PLAAT VAN HET JAAR, ‘DE VORIGE REGERING’, VAST-GELOPEN
Opinie
Dit is van die nostalgische Surinaamse terminologie waarmee, zeker de generatie vòòr de huidige goed mee bekend is. ‘A poku fasie’, ‘die plaat is vast-gelopen’, zei je dan wanneer de ‘naald van de ‘platenspeler’, op één plek blijft steken van de ‘single – of ‘elpee- plaat’ die wordt afgedraaid. Nee, niet afgespeeld, afgedraaid zeiden we toen. Tegenwoordig klinkt, ‘die C-D zit vast’, Koud, niet sexy en pijnlijk voor het oor. Zo ook de meest afgedraaide plaat van de laatste 14 maanden, met als titel ‘De vorige regering’ van de Santokhi ‘band’.
Als je om welke reden dan ook tegen de NDP bent, begin je zonder dat je het goed beseft en het echt wilt, hun pleitbezorger te worden’. Daar zorgen president Chan Santokhi en zijn ministers, maar ook de parlementariers van de coalitie, nadrukkelijk voor. Die nadruk werd vooral gelegd, tijdens ‘College Tour’ in Nederland, waar de president coupletten van ‘De vorige regering’, als antwoord gaf op vrijwel alle vragen die door universiteitsstudenten werden gesteld. Het is niet voor het stellen van de vraag, maar voor de opmerking van Ferayed Hok, dat de president niet naar zichzelf luistert en geen logische antwoorden geeft, dat deze student een daverend applaus kreeg en een held werd. Het was gedurfd en prettig aan te horen, hoe hij op een respectvolle maar assertieve manier de president heeft duidelijk gemaakt dat die hem maar wat op de mauw denkt te spelden als antwoord op een concrete vraag. Want dat is precies het probleem. Met ‘De vorige regering” wordt geen antwoord gegeven, meer nog zit er helemaal geen logische verbinding tussen de realiteit en deze vastgelopen C.D. Dat er geen effectieve en logische relatie is, is intussen wel duidelijk. Maar dat het wordt gebruikt om een loopje te nemen met de intelligentie van de Surinamer, zoals minister Albert Ramdin van Buitenlandse zaken Internationaale Business en Internationale Samenwerking, recent heeft gedaan, is hemeltergend. Zonder enige aanleiding relateerde Ramdin het gestrand zijn in Miami, aan hoe de vorige president en vice president, daar mee zouden omgaan. In zijn relaas zegt Ramdin dat de vorige bewindslieden geld verbrast zouden hebben aan een charter of dat de enige kist die de SLM ter beschikking heeft zou worden onttrokken aan het publiek om naar huis terug te keren. Volgen Ramdin ondergaan Santokhi en zijn delegatie de normale risico’s die horen bij commerciele vluchten. Terwijl de ratio van dit relaas zoek is, is het ook nog de vraag wat de vorige regering te maken heeft met hoe Santokhi en zijn regering, omgaan met ‘gestrand zijn in het buitenland. Die had, goed of fout, wel een beleid in voorkomende gevallen.
Ramdin had liever gewoon niets moeten zeggen. Want zijn bijna onbedachtzaam betoog, roept vele vragen op over het eigen beleid van deze regering. Het zou zeer logisch en begrijpelijk zijn geweest wanneer juist een vliegtuig was gecharterd om de president en zijn delegatie, na hun bezoek aan Mexico en de Verenigde Staten, terug naar huis te brengen. Is het niet dat president Santokhi en zijn delegatie zich hebben laten verassen en helemaal niet voorbereid waren en geen beleid hebben wat te doen in zo een geval. Het excuus dat er geen geld verspild zal worden aan een charter klinkt al even onlogisch en misleidend, wanneer wel geld wordt verspild aan een expositie in Dubai, zonder dat Suriname daar enig profijt van zal hebben. Maar ook het inhuren van een peperdure klasse wagen voor de ambassadeur in Nederland en wanneer tegen beter weten in, in Nickerie grond wordt aangekocht tegen een woekerprijs en helemaal niet geschikt blijkt te zijn voor zaaizaaid productie. Dit rijtje kan eindeloos worden aangevuld en als gekeken wordt naar de vele blunders, misstappen en het ‘friends and family’ gedrag dat de president ventileert, vraag je, je inderdaad af, wat heeft de vorige regering hiermee te maken en doet deze het anders en beter ?.
Het constant aanhoren van ‘De vorige regering’ als antwoord en excuus voor alles en nog wat kan inderdaad een aanslag zijn op het gehoor en het intellect. Maar anderzijds bevestigd het dat de regering inderdaad geen eigen beleid heeft ontwikkeld op heel wat vraagstukken, vooral sociaal maatschappelijke.
De aanpak van de Covid Pandemie, is daar een voorbeeld van. Waar zijn alle mooie beloftes gebleven van voor de verkiezingen, waar er op alles een plan van aanpak zou zijn en de regering het vooral anders en beter zou doen dan de ‘vorige regering’.
Ik ben geen liefhebber van face book. Het bezoeken van mijn fb-page, eens in het blauwe jaar, resulteert steevast in dat, om ‘security-redenen’ ik een nieuw wachtwoord moet bedenken, tal van vragen moet beantwoorden en enkele dagen soms weken moet wachten voordat face book ervan overtuigd is, dat ik het inderdaad ben. Maar dit ter zijde.
Omdat bij het lezen van het relaas van minister Ramdin ik de ergonomie grens aan het bereiken was, werd mij geadviseerd, de minister en zeker de president, niet al te serieus te nemen en maar liever de reacties hierop op face book kon lezen. Dat deed ik en ik moet toegeven dat de mineur stemming waarin ik was gebracht door Ramdin, al gauw omsloeg. De minister wordt inderdaad niet serieus genomen en heeft zichzelf klaarblijkelijk tot een pispaal gemaakt. Misschien zou de minister zelf ook de commentaren moeten lezen. Hij zal tot de ontdekking komen dat, het relaas zoals hij dat heeft gegeven met een vingerwijzing naar de vorige regering een boemerang effect heeft gehad en meer vragen heeft opgeroepen over het eigen beleid. Koppig als politici zijn, zal hij op zijn beurt er waarschijnlijk geen boodschap aan hebben. Maar hij zal ook leren dat hoe langer hoe meer de samenleving ervan overtuigd raakt dat de huidige regering een tenminste even falend, als niet erger beleid voert dan haar voorganger en dat het vastgelopen deuntje ‘De vorige regering’ naast een eng partij politieke doel te hebben, als dekmantel wordt gebruikt om de eigen onkunde en falen mee te camaufleren.
Wilfred Leeuwin
