BIDEN NEGEERT TELEFOONTJES VAN DE ZELFBENOEMDE PRESIDENT GUAIDO VAN VENEZUELA
FILE FOTO’S: Nicolas Maduro (2e R) spreekt met Joe Biden (C) in 2015. © REUTERS / Miraflores Palace; (inzet) Juan Guaido © Global Look Press / Rafael Hernandez
De regering-Biden heeft naar verluidt geweigerd om met Juan Guaido te praten, de man die volgens de VS de legitieme president van Venezuela is, en zou de eis van president Nicolas Maduro om af te treden kunnen laten vallen.
De aanstaande Democratische regering in de VS zal een ietwat nieuwe benadering kiezen voor Venezuela, een natie die door de regering-Trump is aangewezen als onderdeel van een Latijns-Amerikaanse “trojka van tirannie” en die wordt bestookt met meedogenloze sancties. Volgens Bloomberg is Joe Biden bereid om te onderhandelen met president Maduro en stelt hij zijn ontslag niet als voorwaarde, in tegenstelling tot Trump.
De regering-Biden zal verlichting van de sancties bieden in ruil voor “vrije en eerlijke verkiezingen” en andere concessies, aldus het rapport, en voegt eraan toe dat de VS hulp zal zoeken bij buitenlandse donateurs van Venezuela, waaronder Rusland, China, Iran en Cuba.
Welke beleidswijziging de regering-Biden ook met zich meebrengt, het is onwaarschijnlijk dat deze drastisch zal zijn. Venezuela werd spaarzaam bestraft onder de regering-Obama, en hoewel Biden naar verluidt beoordeelt hoe Trump de tool gebruikte, is hij naar verluidt alleen van plan om het Amerikaanse sanctieregime te veranderen door enkele van de strafmaatregelen in te trekken, maar in sommige gevallen mogelijk meer op te leggen. Elliott Abrams, Trumps gezant voor Iran en Venezuela, stelde voor dat de regering-Biden de hardhandige aanpak van Trump zou moeten waarderen omdat ‘het hun hand versterkt’, in een soort van bad-cop-good-cop-spel tegen de beoogde landen.
Washington heeft de sancties tegen Venezuela in 2017 aanzienlijk opgevoerd, waardoor de inkomsten uit olie-export werden verlamd, het land van de internationale financiële markten werd geschrapt en anderszins zijn economie werd ondermijnd. In januari vorig jaar steunde het Juan Guaido, het toen nog onbekende, pas aangestelde hoofd van de door de oppositie gecontroleerde Nationale Vergadering. Hij riep zichzelf uit tot “interim-president” van Venezuela en beweerde dat Maduro’s herverkiezing als het hoofd van de natie was opgetuigd.
Het Amerikaanse patronaat stelde Guaido in staat om snel zijn internationale profiel te versterken, de westerse erkenning te krijgen van zijn aanspraak op presidentschap en aanspraak te maken op de buitenlandse bezittingen van Venezuela. Hij werd zelfs uitgenodigd als eregast op de State of the Union-toespraak van Trump in februari en won een tweeledige staande ovatie.
De meervoudige pogingen van Guaido om daadwerkelijk de macht in Caracas te grijpen door straatprotesten uit te lokken, een militaire staatsgreep te plegen en naar verluidt een huursoldaat in te huren om Maduro te ontvoeren, mislukten allemaal beschamend.
De rechtvaardiging voor zijn poging om het Venezolaanse volk te vertegenwoordigen werd nog wankel na de parlementsverkiezingen van deze maand. De aanhangers van Maduro wonnen het met een landslide, terwijl sommige oppositiegroepen de stemming helemaal boycotten. De door Guaido geleide oppositie organiseerde een alternatieve stem voor ‘volksraadplegingen’, waarbij enkele stembiljetten in brand werden gestoken om zogenaamd de identiteit van de deelnemers te beschermen.
Te midden van voortdurende demonstraties van incompetentie en ondanks beschuldigingen van corruptie in zijn team, staan zelfs ervaren oppositiepolitici in Venezuela nu vocaal sceptisch tegenover Guaido persoonlijk. Voormalig oppositiekandidaat voor het ambt van president, Henrique Capriles, riep deze maand openlijk buitenlandse naties op om hem te dumpen. Deze houding lijkt te worden gedeeld door het Biden-team, dat volgens Bloomberg sinds november weigert telefoontjes van Guaido aan te nemen.
Amerikaanse sancties hebben een zware tol geëist van Venezuela, waardoor een massale uittocht van vluchtelingen is ontstaan en het voor de regering onmogelijk is geworden om veel van haar socialistische programma’s te financieren. Maduro moest afstand doen van een deel van het beleid van zijn voorganger, Hugo Chavez, en concessies doen aan zakelijke belangen in een ogenschijnlijk succesvolle poging om minder radicale facties in de oppositie voor zich te winnen.
Nadat Biden zijn plaats in het Witte Huis had veroverd, zei Maduro dat hij, ondanks een “mijnenveld” achtergelaten door Trump, klaar was om samen te werken met de komende regering. Maar hij gaf aan weinig hoop te hebben op grote veranderingen, gezien het record van Obama over Venezuela. De voorgestelde herintreding kan een beetje lastig zijn, aangezien de Venezolaanse president een gezochte man is in de VS, met een premie van $ 15 miljoen op zijn hoofd vanwege een beschuldiging van “narco-terrorisme”.
