MASKERADE VAN SCHULD

Auteur: Ajay Gopalrai

Hoe de regering-Santokhi de staatsschuld van $1,6 miljard onder het tapijt probeert te vegen.

Sinds haar aantreden in 2020 heeft de regering-Santokhi steevast transparantie en financieel herstel beloofd. Onder leiding van parlementariër Asiskumar Gajadien werd een nieuwe morele én technische standaard geïntroduceerd: alle schulden van staatsbedrijven (parastatalen) zouden voortaan worden meegeteld in de officiële staatsschuld. Maar deze norm blijkt enkel te gelden voor hun voorgangers.

Nu parastataal Staatsolie een megastructuur van USD 1,6 miljard leent voor de ontwikkeling van offshore-olie, blijft het vanuit de regering opvallend stil over de gevolgen voor de nationale schuldenpositie.

De werkelijke staatsschuld: een explosieve rekensom

Categorie Omschrijving Bedrag (USD)
Officiële staatsschuld (Q1 2025)
(zoals gerapporteerd door het Ministerie van Financiën)
4.000.000.000
Toe te voegen conform Gajadien-doctrine:
Staatsolie Offshore-lening voor Blok 58 1.600.000.000
EBS Schulden o.a. bij IDB en China Exim 250.000.000
Telesur Leningen voor infrastructuur en IT-projecten 100.000.000
NV Havenbeheer Leningen voor uitbreidingen 50.000.000
SWM Schulden aan leveranciers en buitenlandse fondsen 60.000.000
SLM Reddingsoperaties en externe leningen 45.000.000
Totaal parastatale schuld (excl. centrale overheid) 2.105.000.000
Werkelijke staatsschuld conform Gajadien-logica 6.105.000.000

Financiële impact: wat betekent dit voor Suriname?

Staatsschuld als percentage van het BBP

Bij een geschat Bruto Binnenlands Product van USD 3,8 miljard komt de werkelijke schuldpositie uit op 160,7% van het BBP – een niveau dat normaal gesproken enkel voorkomt bij landen in staat van faillissement.

  • Verlies van IMF- en kredietwaardigheidstrust
    IMF-programma’s vereisen schuldhoudbaarheid. Een verborgen schuldenlast van USD 2,1 miljard maakt elke onderhandeling met het IMF illusoir.
  • Toekomstige generaties in gijzeling
    De USD 1,6 miljard die Staatsolie leent, moet mét rente worden terugbetaald – ongeacht of de offshore-productie slaagt. Faalt deze, dan belandt de financiële klap op de schouders van de bevolking.
  • Misleiding van het volk
    Terwijl de regering schermt met “schuldreductie”, blijft de grootste schuldenexplosie in decennia buiten beeld. Dit is geen verantwoord financieel beleid – dit is optisch bedrog en boekhoudkundige schijnheiligheid.

Conclusie: de gecontroleerde ontploffing van Surinaamse begrotingsintegriteit

Als de regering-Santokhi haar eigen morele maatstaven serieus zou nemen, dan zou de werkelijke staatsschuld van Suriname niet USD 4 miljard bedragen, maar meer dan USD 6 miljard – een historisch hoge schuldenberg. Het argument dat Staatsolie een “commercieel bedrijf” is, houdt geen stand. De staat is immers 100% aandeelhouder, bepaalt het beleid en draagt het reputatierisico. Winst of verlies: de burger betaalt altijd de prijs.

Suriname stevent af op financiële zelfontbranding. Niet veroorzaakt door de oppositie, maar door de eigen hypocrisie van een regering die haar eigen standaard als last-minute bagage overdraagt aan de volgende.

INGEZONDEN

 

 

Facebook Comments Box