STATIEGELD OP PETFLESSEN ONWERKBAAR EN ACHTERHAALD
Het voornemen om middels een wet statiegeld te heffen op petflessen en zo het probleem voor het milieu aan te pakken is onwerkbaar en een achterhaalde methodiek. In Europa wordt hiervan afgestapt en is dat proces nu in een afrondende fase. Wereldwijd ziet men eerder een oplossing in de invoering van een verpakkingsheffng bij de import van alle soorten verpakkingsmateriaal zoals plastic en petflessen. Hiermee worden alle aspecten die komen bijkijken in een keer effectief aangepakt. Milieudeskundige Glenn Ramdjan voorziet in het voornemen van de overheid dan ook een model die in de eerste plaats het beoogd probleem niet oplost, maar juist groter maakt.
Statiegeld is in het buitenland ingevoerd omdat de daar lokale producten van de dranken de flessen her-gebruikten. Intussen is er hierop een verbod gekomen, dus mogen flessen slechts een keer worden gebruikt. Statiegeld is dus niet meer werkbaar. Volgens Ramdjan is de Surinaamse situatie anders. Behalve dat niet aan de voorwaarde wordt voldaan flessen, vanwege de volksgezondheid, slechts eenmaal te gebruiken, zal de invoering van statiegeld gepaard gaan met veel organisatie em logistiek werk. Petflessen worden in de huidige situatie reeds in toenemende mate opgehaald door verwerkings- of recycling bedrijven die het materiaal als grondstof exporteren naar het buitenland waar het wordt gebruikt om andere producten van te maken.
Volgens de voorlopige informatie vanuit de overheid zal de klant bij het inleveren van een lege gebruikte fles SRD 0,25 ontvangen. De wet staat als een van de eerste acht prioriteitswetten die door het parlement in behandeling zal worden genomen. De vraag is als dit bedrag eerst in de verkoopprijs zal worden verwerkt. Ramdjan vraag zich af welke structuur zal worden opgezet om de flessen bij de verschillene winkels te verzamelen en verder af te leveren en aan wie. In de eerste plaats hebben de winkels die ruimte niet. Daarnaast is het de vraag voor welke flessen de statiegeld zal gelden. In suriname worden haast zes verschillende petflessen gebruikt, van de zogeheten chubby- tot de twee liter fles. De winkelier zal dan een administratie op na moeten houden, omdat het gaat om flessen van verschilende poducenten. Ramdjan voorziet niet dat bijvoorbeeld Fernandes flessen zal ophalen van Rudisa of een andere producent en die afeveren bij het recyclingbedrijf. Daar heeft bijvoorbeeld Fernandes strikte internationale regels voor. In geval het ophalen zal plaatsvinden door contractors moet dat ook goed worden georganiseerd. Ramdjan wijst er op dat het proces vanaf het in ontvangst nemen van de flessen bij de winkels tot het afleveren bij de verwerkingsbedrijven een behoorlijke organisatie is en ook nog kostbaar. “statiegeld heeft teveel pijnpunten”, zegt de milieudeskundige.
De invoering van verpakkingsheffing is volgens hem een veel beter alternatief. Bij de import van het verpakkingsmateriaal wordt al betaald voor het heel proces, zoals milieubelasting. “Met die heffing kunnen alle facetten, inzamelen, ophaal, logistiek etc etc, worden bekostigd. Met de invoering van die heffing moet ook worden toegezien op de naleving van art 39-a van het wetboek van strafrecht, waar aan personen een boete van SRD 500,- wordt opgelegd die het milieu vervuilen.
Ramdjan zegt in 2010 een concept ‘overeenkomst verpakkingsheffing’ te hebben aangeboden aan de overheid. Met het concept is echter niets gedaan. Daarin is opgenomen dat alle producenten van frisdranken en producten van ander plastic materiaal een x-bedrag betalen. Dit gaat naar een speciaal fonds en wordt vanuit dit fonds alles gestuurd om het proces goed te laten verlopen. Het fonds levert volgens Ramdjan de staat minimaal SRD 300 miljoen op per jaar uitgaande van alle hoeveelheid verpakkingsmateriaal dat wordt geimporteerd. Daartegenover zijn de kosten van ophaal en verwerkingsproces minder dan 10 procent. Met de rest van de financiele middelen uit het fonds kunnen onder andere, stimuleringsactiviteiten worden ontwikkeld om de gemeenschap bewust te maken. Ramdjan zegt dat hoe dan ook overal terwereld producenten betalen voor het producere en importeren van verpakkingsmateriaal dat in het milieu terrecht komt. Met de invoering van heffing wordt voorkomen dat producenten dit ontlopen.