt gezien als het zoeken naar draagvlak om Venezuela binnen te mogen vallen zonder dat er op protesten wordt gestuit bij de grenslanden. Hetzelfde gebeurde aan de vooravond van de invasie op Grenada.
Op grootmacht Brazilië in het zuiden en Columbia in het westen mag de VS alvast op voldoende steun rekenen. Op zee, in het noorden, is een militaire taskforce reeds geruime tijd gestationeerd nabij de Antillen. Die kan binnen korte tijd de Venezolaanse kust bereiken. Guyana in het oosten weet zich nog geen houding, maar heeft geen principiële bezwaren kenbaar. Het land zit immers ook overhoop met het regime van Nicolas Maduro dat meer dan 70% van het Guyanees grondgebied opeist.
De woede van de VS wordt gevoed door de banden die het Maduro-regime is aangegaan met Iran. Dit Aziatisch land wordt als een terroristische staat beschouwd door de VS. Iran stuurde vijf tankers naar Venezuela om het land van olie te voorzien, aangezien bijna raffinaderijen in het land stilliggen. De VS is daarmee niet blij en wenst geen Iraanse invloeden op haar ‘achtererf’. Dit wordt beschouwd als desavouering van de sancties die er door de Amerikaanse regering zijn opgelegd. Er wordt ook een verband gelegd met de aankomende verkiezingen in de VS.
De invasie van Grenada werd door Ronald Reagan gebruikt om de publieke opinie in de VS te beïnvloeden, een jaar voor de verkiezingen van 1984. Gespeculeerd wordt dat dezelfde strategie wordt toegepast door president Donald Trump.
De Surinaamse regering wenst, in ieder geval niet actief, geen onderdeel te zijn van een eventueel draaiboek dat afgewerkt zou worden. “Ik wil geen uitspraken doen over de ontwikkeling in Venezuela zelf. Want dat is een visie geven over een land, zoals wij dat niet graag zouden hebben als een ander land formeel een visie zou geven over de ontwikkeling in ons land”, zegt minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken International Business en Internationale Samenwerking (BIBIS). “We weten dat er problemen zijn in de Venezolaanse samenleving met betrekking tot het leiderschap in het land”, is de voorzichtige inschatting.
UNITEDNEWS
