EEN BOOM NEEMT ZOVEEL MOGELIJK WARMTE OP UIT DE OMGEVING

“Mi gado, yere. Waaharem hoor. Je kan dat broeikas effect echt merken”. Yeah, right. De buitenkant van de platte bol waarop wij leven, is aan het veranderen. De aarde is een nu eenmaal een “levend” iets en leven is verandering.

Wij mensen helpen de aarde ook veranderen. Oppervlakkige wezens zoals wij zijn, doen wroeten wij op grote schaal in de opperhuid van de aarde. De aarde vindt dit natuurlijk niet zo leuk en raakt verhit. En hoe! Zeker een halve graad Celsius elke 30 jaar. Wauw. Wie dat verschil kan voelen is gevoeliger dan de meest nauwkeurige thermometer. Huh? Maar dan waarom is het dan zoveel warmer dan vroeger? Om te beginnen is dit warmer zijn echt niet overal. Eigenlijk alleen in de stad. Ga maar een dagje bij de wilde dieren en dan blijkt het allemaal mee te vallen. De wilde dieren wonen in het bos en dat zie je door de bomen niet meer.

Bomen krijgen het ook warm hoor. Zij staan immers de hele dag in de enige energiebron die wij zouden moeten gebruiken, de zon. Een boom kan niet in de schaduw gaan staan voor een beetje koelte, dus doet zij op grote schaal wat wij mensen ook doen: zij zweet. Behoorlijk. Zweten kost best wel wat. Daarom neemt een boom zoveel mogelijk warmte op uit de omgeving. Met als resultaat dat het bij de wilde dieren niet zo warm is als bij ons beschaafden. Nee, wij verwijderen zoveel mogelijk bomen, omdat bladeren harken zo hinderlijk is. Wat wij ook graag doen is zoveel mogelijk zwart asfalt plaatsen omdat dit de prettige eigenschap heeft om heel veel zonlicht te absorberen en om te zetten in warmte. Bovendien houdt asfalt dit lekker lang vast. Tja, dan is het natuurlijk niet vreemd dat wij het steeds warmer vinden.

Wij zijn het meest groene land per hoofd van de bevolking dus zou je denken dat het niet zo moeilijk zou moeten zijn om versneld enige verkoeling uit het bos naar de stad te brengen.

Het verplaatsen van bomen kan zelfs zodanig worden uitgevoerd dat er ook “njang te maken is”.

Dus is er geen enkel obstakel dan de wil om dit voor elkaar te krijgen. Waar een wil is, is een weg. Tegenwoordig vindt bijna ieder zijn weg met de GPS. Onze wegen zijn echter nog niet zo goed te vinden met de GPS, dus ook deze wil zou wel eens weg kunnen blijven.

Columnist|Rogier I. Cameron