Een speciaal verslag over Brazilië van het Britse tijdschrift The Economist werd vorige week donderdag gepubliceerd. Volgens het artikel beleeft het land zijn ergste crisis sinds de terugkeer naar de democratie in 1985 en is dat grotendeels te wijten aan de regering Bolsonaro.

“Het land staat voor enorme uitdagingen: een economische stagnatie, politieke polarisatie, ecologische ondergang, sociale achteruitgang en een ambitieuze nachtmerrie. De Zuid-Amerikaanse reus is ook verplicht om een president te verdragen die zijn eigen regering ondermijnt. Zijn vertrouwelingen vervingen loopbaanambtenaren, zijn decreten remmen de vooruitgang af en vormen overal in het land een tegengewicht”, zo staat er te lezen in de openingstekst. Het verslag (7 reportages verspreid over 11 pagina’s), geschreven door de correspondent van The Economist in Brazilië, Sarah Maslin, met als titel “The captain and his country”, zegt dat Brazilië achteruitgaat, en dat politici, de zakenwereld en de kiezers moeten ageren voor het te laat is. De conclusie van het rapport – getiteld “Hora de ir embora” (tijd om op te stappen) – zegt dat de toekomst van Brazilië afhangt van de verkiezingen van volgend jaar, en dat de hoogste prioriteit van het land erin bestaat om zich te bevrijden van Bolsonaro.

“De politici moeten de confrontatie aangaan met de achteroplopende economische hervormingen. De tribunalen moeten de corruptie aanpakken. Ondernemers, NGO’s en de gewone Brazilianen moeten protesteren en opkomen voor het Amazonegebied en voor de grondwet”, zo zegt het tijdschrift, en: “Het zal moeilijk zijn om de koers van Brazilië te wijzigen zolang Bolsonaro president is. Het is dan ook een prioriteit om naar de stembus te trekken en om hem de macht te ontnemen”.

Er wordt niet bij gezegd wie dan wel in in staat is om Brazilië beter te regeren: “Peilingen suggereren dat Lula zou winnen in een tweede ronde [tegen Bolsonaro] . Maar naarmate de vaccinaties het normale leven en de economie herstellen, kan de huidige president weer terrein winnen.

Lula moet laten zien hoe [Bolsonaro’s manier van] omgaan met de pandemie levens en bestaansmiddelen ​​kostte, en hoe hij regeerde voor zijn eigen familie, niet voor Brazilië. De ex-president moet oplossingen bieden, niet de heimwee naar vroegere tijden invullen”.

 REGIO