SITUATIE ACADEMISCH ZIEKENHUIS ONHOUDBAAR
De huidige situatie bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) kan niet langer zo doorgaan. Door het wegtrekken van personeel is de werkdruk voor achtergebleven medewerkers groter geworden en neemt demotivatie toe van de slechte bejegening en schrale financiële waardering.
In een brief hebben de ziekenhuisartsen van het AZP de noodklok geluid bij minister Amar Ramadhin van Volksgezondheid. “Momenteel is covidzorg leveren in Suriname niet meer veilig voor het mentaal en fysiek welzijn van de ziekenhuisartsen,” besluiten ze hun brief aan de bewindsman. Aangevoerd wordt dat de artsen en verpleegkundigen in het ziekenhuis aan het einde van hun latijn zijn.
“Wij doen een noodkreet aan de regering, het ministerie van Volksgezondheid en directie van het AZP om deze groep de nodige aandacht en waardering te geven en dringende acties te ondernemen om de crisis binnen de gezondheidzorg aan te pakken.
Bij uitblijven hiervan zal de covidzorg niet meer geleverd kunnen worden door de ziekenhuisartsen”, wordt gesteld.
De artsen uiten in de brief hun “misnoegen en frustraties binnen de gezondheidssector en binnen het AZP”. Er heerst onder andere een human resource-crisis in het hospitaal. Al geruime tijd kampt de tweede lijn met ernstige materiële tekorten die het werk voor de artsen uitdagender maken. Dit heeft zich het afgelopen jaar uitgebreid tot een ernstige human resource-crisis. Er zijn alleen al bij het AZP meer dan honderd verpleegkundigen en een aantal artsen vertrokken. De werkdruk voor elke arts en verpleegkundige in het ziekenhuis is hierdoor substantieel toegenomen.
“Helaas gaat dit gepaard met het uitblijven van beleid vanuit het ministerie en de directie om de zogenoemde braindrain tegen te gaan. Er wordt bar weinig gedaan om het huidig personeel te ondersteunen en te behouden. Er wordt slechts verwacht dat wij de steeds zwaardere zorg zullen blijven dragen. Het ontbreken van planning en duurzaam beleid baart ernstige zorgen”, aldus de bezorgde medici. De artsen zijn ook niet te spreken oer de financiële waardering en vergoeding die ze krijgen. Afspraken daarover worden niet of zeer slecht nagekomen door de AZP-directie.
“Er werd een tijdelijke loonoptopping toegekend aan de artsen die niet alleen ver onder het gevraagde, maar ook ver onder het marktconforme bedrag ligt. Het huidig loon zou als denigrerend beschouwd kunnen worden naar degene die dag en nacht zwoegen in deze pandemie. Doch hebben de artsen hiermee tijdelijk genoegen genomen. In de uitvoering blijkt echter dat er frequent “omissies” zijn van betalingen of betalingen laat worden uitgekeerd. Sinds de start van de Covid-19-crisis in Suriname is er SRD 300 per dienst toegezegd aan artsen die covidzorg bieden. Behalve dat dit bedrag beledigend laag is, zijn de gelden nooit tijdig betaald. De artsen ontvangen lonen maanden later, wanneer de daaropvolgende covidgolf aanvangt en het wederom noodzakelijk is extra artsen in te zetten voor covidzorg”, aldus een passage uit de brief.
Dit illustreert volgens de artsen hoe laag het budget is dat de overheid uittrekt voor de gezondheidszorg, wat zal leiden tot nog meer braindrain binnen de gezondheidzorg. De medici zijn ontevreden over de wijze waarop de overheid de voorlichting aanpakt om burgers ertoe te bewegen zich te laten vaccineren. Daarom zullen zij de samenleving nu zelf oproepen om massaal het coronaprikje te nemen. Zij zullen zelf een constructie bedenken om mensen te overhalen. In de brief wordt verder aangehaald dat ook covid-moeheid zijn tol begint te eisen. Door de heersende situatie is de groep artsen gedemotiveerd en mentaal en fysiek uitgeput.” Dit verschijnsel onder gezondheidswerkers is volgens de artsen niet vreemd. Echter vinden zij dat het voor hen nog zwaarder is wegens de aangekaarte problemen “waaraan er bitter weinig wordt gedaan”. Vandaar stellen de artsen van het AZP: “Wij kunnen de covidzorg niet meer garanderen.”
UNITEDNEWS
