VREEDZAAM WIL OMBUIGING BELEID: ”SYSTEEM VOLKSGEZONDHEID STELT NIETS VOOR”

Assembleelid Jennifer Vreedzaam(foto links) van de NDP, die tevens voorzitter is van de vaste commissie van Volksgezondheid, heeft donderdag de regering geen mooi beeld geschetst van wat er zich allemaal afspeelt binnen de gezondheidszorg.

Het ziet er overigens naar uit dat hoe verder de behandeling gaat van het ontwikkelingsprogramma 2017 – 2021 en de begroting voor dit jaar, parlementariërs van de coalitie, steeds meer hun ongenoegen uiten over het regeerbeleid. “We kunnen stellen dat het systeem van de gezondheidszorg niets voorstelt. De sterken overleven en zwakken mogen het bekijken. Misbruik en verspilling”, zijn de termen waar Vreedzaam de gezondheidszorg mee typeert. Zij heeft in haar toespraak meerdere malen gevraagd om beleidsombuiging en verandering. Volgens Vreedzaam is het systeem bij de gezondheidszorg totaal in strijd met het sociaal contract dat president Desi Bouterse met de gemeenschap heeft gesloten. Daarin zouden vooral zwakkeren in de samenleving worden beschermd. Het stoort Vreedzaam dat binnen de gezondheidszorg er zoveel verspilling plaatsvindt. Veel geld wordt zonder controle en zonder beleid verspild aan huisartsen en specialisten, terwijl er totaal geen effectief beleid is naar de ziekenhuizen toe. “Het is een money making business”, zegt de NDP-parlementariër.

Volgens haar heeft het volk er recht op te weten wat met het geld gebeurd en waar het naar toe gaat. Zij wijst er op dat minister Patrick Pengel van Volksgezondheid bekend heeft dat deze problemen er al lang zijn, maar worden gemaskeerd. Vreedzaam toonde in een presentatie aan wat de inkomsten zijn van specialisten die in loondienst zijn bij ziekenhuizen en een salaris ontvangen. Daarnaast verdienen zij aan consultatie, zowel bij de staat – als bij particuliere ziekenhuizen. Bij de algemene huisartsen zou er volgens het Staatsziekenfonds een patiënten norm zijn van 2000. Echter wordt die overtreden en hebben artsen praktijken van wel 7000 patiënten. Daarnaast verlenen zij diensten aan bedrijven en hebben ook een particulier bestand. Volgens Vreedzaam is dit een scheefgroei bij de specialisten en de huisartsen, die onmogelijk met zulke drukke praktijken adequate zorg kunnen bieden. In beide gevallen lopen de maandelijkse inkomsten behoorlijk op. Vreedzaam presenteerde de volgende cijfers over hoe in de zorg de inkomens tot stand zijn gebracht.

Voor poliklinische verrichtingen wordt maandelijks een bedrag van SRD 6 miljoen betaald. aan declaraties voor laboratorium onderzoekingen wordt per maand een bedrag betaald van SRD 4,5 miljoen. Per maand wordt aan gedeclareerde röntgenfoto’s een bedrag betaald van SRD 3 miljoen. Bij de staatsziekenhuizen zijn er per maand 3296 opnames van patiënten. Deze brengen een bedrag op van SRD 15 miljoen per maand. Bij de apotheken worden elke maand rui 250.000 recepten aangeboden wat neerkomt op een besteding van SRD 5 miljoen aan medicamenten.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van kosten in de zorg. Uit de gedocumenteerde presentatie van Vreedzaam blijkt dat bij het optellen van alle kosten SRD 400 miljoen per jaar in de zorg wordt gestopt. Dit op basis van verwijzingen door huisartsen naar specialistische behandeling en ziekenhuisopnames. De huisarts Rab William heeft eerder in een presentatie die hij hield op aanvraag voor de vakcentrale C-47 eveneens gewacht gemaakt van deze schrikbarende bedragen die worden besteed en verspild in de zorg. Vreedzaam pleit dan ook voor een ernstige aanpak van de huisartsen praktijken en ombuiging van het beleid op Volksgezondheid. Voor wat betreft de medicamentenvoorziening schets Vreedzaam een evenzeer zo niet triester beeld. De inkoop van medicamenten door het Bureau Geneesmiddelen Voorziening Suriname, is niet effectief, zonder controle en vinden de wekelijkse importen niet tijdig plaats.

Het gevolg hiervan is dat de import van medicamenten op de markt is gegooid. Apotheken moeten zelf importeren, de wachttijden voor inklaren duren dagen waardoor de beschikbare medicamenten niet toereikend zijn. Patiënten die dringend medicijnen nodig hebben kunnen die niet krijgen mits zij bereid zijn daar duur voor te betalen.

Erger nog is dat, omdat er geen controle is vanuit het ministerie zijn sommige apotheken de corrupte weg opgaan en nep-medicamenten gaan inkopen.

Ook hier wordt de staat maandelijks bestolen doordat per maand miljoenen wordt terugbetaald aan de apotheken.

UNITEDNEWS|WILFRED LEEUWIN