WAT DE VN-TOESPRAAK VAN TRUMP BETEKENT VOOR SURINAME, GUYANA EN DE ZUID-ZUID-RELATIE
De recente toespraak van de Amerikaanse president Donald Trump voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties laat weinig te raden over over de koers van Washington in Latijns-Amerika en het Caraïbisch gebied. Onder het mom van het resoluut herstellen van de veiligheid en het bestrijden van invloeden van buitenaf, voert de Witte Huis-administratie een onvervalste harde lijn uit die direct ingrijpt in de soevereiniteit van landen binnen wat het de Amerikaanse achtertuin noemt.
Met expliciete verwijzingen naar militaire interventies in Venezuela, ultimatums aan Cuba en een niet-aflatende focus op de controle over grondstoffen en energiereserves, wordt duidelijk dat Washington duldt noch gedoogt dat strategische concurrenten zoals China of instabiele regimes een voet aan de grond krijgen in de regio. Voor de noordkust van Zuid-Amerika, met name voor opkomende olielanden als Guyana en Suriname, heeft deze hernieuwde Amerikaanse doctrine verregaande consequenties.
De gigantische offshore oliereserves in het Guyana-Suriname Bekken zijn voor de Verenigde Staten van vitaal economisch en geostrategisch belang geworden in het veiligstellen van de westerse energievoorziening.
Dit betekent dat Washington actieve druk zal uitoefenen op regeringen in Paramaribo en Georgetown om hun economische en politieke keuzes nauw af te stemmen op de belangen van de westerse as, en kritisch te kijken naar grootschalige Chinese investeringen in infrastructuur en logistiek.
Voor de traditionele Zuid-Zuid-relatie brengt deze assertieve Amerikaanse hegemonie een serieuze proef op de som. Landen in het Caraïbisch gebied en Latijns-Amerika die historisch streven naar een gebalanceerde, multipolaire buitenlandse politiek en nauwe economische banden onderhielden met opkomende mogendheden uit het Oosten, worden nu door de realiteit van de moderne Monroe-doctrine gedwongen tot een strakke geopolitieke spagaat.
De economische en veiligheidspolitieke verwevenheid met Washington zal toenemen, waardoor traditionele zuid-zuid-samenwerkingsverbanden onder druk komen te staan. Suriname en Guyana kunnen niet langer volstaan met diplomatieke neutraliteit, maar moeten laveren in een krachtenveld waarin de Verenigde Staten eisen dat economische voorspoed en regionale veiligheid hand in hand gaan met een onvoorwaardelijke oriëntatie op het westelijk halfrond.
UNITEDNEWS | GEO-POLITIEK
