VS UIT DE UNESCO; ZULLEN WIJ ER WAT VAN MERKEN?

Nu de Verenigde Staten van Amerika zich teruggetrokken heeft uit de UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization), rijst de vraag in hoeverre het – door de UNESCO beschermde – gebouwd erfgoed van Suriname hiermee in gedrang zou kunnen komen.

De VS is namelijk een van de grootste donoren van de UNESCO en draagt voor bijna een vierde deel bij aan het budget dat onder andere wordt aangewend voor fondsen waaronder het World Heritage Fund; een fonds speciaal voor het behoud van gebouwd erfgoed. In Suriname zijn er maar liefst 291 gebouwen door de UNESCO geregistreerd als monumentale panden en staan een aantal op de werelderfgoedlijst van de organisatie. Het plaatsen van gebouwd erfgoed op de werelderfgoedlijst is door de jaren heen een belangrijke stimulus geworden voor landen over de hele wereld om hun erfgoed te conserveren. Een directe spin off daarvan was de toename van erfgoedtoerisme en de groei van het zelfbewustzijn bij lokalen voor wat betreft de waarde van hun erfgoed.

Uit navraag bij ingewijden uit het erfgoedtoerisme in ons land blijkt dat wij ons niet heel erg druk hoeven te maken over de terugtrekking van de VS uit de UNESCO omdat de relatieve omvang van de UNESCO fondsen voor behoud van Surinaams erfgoed in wezen best wel meevalt.

Bovendien was het de Inter-American Development Bank (IDB) die in januari vorig jaar een lening van 20 miljoen U$D verstrekte voor een grootschalig renovatieproject waarbij onder meer de koloniale panden in de binnenstad zullen worden gerestaureerd.

Ook de Stichting Gebouwd Erfgoed Suriname (SGES) is continu bezig met lobbywerk voor het werven van gelden om de – in verval verkerende – historische panden in de stad te restaureren. De focus zou moeten liggen op de creatie van een duurzaam mechanisme voor het genereren van opbrengsten waarmee het gebouwd erfgoed in ons land blijvend kan worden gefinancierd.

UNITEDTRAVEL| MARTIN PANDAY