SURINAME: ZINKEND SCHIP IN ZEE VAN OLIE

President Chandrikapersad Santokhi zal de optie van verkoop van een deel, let wel, een deel, van de Surinaamse belangen in Maka Central-1 in studie moeten nemen. Dit olieveld herbergt minimaal 300 miljoen vaten olie en kan Suriname voor de komende 20 jaren ruim USD 13,5 miljard opleveren, uitgaande van maximaal 1,5 miljard per jaar met als startpunt 2025. Voordat we emotioneel beginnen te worden over verkoop van een deel van Maka Central-1, laten we ervoor kiezen om rationeel te denken.

1: De staatsschuld eindigt per 2020 meer dan SRD 30 miljard

2: De kredietwaardigheid is onwaardig en zal even zo blijven

3: De aflossing van schulden/rentes houden een mes aan de keel

2: De staatskas is leeg

3: De staatsinkomsten zijn lager dan de uitgaven

4: geen liquiditeit om niet eens salarissen te betalen

5: De productiesectoren zijn op de Intensive Care

6: De samenleving heeft geen rek meer; terwijl het gras groeit sterft het paard.

Het is leuk dat wij over een aantal jaren miljarden Amerikaanse dollars per jaar zullen verdienen alleen uit de oliesector. Tot zover heeft Suriname 3 olievelden voor de kust liggen, waarvan Maka Central-1 alleen al USD 13 miljard zal binnenbrengen de komende 20 jaren. We nemen de andere 2 grotere olievelden niet mee in de benadering.

Wij kunnen niet wachten op 2025 of 2026 om te beginnen met cashen. We hebben nu geld nodig om onze economie een boost te geven en de zware lasten van ons af te schudden.

De klok tikt voor velen van ons ook. Die groep wil ook in waardigheid en rust leven en sterven zonder achterlating van problemen van aardse lasten voor het nageslacht dat ook aan het worstelen is met financiële problemen. Sommigen willen ook een stabiele Suriname zien alvorens te sterven. Anderen willen ook in rust leven nog voordat het moment daar is dat zij oud en gekreukeld zijn en deze mooie jaren aan hun neus voorbij zien gaan…en dus wachten om te sterven. Velen willen ook de toekomst voor hun kinderen plannen wetende wat de vooruitzichten zijn.

Wat hebben wij aan het leven op een zinkend schip in een zee van olie?

Ik ben ook geen voorstander van speedy-gedrag en een junkmentaliteit, maar dat hoeven we ook niet te zijn. We kunnen onderhandelen, keihard onderhandelen na gedegen onderzoek.

Volgens de tentatieve berekeningen kan de staatskas tot wel USD 1,5 miljard gespekt worden oplopende naar een piek van eventueel USD 1,8 miljard in 2028 en 2029 alleen uit…let wel! Alleen uit Maka Central-1.

Rond die tijd zijn de andere olievelden ook al in productie gebracht. Bommen geld zullen er binnenstromen waarmee wij misschien zelfs niet weten wat te doen. Met goed leiderschap, bestuur, management en ontwikkeling van andere sectoren wordt Suriname een land van melk en honing. Een paradijs om in te wonen. De toekomst ziet er rooskleurig uit voor onze kinderen. Dit is niet eens een sprookje, dit is de realiteit die voor onze voeten ligt. We leven nu in 2020…bijna 2021.. nog 4 tot 5 jaren te gaan. We kunnen alvast een voorsprong nemen door met de multinationals om de tafel te gaan zitten en praten over de exploitatieplannen. Dit zal gauw moeten gebeuren. We zouden moeten praten over 1: of opname van voorschotten

2: of verkoop van een deel van Maka Central-1.

De laatste optie lijkt mij het meest ideaal.

Verkoop een belang van ongeveer USD 2,5 miljard. Koop daarmee wat schulden af en investeer in de productiesectoren die dubbel getroffen worden vanwege Covid-19. Je krijgt:

1: het obligoplafond komt onder 60% van het BBP

2: de kredietwaardigheid verbeterd naar minimaal B

3: financiële ruimte voor doorstart productiesectoren

4: staatsinkomsten toereikend om operationele kosten te dekken, inclusief wat beleidsprogramma’s.

USD 2,5 miljard lijkt ontzettend veel, maar is slechts een druppel op een hete plaat. Dat is slechts USD 2 miljard van die USD 13,5 miljard waarde van de Surinaamse belangen van dit olieveld. De overige 2 velden zijn samen wel 10 keer zoveel waard. Het is leuk om te praten over inkomsten van USD 100 tot USD 150 miljard uit de drie of vier olievelden voor de komende 20 jaren, maar ik ga er niet vanuit dat wij de komende 20 jaren alleen afhankelijk willen zijn van olie en niks doen aan de ontwikkeling van andere productiesectoren en inkomstenbronnen. Het zou leuk zijn als olie over 10 jaren niet eens onze belangrijkste inkomstenbron is, maar toerisme, handel, dienstensector en agrarische industrie en processing.

Kijk eens naar Dubai die, ondanks de enorme olievoorraden, in staat is geweest om uit andere sectoren een wereldklasse economie op te bouwen. De sjeik pompte in rap tempo de olie uit de grond en investeerde de inkomsten in het bouwen van een luxueuze stad die zichzelf verzorgd met toerisme, diensten en investeringen. Verdere exploitatie van olie was niet meer nodig. Dat liet hij in de grond voor de volgende generatie. We moeten leren uit deze voorbeelden.

We moeten vooral niet emotioneel denken, maar rationeel blijven.

We need money….

And we need it now!

Wees vooral niet bang om kansen te nemen.

NOOT: dit zijn allemaal tentatieve cijfers. De officiële apprecial van Maka Central-1 is gepland voor het eerste kwartaal van 2021, maar het idee van dit stuk heeft eerder te maken met wat wij precies met onze olie willen doen, nu in crisistijd.

UNITEDNEWS|OPINIE