VERVUILING SARAMACCARIVIER DUIDT OP MOGELIJKE LOZING CHEMICALIËN

Foto: Minister Patrick Bruning van Olie, Gas en Milieu, met op de achtergrond vissterfte in de Saramaccarivier.

De massale vissterfte in de Saramaccarivier lijkt niet direct veroorzaakt door kwik of cyanide, maar mogelijk door een andere vorm van chemische vervuiling.

Dat blijkt uit de eerste laboratoriumanalyses van water- en vismonsters die zijn afgenomen na meldingen van dode vissen in het gebied. Het Ministerie van Olie, Gas en Milieu onderzoekt de zaak als een mogelijke onverantwoorde lozing van stoffen die het ecosysteem hebben ontregeld. Hoewel gevaarlijke mijnbouwchemicaliën vooralsnog niet in verhoogde concentraties zijn aangetroffen, wijzen afwijkende waarden in het water wel op een duidelijke verstoring.

Vorige week werden nabij Totikamp grote aantallen dode vissen ontdekt, waarna de Nationale Milieu Autoriteit en het Nationaal Coördinatiecentrum voor Rampenbeheersing het gebied hebben geïnspecteerd en monsters hebben verzameld voor analyse in twee laboratoria.

Uit die eerste resultaten blijkt dat onder meer ijzer, aluminium, mangaan en zwevende deeltjes verhoogd aanwezig zijn. Dergelijke afwijkingen kunnen volgens de autoriteiten verband houden met mijnbouwactiviteiten, al worden andere oorzaken niet uitgesloten.

Minister Patrick Brunings stelde in de marge van de begrotingsbehandeling dat het onderzoek nog niet is afgerond en dat er geen definitieve conclusies kunnen worden getrokken. Wel wordt gekeken naar mogelijke bronnen van vervuiling. Er zijn volgens hem aanwijzingen dat er sprake kan zijn van een incidentele lozing, maar ook een terugkerende bron wordt niet uitgesloten.

Om meer duidelijkheid te krijgen wordt later deze week een nieuwe reeks monsters genomen. Daarbij moet onder meer worden vastgesteld of het gaat om een eenmalige gebeurtenis of een structureel probleem. Inmiddels zijn er geen nieuwe meldingen van vissterfte binnengekomen.

UNITEDNEWS

GERELATEERD AAN: BEWONERS HOUTTUIN EISEN OPSCHORTING OPSLAGFACILITEIT RADIOACTIEVE BRONNEN