DE GROOTSTE VIJAND VAN “DE POLITIEK” IS DUS? PRECIES, EEN ONTWIKKELD VOLK.

Foto|Columnist|Rogier I. Cameron

Goed. Abun. Voor wie de Revo nog niet begrepen heeft: het politiek bestuurlijk deel van ons land werkt heel hard aan ontwikkeling. Versnelde ontwikkeling wel te verstaan. Daarom is in ons verleden, heden en nabije toekomst HET ontwikkelingsgebod: “Gij zult slechts iets doen ter verheffing van land en volk als Uw eigen vermogen mee verheft”. Op zich is dit geen slecht gebod, voor wat hoort immers wat.

Alleen is er iets als normering en waardering. En bij onze politiekelingen verschillen die een beetje veel van menselijk gangbaar. Dus verheft het eigen vermogen zich altijd veel meer dan land en volk. Tja, wat is dat verheven worden nu eigenlijk. Enkelen onder ons zouden zeggen dat het is opgeheven worden, ontwikkeling ondergaan, meer in staat zijn om voor je zelf te zorgen. Ontwikkeling van een land betekend het nastreven van zelf redzaamheid van haar bevolking. Hoe dichter de bevolking bij dat doel is, hoe minder zij afhankelijk is van wat “ze” uitspoken. Als dit doel eenmaal bereikt is, dan is de onafhankelijkheid compleet en is het bestuurlijke enkel en alleen voor de sier. Ach ja, dat is ze nu toch ook? En best wel lang eigenlijk, dus veel van ons zijn in de waan gaan leven dat wij al zelf redzaam zijn.

Die waan-toestand is precies wat die bovendrijvenden nastreven.

De toestand waarin de bevolking zelf kan DOEn, Denken en Beslissen is immers voor politiekelingen het grootste Doomscenario. Denk A Tori. Einde als- je- op- me- stemt- dan- krijg- je- een- werk. Geen als- je- op- me- stemt- dan- maak- ik- je- weg of bouw- ik- een- brug of krijg- je- stroom- en- water of nog erger: krijgen- je- kinderen- school- met- eten. Een volk dat zelf DOEt, Denkt en Beslist heeft namelijk bedrijven met werknemers. Bedrijven die exporteren en eigen dalla en eeroo verdienen. Een volk dat zelf DOEt, Denkt en Beslist kijkt niet vol verwachting uit naar het zoveelste Gudu Pa bezoek van ene of gene mini ster of Baas, maar geeft mini ster en baas instructies en opdrachten wanneer hij of zij “een keer langs komt”. Maar het aller, aller ergste is die njang patu waar het elke politiekeling eigenlijk om te doen is. Die njang patu is onder een volk dat zelf DOEt, Denkt en Beslist een karige Anitri Beri! Want een volk dat zelf DOEt, Denkt en Beslist, weet heel goed wat het kost om een weg te maken, een brug te bouwen, kinderen op school te voeden. Ja, dan verdwijnen de mogelijkheden om jezelf te verheffen ten koste van het algemeen belang. Anti corruptiewet? Lamenielache, nergens meer voor nodig.

De grootste vijand van “de politiek” is dus? Precies, een ontwikkeld volk.

En dat hebben we geweten, weten we en zullen we weten. Daarom zijn de enige onderwijsverbeteringen en initiatieven afkomstig van particulieren en individuen. Uitbreiding van het hoger onderwijs, aandacht voor bijzondere kinderen zoals die met dyslexie, bouwen aan de nieuwe leerkracht. Die nieuwe leerkracht die academisch gevormd is zodat curriculum ontwikkeling en bijsturing geen enge centrale aangelegenheid meer is, maar gewoon “in de klas” gebeurt. Nee, nee. Elke gelegenheid tot onderwijsvernietiging wordt grif aangegrepen. Weet u nog die miljoenen dalla IDB lening om zogenaamd het lager onderwijs curriculum te verbeteren? Met als resultaat een warrig geheel aan leermateriaal waar menig leerkracht niet veel van snapt, met als klap op de vuurpijl: vanaf het vierde leerjaar gewoon “het oude systeem”. Waarom? Omdat er alleen voor drie (pardon, vijf) jaren betaald is.

En dat allemaal onder de neus van s’lands bewaker van de onderwijskwaliteit, die meneer die nog steeds weigert zijn volgepakte Valies te pakken en te gaan. Nog niet overtuigd van HET complot? Kijk maar naar de besturen van onderwijsinstellingen waar “ze” bepalen hoe die eruit zien. Stilstand bij die betreffende instelling is dan nog het beste wat je mag verwachten. Anders is het polytechnische “koti schijn” en gebakken lucht met eigenlijk niets anders dan kwaliteitsverval. Over bijna precies twee jaren gaan de stemgerechtigden weer naar de stembus. Natuurlijk zal dat nu gaan over ons buikgevoel, met name dat lege gevoel. Maar het lege gevoel zal nooit voltooid verleden tijd worden als er niet gekozen wordt voor het vullen van het lege hoofd in plaats van alleen de lege buik.

Columnist|Rogier I. Cameron

Facebook Comments Box