INVESTERINGSKLIMAAT SURINAME NOG STEEDS FRUSTREREND
Foto|Bryan Renten, voorzitter van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB)
Het investeringsklimaat in Suriname is nog altijd om niet naar huis over te schrijven. De overheid pleegt wat inspanningen om verbetering te brengen, maar dit verloopt stroef en is bijna niet merkbaar op het internationaal front.
Suriname staat nog altijd te boek als één van de meest investeringsonvriendelijke landen ter wereld. Op de Doing Business Index van de Wereldbank schittert Suriname, ondanks de gepleegde inspanningen, nog steeds onderaan de lijst op de 164ste plaats.
Volgens Bryan Renten, voorzitter van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB), wordt Suriname niet alleen minder interessant voor buitenlandse investeerders, maar kijken ook steeds meer Surinaamse bedrijven kijken uit naar mogelijkheden in de buurlanden waar er betere kansen en faciliteiten voor ondernemers zijn.
“Er zijn genoeg Surinaamse ondernemers die nu richting onze westelijke buren kijken en onze oostelijke buren. Ik heb altijd gezegd; Elke dollar die is geïnvesteerd in een ander land wordt niet geïnvesteerd in Suriname”, stelt Renten.
De VSB zal het komend jaar agressiever onder de private sector bewegen om hen te stimuleren de hoop niet te verliezen en innovatiever te werk te gaan. Hij noemt daarbij de inzet van ICT en ander digitaal verkeer om zaken te doen. Regering en parlement hebben de Wet elektronisch Rechtsverkeer en de Wet Bedrijven en Beroepen in orde gemaakt en daar kan de private sector alvast mee aan de slag. De bijdrage en samenwerking van een faciliterende overheid blijft echter cruciaal.
In Europa is sinds kort de Wet Privacy and Data Protection van kracht en in voorbereiding is om ook deze regelgeving door te voeren in Suriname. Middels een reeks werksessies en andere bijeenkomsten hoopt de VSB het bedrijfsleven aan boord te krijgen en bekend te maken met de mogelijkheden die de nieuwe wetten met zich meebrengen. “Twee kinderen van mijn zijn dit jaar begonnen met hun studie in Nederland. Ze hebben zich ingeschreven op de Universiteit Hogeschoolse en Duurzame Huis. Ze hebben gas, licht en water aangevraagd. Ze hebben internet aangevraagd. Ze hebben een OVA-kaart aangevraagd. Ze hebben hun arts uitgezocht. Ze hebben een ziektekosten afgesloten en ze hebben met niemand gesproken. Dit proces heeft in totaal twee dagen geduurd. Alles is via het internet gebeurd. Laten we precies hetzelfde doen in Suriname. Je bent drie maanden bezig in tijd, in energie, in allerlei frustraties”, aldus Renten.
UNITEDNEWS
