CURAÇAOS VERPLETTEREND VERLIES TEGEN DUITSLAND IS EEN WAKKERSCHUDDEND SIGNAAL VOOR SURINAME
Het verpletterende verlies van 7-1 van Curaçao tegen Duitsland op het wereldkampioenschap in Houston is meer dan alleen een uitslag; het is een pijnlijke realiteitscheck voor het Surinaamse voetbal. Terwijl de Curaçaose ploeg onder leiding van Dick Advocaat historie schreef met hun eerste WK-doelpunt ooit, vormt het duel een onmiskenbare spiegel voor Suriname.
Het resultaat legt namelijk op brute wijze bloot hoezeer de mondiale top is verwijderd van de huidige realiteit in onze regio, en voor Suriname dient dit als een dringende vingerwijzing dat er nog een kolossale inhaalslag gemaakt moet worden.
De 7-1 uitslag moet in Paramaribo worden aangegrepen als een noodzakelijke wake-upcall. Er heerst vaak discussie over de koers van Natio, waarbij sommigen stellen dat de huidige diasporaconstructie rommel is en dat we moeten investeren in voetballers van eigen bodem die via de eigen jeugdopleiding doorbreken. Hoewel investeren in een nieuwe generatie uit eigen bodem de absolute basis moet zijn voor de toekomst, is het de harde realiteit dat de huidige diaspora-inbreng op dit moment nog steeds van een hoger niveau is dan wat lokaal geproduceerd wordt. Dit is direct het pijnlijke gevolg van jarenlang wanbeleid door de bestuurders van de SVB.
Het spelen met diasporaspelers is momenteel een pure noodzaak. Kleine voetballanden als Curaçao, Kaapverdië en Haïti zouden het mondiale podium nooit hebben gehaald met enkel lokale spelers, omdat het niveau daarvoor simpelweg nog niet toereikend is. Het is echter niet fair om af te geven op deze diasporaspelers die hun nek uitsteken voor Suriname; zij zijn niet de oorzaak van het probleem, maar worden ingezet om een gat te dichten dat door slecht bestuur is ontstaan. Het echte probleem is dat we met amateurs nooit een professioneel resultaat zullen bereiken. Zolang de bond wordt gerund door figuren die liever vrienden en familie bevoordelen en het voetbal runnen als een bacovenwinkel, zal er geen vooruitgang zijn.
Er is visie en durf nodig om het tij te keren. Het beleid moet simultaan lopen: gebruikmaken van alle beschikbare resources, nationaal en internationaal, om het team nu te versterken, terwijl er tegelijkertijd een keihard plan komt om de lokale jeugd op te leiden.
Dit vereist managers met verstand van zaken – zoals Rolf Verwey – aan het roer, in plaats van de huidige sjoemelaars die weigeren te investeren in oefenwedstrijden of transparant te zijn over financiële middelen.
De clubs hebben de sleutels in handen; zij moeten deze figuren wegstemmen. De tijd van vrijblijvendheid is voorbij; de beelden uit Houston laten zien dat het mondiale voetbal niet wacht en dat Suriname zichzelf eerst moet professionaliseren voordat we op het veld kunnen wedijveren met de wereldtop.
UNITEDNEWS
