AFSCHAFFING TOERISTENKAART GAAT MEER DEVIEZEN OPLEVEREN

Ik heb de afgelopen tijd een beetje zitten puzzelen. Een beetje zitten spelen met cijfers eigenlijk. Kijkt u, we hanteren een (inmiddels wat verhoogde) toeristenkaart en hopen daarmee wat extra deviezen te genereren. Als ik nou kijk naar de cijfers uit 2014 dan waren er in dat jaar grofweg 170.000 bezoekers die visumplichtig (of toeristenkaartplichtig) ons land binnenkwamen. Met de huidige prijs van 35 U$D voor een toeristenkaart zouden die bezoekers in 2014 dus zo een 6 miljoen dollar aan deviezeninkomsten hebben opgeleverd. Ik ben ook nagegaan hoeveel bezoekers er in dat jaar geen toeristenkaart maar een visum van 40 euro nodig hadden en dat waren er nog geen 6000. Dus in wezen kunnen we ervan uitgaan dat het gros van de buitenlanders gebruik maakt van de toeristenkaart en niet van de iets duurdere visum die geldt voor landen welke niet in aanmerking komen voor de toeristenkaart.

Maar…we werden in datzelfde jaar bezocht door in totaal meer dan 250.000 internationale bezoekers. En dat betekent dat zo een 80.000 bezoekers geen toeristenkaart hoefden te kopen. Meer dan de helft van deze internationale arrivals kwam uit Guyana (iets meer dan 45.000) en de rest was afkomstig uit andere landen waarmee de visumplicht is afgeschaft.

Nu heb ik in mijn vorig artikel al iets voorgesteld over een departure tax en ik heb dat verder zitten uitwerken. Als we die hele toeristenkaart nou gewoon afschaffen en in plaats daarvan een departure tax van ongeveer hetzelfde bedrag (35 U$D) hanteren, dan levert dat in wezen veel meer op. Als we voor elke grenspost (dus niet alleen Zanderij maar ook South Drain, Albina en Zorg & Hoop) een vertrekbelasting heffen voor elke niet-ingezetene die het land verlaat, dan zullen al die 250.000 internationale bezoekers bij elkaar bijna 9 miljoen U$D kunnen opleveren. Want je hebt dan niet meer het onderscheid tussen wel of niet visumplichtig of wel of geen toeristenkaart, nee, elke bezoeker uit het buitenland die Suriname is binnengekomen, betaalt bij vertrek een belasting van om en bij 35 U$D. Nu, van die extra dollars die met deze maatregel binnenkomen, zou een deel (bij wet) moeten worden bestemd voor doelgerichte marketing- en promotieactiviteiten in geselecteerde markten zodat de groei van het aantal internationale bezoekers blijft stijgen.

Want met die stijging zal niet alleen het budget voor de marketing- en promotieactiviteiten groeien; ook de staatsinkomsten zullen daarbij evenredig toenemen. Een win-win resultaat dus voor zowel de overheid als de toerismesector.

En een dergelijke maatregel brengt nog meer voordelen met zich mee. Ten eerste wordt een zeer irritante barrière geëlimineerd. Suriname wordt in verschillende opzichten behoorlijk beconcurreerd. We zijn een relatief dure bestemming (als we kijken naar vergelijkbare bestemmingen), de sector is onvoldoende gereguleerd, de kwaliteit van diensten en producten is nog lang niet wat het wezen moet en als we kijken naar concurrerende landen in de regio dan lopen we behoorlijk achter. Kortom, men staat niet echt te drommen voor onze deur want er is keuze zat. Veel meer keuze. En als men dan zou overwegen om Suriname toch maar eens te bezoeken, dan stuit men al gauw op een barrière in de vorm van een toeristenkaart of visum; een drempel die bij de concurrent is weggehaald simpelweg omdat die al heel lang geleden heeft ingezien dat een dergelijke hobbel de toerist demotiveert.

Laten we eerlijk zijn, we kunnen ons de arrogantie van een hinderpaal zoals de toeristenkaart of visum niet langer permitteren. Niet als onze economie sterk afhankelijk is van de steeds schaarser wordende deviezen en wij trachten om een deviezengenererende sector (toerisme dus) tot ontwikkeling te brengen.

Hoe het ook zij, met de afschaffing van de toeristenkaart (en visumplicht) brengen we de toerist, uit welk land dan ook, een stap dichter bij ons land.

Wat ik ook in een van mijn vorige artikelen aanhaalde, was de Frans Guyanese markt. Een markt die we niet moeten onderschatten. Ze staan bekend als shopping toeristen maar ook shopping toeristen brengen valuta in het lege deviezenlaatje. Voor de Fransen heeft de afschaffing van de toeristenkaart een heel belangrijk voordeel. Zo zullen ze niet meer afhankelijk zijn van de openingstijden van het consulaat alwaar zij hun toeristenkaart normaliter kunnen kopen. Op nationale vrije dagen en in het weekend is het consulaat namelijk gesloten en kunnen de Fransen geen toeristenkaart kopen. Maar met deze constructie kunnen ze zeven dagen per week ongehinderd naar Suriname afreizen en pas bij vertrek op Albina (waar de departure tax loketten dus wel elke dag open zullen moeten zijn) hun vertrekbelasting betalen. Ik denk dat zij dat een mindere rompslomp vinden dan het kopen van een toeristenkaart bij het consulaat.

Een steeds meer in populariteit stijgend toerismeproduct is de 3- Guyana’s. Toeristen zijn geïnteresseerd in een pakket waarbij Guyana, Suriname en Frans Guyana als 1 product wordt aangeboden. Een zeer lastige bijkomstigheid is de poespas met de toeristenkaart of een visum. Met de afschaffing van de visumplicht wordt het 3- Guyana’s product een stuk toegankelijker en zullen naar verwachting meer bezoekers geneigd zijn om ons land aan te doen.

Al met al zijn er voldoende indicaties dat de vervanging van de toeristenkaart door een departure tax  een zeer voordelige en wellicht winstgevende maatregel zou kunnen zijn. Randvoorwaarde is echter wel, en dit wil ik met klem benadrukken, dat een billijk deel van de extra opbrengsten uit de departure tax wettelijk wordt aangewend voor marketing- en promotieactiviteiten. Anders heeft deze maatregel totaal geen zin…

Drs. Martin R. Panday/ DWT:Blik op toerisme