VOEDSELPRODUCTIE MEEST ONDERBENUTTE HULPBRON VAN SURINAME
Voedsel kan wellicht het meest belangrijke exportproduct van Suriname worden. De vraag naar olie en goud kunnen dalen, maar de behoefte aan voedselzekerheid stijgt met de dag.
Met heel wat vruchtbare grond en braakliggende terreinen is dit nog niet goed doorgedrongen in Suriname. Landen die hun beperkte mogelijkheden reeds uitgeput hebben, terwijl de lokale vraag naar voeding blijft stijgen, zien nu al in wat hen in de toekomst te wachten staat. Ook rijke geïndustrialiseerde landen zonder voldoende landbouwgronden vrezen voor voedselschaarste.
“Zand en olie gaan we niet kunnen eten en drinken”, was de boodschap die een ministeriële delegatie van Dubai vorig jaar duidelijk maakte tijdens een werkbezoek aan Suriname.
De rijke staat, horende bij de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), is naarstig op zoek naar landen die voedsel kunnen leveren. De bal werd naar Suriname gekaatst, maar die kon onvoldoende daarop reageren. Het luchtvaartverdrag tussen Suriname en Dubai bestaat de komende maand precies een jaar. De gedachte achter deze overeenkomst is om een luchtbrug te slaan tussen Suriname en Dubai. Een aanzienlijk deel van het Surinaams goud komt in Dubai terecht, en met rechtstreekse vluchten zou het edelmetaal direct op de plaats van bestemming kunnen worden overgevlogen. Maar voor Dubai is voedsel ook belangrijk, zelfs belangrijker dan goud. Het emiraat heeft er geen moeite mee om op reguliere basis cargovliegtuigen naar Suriname te sturen om voedsel op te halen. De vraag is of Suriname in staat is om steeds 100 ton voeding mee te sturen. Volgens minister Parmanand Sewdien van Landbouw Veeteelt en Visserij (LVV) is Suriname nog niet zover. “Toen de delegatie van Dubai aangaf van: ‘als ik een vrachtvliegtuig voor jullie stuur met een capaciteit van 100 ton, kunnen jullie het vullen?’, heb ik direct daarop gezegd van: nee, ik ga het niet kunnen vullen. Want heel wat producten welke wij produceren kennen jullie niet. En ten tweede: om in één keer een kist van 100 ton te vullen gaat ons niet lukken”, zegt de minister.
Dit is een gouden kans die Suriname heeft laten schieten, omdat de agrarische ontwikkeling nog op een relatief laag niveau dwarrelt. De nadruk wordt vrijwel alleen gelegd op de rijstssector die ook met tal van problemen zit. De economie staart zich blind op de export van olie en goud. De economische diversificatie is sinds de onafhankelijkheid, straks 45 jaren geleden, nog steeds niet van de grond gekomen.
UNITEDNEWS
