RIAD NURMOHAMED :TWEE ENTITEITEN IN MILIEURAAMWET OVERBODIG
In de Milieuraamwet is gekozen voor een constructie waarbij een Nationaal Milieu Autoriteit zal worden aangesteld met een directeur, terwijl het Nationaal Instituut voor Milieu en Onderzoek in Suriname (NImOS) daar een werk arm van wordt.
Echter heeft het Nimos in de wet verregaande bevoegdheden en taakomschrijvingen en wordt er behoorlijk veel expertise van verwacht. Nog voordat in De Nationale Assemblee (DNA) de debatten over de nieuwe Milieuraamwet van start gingen, was het al duidelijk dat veel tijd besteed zal worden aan deze gezagsverhouding tussen de entiteiten. De gezagsverhouding wordt complexer wanneer het totale milieugebeuren in het land niet bij een daarvoor in het leven geroepen ministerie ligt maar bij een milieu coördinatie unit op het kabinet van de president. Bij de voortzetting van de debatten over deze nieuwe wet heeft VHP-parlementariër Riad Nurmohamed gezegd totaal geen voorstander te zijn van twee entiteiten. “Ik ben geen voorstander van een autoriteit en een instituut, gewoon een van de twee. We moeten leren een van de twee goed te huisvesten en de middelen te geven om te kunnen functioneren”, zegt Nurmohamed. Volgens hem zal dezelfde vicieuze cirkel van enkele jaren terug zich voordoen, toen het NIMOS was ondergebracht bij het ministerie van Arbeid Technologische ontwikkeling en milieu, dan weer onder het kabinet van de president. Intussen is de milieupoot van het ministerie opgehouden te bestaan en valt het NIMOS nu onder de Milieu coördinatie unit op het kabinet van de president. Ook NDP-parlementarier Roche Hopkinson wil van de initiatiefnemers van deze wet weten hoe in de praktijk deze gezagsverhoudig moet gaan werken, Eerder zijn ook al vragen gesteld door Amzad Abdoel over de gezagsverhouding en structuur van deze twee entiteiten die in de milieuraamwet genoemd worden.
Donderdag is wederom indringend aan de initiatiefnemers van de wet gevraagd om meer uitleg over de gezagsverhoudingen tussen de verschillende entiteiten in de milieuraamwet. Daarin worden aan het NIMOS uitgebreide bevoegdheden gegeven als ook aan de NMA zonder dat voor beide de grens is aangegeven van hun werkterrein en bevoegdheden. Bij het NIMOS blijken er overigens meer specifieke taken te zijn genoemd in de wet.
“Ik mis de orde hier wanneer treedt wie op en waar”, vraagt Nurmohamed. Hier neemt hij mee de verschillende overheidsinstanties die allemaal te maken hebben met milieu. “Waar zijn de spelregels vastgelegd, wie mag wat, wie geeft vergunningen”.
Zijn collega Krishna Mathoera merkt op dat het NMA ook in relatie met de regering een onduidelijke factor is. Naast de regering blijkt het NMA een op zichzelf staande instantie te zijn die belast wordt met het maken van beleid. “Waarom is de NMA dan noodzakelijk, want dat kan de regering ook doen en waarom worden deze twee entiteiten onder de president geplaatst en niet bij de vice president”. Nurmohamed vindt de wet, hoewel belangrijk voor zowel nationale als internationale doeleinden, veel te vaag. Ik vraag mij af als deze wet opgewassen is tegen de grote milieuproblemen waarmee Suriname geconfronteerd is. Hij wijst er op dat ook milieuorganisaties zich hebben uitgesproken over de vaagheden van de wet. Hij hoopt dat de initiatiefnemers in details ingaan op de gezagsverhoudingen in de milieuraamwet. Overigens vindt Nurmohamed dat in de wet de definities van milieu en natuur door elkaar zijn gehaald.
UNITEDNEWS
