OFFERS EN VEERKRACHT: DE ERFENIS VAN BABA EN MAI ALS FUNDAMENT VOOR SURINAAMSE NATIEVORMING

In het kader van de viering van 153 jaar Hindostaanse Immigratie is er op vrijdag 5 juni 2026 een bloemenhulde gebracht bij het monument van Baba en Mai aan de Kleine Combéweg.

Tijdens deze plechtigheid stonden diverse sprekers stil bij de immense offers die de voorouders hebben gebracht en de bepalende rol die de Hindostaanse gemeenschap speelt binnen de Surinaamse samenleving. President Jennifer Simons benadrukte dat de geschiedenis van de immigranten die in 1873 met de Lalla Rookh arriveerden, niet gezien moet worden als een verhaal van slachtofferschap, maar als een krachtig relaas van veerkracht en waardigheid. Volgens het staatshoofd is elk Surinaams lichaam opgebouwd uit de grond van dit land en is Suriname niet enkel divers, maar is het land de belichaming van diversiteit zelf. De president riep op tot saamhorigheid om de huidige economische uitdagingen te overwinnen en benadrukte dat de viering niet moet stoppen bij het stilstaan bij het verleden, maar moet dienen als het begin van een gezamenlijke toekomst waarin onderling respect en het beter leren kennen van elkaar centraal staan.

Ramon Jawalapersad, voorzitter van de Stichting Hindostaanse Immigratie (SHI), wees erop dat de immigranten onder valse voorwendselen naar Suriname kwamen, wat leidde tot een leven vol offers dat pijnlijke parallellen vertoont met het leed van de tot slaaf gemaakten.

Dit gedeelde fundament van lijden moet volgens hem anno 2026 juist aanzetten tot natievorming, aangezien verdeeldheid destructief is voor de vooruitgang. De ambassadeur van India, Subhash Gupta, herinnerde aan de filosofie van Vasudhaiva Kutumbakam, waarbij de wereld als één familie wordt beschouwd, en prees Suriname om zowel de culturele synergie als het behoud van zijn bosrijke natuur. Parlementsvoorzitter Ashwin Adhin vulde aan dat de immigranten overal waar zij kwamen voorspoed creëerden en dat Suriname bestaat uit cultuurgroepen die samen een beschaafde natie hebben opgebouwd. Nazaat Sharmila Ramadhin sloot zich hierbij aan door de jonge generatie op het hart te drukken dat het behoud van de eigen wortels en identiteit hand in hand moet gaan met het werkelijk leven als een verenigde Surinamer, waarmee de oproep tot eenheid en wederzijds respect de rode draad vormde van de gehele herdenkingsplechtigheid.

UNITEDNEWS