WAT HEEFT DE BEMIDDELING VAN LAZARD SURINAME OPGELEVERD?
Auteur: Armand Snijders
De regering-Santokhi heeft kort na haar aantreden in 2020 met de nodige trots het Franse financieel advies- en vermogensbeheersbedrijf Lazard aangetrokken om de herschikking van de schulden te begeleiden die ze had geërfd. Daar hangt een kostenplaatje van minimaal 3 miljoen dollar aan.
Maar aangezien de bemiddelaars nauwelijks successen hebben geboekt, willen velen weten wat ze tot nu toe hebben ontvangen. De oppositie eist daarnaast dat het contract met Lazard eindelijk openbaar wordt gemaakt.
Minister Stanley Raghoebarsing van Financiën en Planning heeft op vrijdag 10 maart in De Nationale Assemblee (DNA) tijdens de behandeling van de wijziging van de Wet op de Staatsschuld na lang aandringen van NDP-fractieleider Rabin Parmessar beloofd het contract met Lazard met spoed naar het parlement te zullen sturen. Dat is tot op heden niet gebeurd.
Ook eerdere verzoeken daartoe, onder meer van zijn collega Ashwin Adhin tijdens de recente begrotingsbehandeling, werden door de regering genegeerd. Ook is er nog altijd geen duidelijkheid over hóe Lazard wordt betaald. Volgens Adhin worden daar de opbrengsten van onder meer Staatsolie voor gebruikt. Daar zou het parlement over geïnformeerd moeten worden, maar ook dat is niet gebeurd.
Het is tekenend voor de regering dat ze zo geheimzinnig over de gemaakte afspaken doet. Het getuigde al van onbehoorlijk bestuur dat Lazard destijds met veel geniep werd aangetrokken. Lange tijd was het zelfs onduidelijk hoeveel het internationale concern precies ontving. Kort voor zijn aftreden vorig jaar kwam toenmalig minister Armand Achaibersing van Financiën en Planning opeens wel naar buiten met een brief aan Santokhi, waarin hij gedeeltelijk openheid van zaken gaf. Die brief kwam voor een deel als mosterd na de maaltijd, omdat onder meer United al had onthuld dat Lazard 3 miljoen dollar zou ontvangen. Achaibersing kon toen niet anders dan ook de overige details te delen.
Hij erkende dat Lazard naast de 3 miljoen dollar nog een extra vergoeding van 1.687.500 dollar (0,25 procent van de uitstaande schuld aan de obligatiehouders) krijgt uitbetaald als de herstructurering van beide Oppenheimer-leningen succesvol is. Aangezien in die onderhandelingen nog geen enkele vooruitgang is geboekt, mag dus worden verondersteld dat van dat bedrag nog geen cent is overgemaakt.
Lazard Frères was in augustus 2020 als beste uit de bus gekomen bij een internationale aanbesteding, waar het eerder genoemde Credit Suisse ook aan mee had gedaan. Op 8 oktober van dat jaar werd dit bekendgemaakt. “Lazard zal onder andere assistentie verlenen om internationale leningen te helpen herschikken. Ook zal Lazard bijstand verlenen bij de onderhandelingen met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en andere multilaterale instellingen. De creditrating van Suriname moet ook worden aangepakt om van de triple C-status af te komen”, zo luidde de mededeling van Santokhi toen op een persconferentie.
Aan geen van die opdrachten heeft Lazard voldaan. En welke schulden aangepakt moesten worden, dat in nog altijd volstrekt onduidelijk. Eerst bestond de indruk dat Lazard zich specifiek met Oppenheimer zou bezighouden (zoals ook twee jaar later uit de brief van Achaibersing kon worden opgemaakt), maar andere keren zei Achaibersing weer dat Lazard bij alle schuldonderhandelingen betrokken was.
Ook Santokhi wees daar regelmatig op. Maar op wat kleine onbetaalde schulden na -zoals met Frankrijk, Nederland en India- zijn er nog geen betalingsregelingen getroffen. Het is onbekend in hoeverre Lazard een rol heeft gespeeld bij de onderhandelingen met die kleine schuldeisers, omdat de regering ook daarover helemaal niet communiceert.
Vast staat wel dat ten aanzien van de twee grootste schulden (bij China een half miljard dollar en Oppenheimer zo’n 800 miljoen dollar) er nog geen enkel uitzicht op een oplossing is.
De haircut (korting op de uitstaande schuld) die Santokhi graag wilde is helemaal van de baan, naar verluidt omdat de schuldeisers het vreemd vinden dat de regering ondanks alle problemen zelf heel veel geld over de balk smijt.
Als voorbeeld wordt genoemd dat de president te pas en te onpas in een helikopter stapt om vervoerd te worden. Ook het feit dat de regering stug volhoudt om geld te blijven pompen in zwaar verlieslatende staats-bedrijven (wat tegen de afspraken met het IMF is) maakt het voor de onderhandelaars van Lazard vrijwel onmogelijk om de crediteuren ervan te overtuigen om de schulden te herschikken, laat staan een haircut te geven.
Dus alleen al om die reden lijkt de missie van Lazard te mislukken. Het geld dat zij krijgen zou daarom beter rechtstreeks aangewend kunnen worden om de door de economische crisis getroffen bevolking te steunen.
OPINIE
