GOUDWINNING MOET WIJKEN VOOR WATERBRONNEN
De bescherming van het binnenland moet volgens president Jennifer Geerlings-Simons niet langer pas beginnen wanneer vervuiling al zichtbaar is.
De regering wil daarom vooraf vastleggen welke gebieden en waterlopen buiten de goudwinning moeten blijven. Binnen twee weken moeten hiervoor staatsbesluiten worden voorbereid in overleg met het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer (GBB).
De maatregel richt zich vooral op bronrivieren en kreken die van belang zijn voor de waterkwaliteit en andere economische activiteiten. Volgens Simons kan een goudactiviteit buiten een beschermd gebied alsnog grote gevolgen hebben wanneer vervuild water via een kreek in een belangrijke rivier terechtkomt.
De Boven-Surinamerivier is daarvan een duidelijk voorbeeld. In het gebied zelf vindt nauwelijks goudwinning plaats en speelt toerisme een belangrijke economische rol. Toch kan mijnbouw in een kreek die op de rivier uitkomt de waterkwaliteit over een groter gebied beïnvloeden.
Daarom wil de president de bescherming niet uitsluitend koppelen aan bestaande grondrechten. Ook waterlopen en gebieden daarbuiten moeten vooraf worden aangewezen als zones waar goudwinning niet is toegestaan.
De regering erkent tegelijkertijd dat een harde ingreep direct gevolgen kan hebben voor gemeenschappen die economisch afhankelijk zijn van de goudsector. Binnen sommige dorpen zijn er bovendien groepen die aan goudwinning verdienen, terwijl andere bewoners juist hinder of schade van de activiteiten ondervinden.
Simons stelt dat een sector die zich gedurende tientallen jaren ongecontroleerd heeft ontwikkeld niet binnen korte tijd volledig kan worden hervormd. De eerste stap is volgens haar wel gezet met het streven om gebieden duidelijker af te bakenen en kwetsbare waterbronnen preventief te beschermen.
UNITEDNEWS
