SURINAME ZAL ZICH MOETEN VOORBEREIDEN OP NOG EEN ECONOMISCHE KLAP
Foto: Parlementariër Ronnie Asabina
De wereld is bevangen door een spanningsveld tussen inflatie en recessie, dat verder gevoed wordt door onzekerheden in Europa, de gevolgen van Covid-19 en de torenhoge schuldenlasten van zwakke economieën, waaronder Suriname.
Maar Suriname kampt ook met interne strubbelingen die het ‘licht in de tunnel’ steeds verder doen lijken. Middels beleidsombuigingen tracht president Chan Santokhi het steeds weer over een andere boeg te gooien met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) die over de schouders blijft meekijken. “Helaas moeten we zeggen, naar onze analyse, projectie en taxatie, dat het ergste nog niet achter de rug is. De economie en het leven van alledag zullen er somberder uitzien”, zegt parlementariër Ronnie Asabina (BEP).
Maar ook de grote economieën zitten in de problemen, en kiezen redding van de eigen samenlevingen boven het strooien met geld naar sukkelende ontwikkelingslanden die ook nog diep in de krijt bij hen staan. De internationale markten vertonen symptomen van zwakte, hoewel de afgelopen dagen die waarde van aandelen voorzichtig omhoog kroop. Het gevaar van een plotselinge crash, vanwege de vrees voor inflatie, stagflatie en dreigende recessie blijft op de loer.
Ook Suriname deelt mee in het leed en neemt de mondiale ontwikkelingen mee in het beleid. De uitdaging voor Suriname is volgens financiënminister Stanley Raghoebarsing in ieder geval niet licht op te vatten. “Omdat er heel veel variabelen zijn die hierin spelen.
Wij krijgen de signalen dat de voedselprijzen internationaal weer aan het stijgen zijn”, zegt de minister.
Het gevolg hiervan is importinflatie. Er zal meer gedaan moeten worden om de afhankelijkheid van geïmporteerde voeding weg te maken. “De kans is hier om de lokale productie op te voeren”, meent de minister. Suriname behoort tot de landen die het hardst wordt getroffen door stijgende voedselprijzen in de wereld. De 46 minst ontwikkelde landen (MOL’s) ter wereld hebben te maken met hoge schuldenlasten, terwijl zij onvoldoende liquiditeit hebben om essentiële diensten te verlenen.
In het afgelopen decennium zijn de schuldenlasten in MOL’s gestegen van ongeveer 5% in 2011 tot meer dan 20% in 2022. Gebrek aan daadkracht van regeringen en veerkracht vanuit samenlevingen zorgen in steeds meer landen voor spanningen die uitmonden in gewelddadigheden, zoals ook in Suriname op 17 februari. “Het is buigen of barsten. Het is of-of. En de regering heeft gezegd van nee, het moet niet barsten.
Dus wij gaan het beleid buigen. Wat we wel willen zeggen in dit kader is dat de perceptie onder grote delen van de samenleving niet één moet zijn welke erop neerkomt dat de regering bezig is met ‘damage control’. Het zal geen goeie beeldvorming zijn. Want niet alleen het beeld moet heilig zijn, maar voornamelijk die daden moeten heilig zijn. We vinden dat de crisisaanpak traag verloopt en in cruciale gevallen en situaties verkeerd is”, aldus Asabina.
UNITEDNEWS
