BRICS ONDERMIJNT DOLLAR HEGEMONIE MET GOUDAANKOPEN
In het derde kwartaal van 2022 kochten centrale banken naar schatting 400 ton goud. Zoveel goud dat door ongeveer 16 opleggers vervoerd zou moeten worden.
Vlak voor het nieuwe jaar publiceerde de Financial Times een stuk waarin werd opgemerkt dat de centrale banken goud accumuleren in een tempo dat in 55 jaar niet meer is voorgekomen.
In november merkten handelaren op de goudmarkt op, dat er een enorme koper de markt betrad en zeer grote hoeveelheden goud kocht. Een zogenaamde ‘walvis’. In december werd onthuld dat deze walvis de Chinese centrale bank was. Maar het waren niet alleen de Chinezen die goud kochten. Andere kopers waren Turkije, India, Oezbekistan, Egypte, Qatar en Irak. Opmerkelijk is dat veel van deze landen belangstelling hebben getoond voor toetreding tot de BRICS+ alliantie.
Waarom kopen de centrale banken goud?
De meeste commentatoren erkennen dat het komt door geopolitieke onrust. Jonathan Guthrie van de FT stelt dat “goud de valuta is van angst en wantrouwen” en dat “het westen en het oosten uit elkaar groeien door wederzijdse beschuldigingen”. Guthrie heeft zeker gelijk dat er een geopolitiek schisma aan de gang is, maar sinds wanneer is goud de valuta van wantrouwen? In het verleden is goud altijd gebruikt om het vertrouwen in valuta’s te versterken. Toen het pond sterling de wereldwijde reservemunt was, werd gezegd dat het “zo goed als goud” was.
Onze periode van papieren valuta is eerder uitzondering dan regel en begon pas in 1971 toen de koppeling van de US-dollar aan goud werd verbroken. In 1967 was het niveau van goudaankopen door centrale banken vergelijkbaar met wat we eind 2022 waarnamen. Dit alles doet de voor de hand liggende vraag rijzen: Wat als deze aankopen het begin betekenen van het einde van de papieren dollar als wereldwijde reservemunt?
Het lijkt onwaarschijnlijk dat de landen die goud kopen gaan proberen hun valuta’s van goud te voorzien. Maar het lijkt waarschijnlijk dat de directe oorzaak van de stormloop op goud een poging is, om uit dollars te diversifiëren.
Sinds de Verenigde Staten vorig jaar na de inval in Oekraïne beslag legden op de Russische dollarreserves, zijn andere landen wantrouwig geworden tegenover het aanhouden van dollars, omdat men vreest dat ook hun reserves in de toekomst in beslag kunnen worden genomen. Vandaar de race naar goud. Misschien zit er geen plan achter de huidige goudkoorts, maar achteraf kan het worden gelezen als:
“het begin van de evolutie van een nieuwe wereldwijde monetaire orde.”
Het zou de eerste stap kunnen zijn naar deze nieuwe vormgeving van het landschap, nu landen over de hele wereld alternatieven voor de dollar proberen te vinden. Het Westen leert een harde en fundamentele les: financiële systemen zijn gebouwd op vertrouwen, en als ze worden bewapend verliezen ze het vertrouwen dat nodig is om hun dominantie te handhaven. Het zou sterk in ons eigenbelang zijn om te proberen het vertrouwen in ons financiële systeem te herstellen als we onze westerse wereldmacht willen beschermen.
