MISIEKEBA SLAAT DE PLANK MIS
Foto| DNA lid Andre Misiekeba
Zeer opmerkelijk was de uitspraak van het DNA lid Misiekeba bij de begrotingsbehandeling van 27 juli ll. : “Surinamers zijn creatief en eten. Er zijn heel weinig mensen in het land die niet kunnen eten”
De VHP mediacommissie vraagt zich af, hoe hij deze uitspraak rijmt met het verstrekken van 120.000 voedselpakketten op jaarbasis waarvoor de regering Bouterse 33 miljoen SRD heeft uitgetrokken. De drukte, chaos en lange rijen rondom de pakkettenverkoop laten een andere waarheid zien.
Het hele gedoe rondom de voedselpakketten doet terugdenken aan de tijd van CIS (Centraal Inkoopbureau Suriname) in de jaren tachtig. Door de schaarste aan eerste levensbehoeften zoals benzine, aardappelen, uien en medicamenten, moesten mensen met hun consumentenkaart in ellenlange rijen staan. De achteruitkijkspiegel blijft belangrijk omdat het weer eens bevestigt dat “wie zijn geschiedenis niet kent, gedoemd is haar te herhalen”.
De vraag blijft zich opdringen, als “Surinamers creatief zijn en eten”, waarom wordt het Ministerie van Sociale Zaken dan ingezet als een supermarkt voor distributie en verkoop van voedselpakketten? Zou het ministerie dit niet samen kunnen doen met maatschappelijke organisaties die zich met armoedebestrijding bezighouden. Of misschien nog beter, waarom niet het midden- en kleinbedrijf erbij betrekken?
Welke rol heeft het ministerie van Sociale Zaken? Wat verwachten we van maatschappelijke organisaties? Wat is de eigen kracht van mensen die arm zijn? Wanneer, op welk moment worden voedselpakketten overbodig?
Armoede wordt niet met subsidies bestreden. Armoede bestrijden is veel meer dan zorgen voor voedselpakketten. Armoede bestrijden is ook zorgen dat mensen erbij horen, mee kunnen doen en zelf een bijdrage kunnen leveren aan hun eigen gemeenschap of dorp door direct te participeren in het ontwikkelingsproces, ook via eigen initiatieven. Een voedselpakket bestrijdt niet de armoede, maar wel de symptomen daarvan.
Armoede, ongeschoold- of laag geschoold zijn, gaan vaak hand in hand. Ongeschoold- of laag geschoold zijn, is vaak een belemmering voor zelfredzaam en armoede vergroot de kans op ongeschoold of laag geschoold zijn. Met de verhoogde schoolgelden voor middelbare scholen en de universiteit werkt de overheid armoede in de hand en daardoor handhaaft de overheid de afhankelijkheid voor voedselpakketten. En hebben we het nog niet eens over de ‘njang’ die een paar bevriende loyalisten maken in deze voedselpakketten kringloop.
Als volgens Misiekeba huisvesting probleem nummer 1 is in Suriname, dan had het bedrag van 33 miljoen SRD voor voedselpakketten, gebruikt kunnen worden voor volkswoningbouw. Er hadden zeker ongeveer 1.100 volkswoningen neergezet kunnen worden. REGEREN IS TOCH VOORUIT ZIEN?
PERSBERICHT|VHP mediacommissie