VAN 3 MILJARD NAAR EEN ECONOMIE VAN 46 MILJARD DOLLAR? HET GEVAL VAN DUBAI & LESSEN VOOR GUYANA
Sinds het land een aardolieproducerend land is geworden, verwijzen publieke commentatoren vaak naar Guyana als het volgende Dubai in het Caribisch gebied in termen van de vraag of Guyana het in zich heeft om het succes van Dubai als olierijk land te weerspiegelen.
De vraag is: hoe is Dubai, ooit een economie van slechts 3 miljard dollar of minder, in vijftig jaar tijd uitgegroeid tot een economie van 46 miljard dollar en beschouwd als een van de rijkste landen ter wereld. Het politieke systeem van Dubai Laten we eerst eens kijken naar het politieke systeem van het land. Dubai is een monarchie waar de mensen al meer dan 300 jaar vertrouwen hebben in dit systeem en tot op de dag van vandaag hetzelfde vertrouwen hebben. Dientengevolge genoot Dubai al meer dan 100 jaar ononderbroken politieke stabiliteit en dat blijft het doen binnen hetzelfde politieke kader.
Het is belangrijk op te merken dat, wil een land een snelle ontwikkeling en economische transformatie doormaken, politieke stabiliteit van het allergrootste belang is om dit te bereiken.
Guyana’s politieke systeem In het geval van Guyana is het meer dan 50 jaar geleden dat Guyana een onafhankelijke staat werd van de Britse heerschappij. Bijna de helft van dit tijdperk (na de onafhankelijkheid) was Guyana een staat met een ‘centraal bevel’, een tijdperk dat werd gekenmerkt door politiek veroorzaakte sociale en economische stress, wat uiteindelijk leidde tot een failliete economie. De tweede helft (na 1992) ging Guyana over op een vrijemarkteconomie – dat wil zeggen, de geboorte van en/of de legitimering van de particuliere sector begon in 1992: het begin van een nieuw tijdperk met een ander politiek en economisch systeem. Gedurende deze tijd werd Guyana echter geconfronteerd met bijna twee decennia van politieke instabiliteit, die de ontwikkeling en economische transformatie grotendeels belemmerde. Ongetwijfeld genoot Guyana slechts acht jaar stabiliteit van de 25 jaar in de tweede helft van zijn 50+ jaar na de onafhankelijkheid.
Dubai’s economisch systeem en structurele transformatie.
Ten tweede was het land vóór de olie-ontdekking in Dubai grotendeels een visserij-economie. Met andere woorden, de belangrijkste economische activiteit van de mensen was vissen (in feite werd Dubai beschreven als een klein vissersdorpje). Met zijn hervonden rijkdom zo’n 50 jaar geleden, begreep de toenmalige vorst van meet af aan dat de oliebron NIET eeuwig zou duren. Daarom maakte de vorst, met dit idee in gedachten, zijn volk duidelijk dat de middelen zullen worden gebruikt om te investeren in het opbouwen van een nieuwe Dubai-economie die op de lange termijn duurzaam zal zijn en dat wanneer de olie op is, Dubai dat niet zal doen. uitsluitend afhankelijk zijn van olie. Dit betekent dat de toekomst van de economie natuurlijk zou veranderen, wat betekent dat de toekomst van de mensen ook zou veranderen in een toekomst die in meer dan één opzicht welvarend is. Om dit doel vijftig jaar geleden te bereiken, moest Dubai arbeid importeren omdat de vaardigheden van zijn mensen niet genoeg waren om de infrastructuur te helpen bouwen om zijn toekomstige groei en transformatie te ondersteunen in die tijd, die vandaag geschiedenis is.
Daarbij probeerde Dubai zwaar te investeren in infrastructuur, dit is vandaag zichtbaar, zoals blijkt uit het verfijnde en natuurlijk mooie fysieke landschap van het land. De economie van Dubai gedijt tegenwoordig op internationale handel, scheepvaart, toerisme en een groot deel van het BBP van het land wordt aangedreven door de dienstensector. Dit is in wezen wat structurele verandering betekent, de overgang van een vissersdorp naar een fundamenteel divers economisch model – nu een van de rijkste landen ter wereld.
Les voor Guyana De visserij-industrie in Guyana was tot 2019 een industrie van $ 16 miljard en is nu gedaald tot een industrie van $ 7,7 miljard, wat neerkomt op een verlies van 52% in slechts twee jaar.
Niettegenstaande deze realiteit zal de visserij-industrie, gezien de richting die Guyana de komende 50 jaar gaat, zich op natuurlijke wijze moeten ontwikkelen en integreren in de nieuwe economie van de toekomst, waar de huidige regering vandaag de basiswerken aan het bouwen is. De realiteit is dat hoe sneller dit wordt erkend voor wat het is, hoe beter voor alle belanghebbenden en het land in het algemeen. Het is absoluut noodzakelijk dat Guyanezen zich voorbereiden op de nieuwe economie van de toekomst, met name de visserijsector; nieuwe vaardigheden leren, nieuwe competenties en capaciteiten ontwikkelen, nieuw vak leren, investeren in zelfontplooiing, profiteren van alle steun en initiatieven op dit gebied. Met betrekking tot de toekomst van de visserij-industrie in een olie-economie als Guyana, moeten exploitanten in deze sector nu beginnen met het onderzoeken van innovatieve en duurzame aquacultuur (viskwekerijen) op commerciële schaal – aangezien traditionele visserij in de toekomst misschien niet duurzaam en commercieel levensvatbaar is. toekomst. Ten slotte heeft Dubai er 50 jaar over gedaan om de economische status te verwerven die het nu heeft. Guyana kan ook over 50 jaar soortgelijke successen behalen, op voorwaarde dat het land doorgaat op de huidige weg en voortbouwt op de basis die wordt gebouwd door de toenmalige regering. En nog belangrijker, politieke stabiliteit is van het grootste belang om dit resultaat te bereiken.