VICEPRESIDENT RUSLAND NAAR WORLD TOURISM FORUM IN ZWITSERLAND
De Surinaamse Toerismeparadox: VVIP-Snoepreisjes in een Digitaal Moeras
Terwijl vicepresident Gregory Rusland zich in de exclusieve sferen van het Zwitserse Davos begeeft en minister Raymond Landveld glimlachend de Surinaamse vlag hijst op de Vakantiebeurs in Utrecht, broeit er in eigen land een bittere realiteit. De kloof tussen de diplomatische glitter van de overheid en de verwaarloosde digitale en fysieke infrastructuur is inmiddels zo groot geworden dat de term “promotie” begint te lijken op een duur rookgordijn voor structureel falen. De afgelopen week bood een schril contrast dat de kern van het Surinaamse probleem blootlegt: aan de ene kant de “BVIP-status” van de vicepresident die spreekt over het opschalen van duurzaamheid, en aan de andere kant een delegatie in Utrecht die een fysieke gids presenteert, terwijl de nationale digitale etalage Suriname.Travel— de enige tool die driehonderd lokale toerismeactoren daadwerkelijk verbond — op sterven na dood is. Het is een gotspe dat in een tijdperk waarin de moderne reiziger een vakantie boekt via een smartphone, de Surinaamse overheid haar krachtigste digitale troef laat verstoffen. De interactieve website die Suriname met 42 dronebeelden en geïntegreerde informatie op de kaart zette, functioneert niet meer naar behoren, waardoor de sector weer is gefragmenteerd in driehonderd losse eilandjes.
“Dit gebrek aan succes is geen toeval, maar een direct gevolg van het ontbreken van drie fundamentele bouwstenen die samen de ‘Heilige Drie-eenheid van Falen’ vormen. Ten eerste is er het conflict tussen een integrale visie en ad-hocbeleid; de aanwezigheid in Zwitserland en Utrecht lijkt meer op ad-hocplanning dan op een intersectorale strategie die ministeries als TCT, Financiën en Openbare Werken verbindt. Toerisme is immers geen eiland, maar de optelsom van integrale communicatie en een heldere visie. Ten tweede kampen we met het giraal betalingsmoeras.”
We kunnen in het buitenland praten over hospitality, maar zolang een toerist in Paramaribo en het binnenland nog steeds met contant geld moet sjouwen omdat giraal betalen deels een utopie is, blijven we een derderangs bestemming met een financiële infrastructuur die decennia achterloopt op de internationale standaard.
Ten derde is er de strijd tussen bureaucratie en digitalisering. De roep uit de sector is duidelijk: stop de ambtelijke stroperigheid. Het laten verslonzen van de nationale website is geen kwestie van onwil, maar van een stuitend gebrek aan prioriteit bij beleidsmakers die blijkbaar liever in een vliegtuig stappen naar een forum dan achter een dashboard zitten om de eigen digitale voordeur te repareren.
Wat heeft een internationale VVIP-status voor zin als de potentiële toerist, eenmaal geprikkeld door een internationaal praatje, strandt op een haperende website? Het is het equivalent van miljoenen uitgeven aan een uithangbord voor een winkel waarvan de voordeur is dichtgetimmerd. Terwijl de wereldmarkt allang digitaal navigeert, blijft de Surinaamse overheid hangen in prestigebezoeken en papieren gidsen. De sector heeft geen behoefte aan meer dure delegaties in de sneeuw, maar aan een integrale aanpak waarbij de basisvoorzieningen eindelijk op orde worden gebracht. Zonder deze fundamenten blijven buitenlandse reizen niets meer dan dure vakanties op kosten van de belastingbetaler, terwijl de werkelijke potentie van het land onzichtbaar blijft voor de rest van de wereld.
UNITEDNEWS
