SURINAME BETAALT LAZARD MINIMAAL 3 MILJOEN DOLLAR
De regering heeft in oktober 2020 het gerenommeerde financieel advies- en vermogensbeheersbedrijf Lazard in de arm genomen om te proberen overeenstemming te bereiken met de obligatiehouders van de Oppenheimer-leningen. Men heeft angstvallig verborgen gehouden wat aan Lazard betaald wordt. Maar dat is nu toch uitgelekt: Lazard ontvangt tussen de 3 en ruim 4,5 miljoen dollar.
Met de andere landen en buitenlandse instellingen waar Suriname voor zo’n 3,5 miljard dollar in het krijt staat, lijkt Suriname er zelf wel uit te komen voor wat de sanering betreft.
Maar de twee obligatieleningen van in totaal 675 miljoen dollar van de individuele Oppenheimer-schuldeisers, zijn een ander verhaal. Oppenheimer is overigens de zogeheten broker, en heeft als bemiddelende partij alleen de vele (naar verluidt meer dan honderd) vermogende geldverstrekkers bij elkaar gebracht en geïnteresseerd om te investeren in obligaties van de Republiek Suriname. Lazard is aangetrokken om de lastige onderhandelingen over schuldsanering tot een goed einde te brengen. Of ze dat gaat lukken, is nog altijd heel onzeker.
Dat de regering nog geen openheid heeft gegeven over wat de staat dit kost en onder welke voorwaarden het internationale adviesbureau is gecontacteerd, stoort velen. Zelfs in het parlement is daarover, zowel door de oppositie als door Santokhi’s eigen VHP, tevergeefs om opheldering gevraagd. Maar uit uitgelekte informatie en documenten, kan worden opgemaakt dat Lazard naast de eerdergenoemde 3 miljoen US dollar ook nog een extra vergoeding van 1.687.500 US dollar (0,25 procent van de uitstaande schuld) krijgt uitbetaald als de herstructurering van beide Oppenheimer-schulden succesvol is.
Maar daar ziet het momenteel nog helemaal niet uit, want de onderhandelingen zitten muurvast, ook al wordt dat door het ministerie van Financiën en Planning glashard ontkend. De regering heeft een korting (haircut) van 70 procent gevraagd aan alle schuldeisers. De andere buitenlandse schuldenaren schijnen daarmee akkoord te zijn, maar de schuldeisers van Oppenheimer stellen zich op het standpunt dat dit dan voor iedereen zou moeten gelden. Gelijke monniken, gelijke kappen dus. Ook voor binnenlandse schuldeisers, zoals de aannemers en de banken.
Maar de regering heeft Lazard opdracht gegeven dat laatste te weigeren, omdat dat de ondergang zou betekenen van die banken. Het maakt ze immers in een klap insolvabel: alle ratios worden in een keer negatief en ze kunnen dan aan geen enkele verplichting meer voldoen. Als dat gebeurt, stort het financieel bestel van het land in elkaar en de banken gaan failliet.
Dat steekt de Oppenheimer-schuldeisers, die dus niet akkoord gaan. Dat de onderhandelingen niet vlotten, blijkt ook uit de daling van de koers van de Surinaamse obligaties. Als de onderhandelingen voorspoedig zouden verlopen, dan zou die koers op zijn minst stabiel moeten blijven of zelfs stijgen.
Die koers is eind vorige maand echter drastisch gedaald (met ongeveer 10 procent) doordat enkele obligatiehouders hebben inmiddels hun obligaties hebben verkocht en verlies genomen. Dat is altijd beter dan helemaal niets van je belegging terug te krijgen.
Zelfs de recente nieuwste olievondst voor de kust, die reden zou moeten zijn voor optimisme, kon het tij niet keren. De Value Recovery Mechanism (VRM) die de regering wil betalen aan de Oppenheimer-obligatiehouders , achten zij onacceptabel.
Deze VRM heeft als doel dat de obligatiehouders akkoord gaan met een grote haircut, maar in de toekomst gecompenseerd gaan worden als de Staat geld gaat verdienen door de olie exploratie. Waarschijnlijk hebben de obligatiehouders een veel kleinere haircut (en dus een nog grotere VRM) geëist, omdat Suriname over vijf tot tien jaar wel in staat zal zijn om de lening terug te betalen. Hierop zijn de onderhandelingen vastgelopen.
Niet uit het oog mag worden verloren, is dat de Oppenheimer-mensen de belangrijkste schuldeisers zijn: de leningen zijn onder het New Yorks recht uitgegeven. Dat maakt het mogelijk dat die schuldeisers het faillissement aanvragen van de Staat Suriname kunnen aanvragen en vervolgens beslag laten leggen op alle tegoeden.
ANALYSE | ARMAND SNIJDERS
