WAT ZAL HET TOERISME ONS IN 2018 BRENGEN?

Terwijl de deuren van 2017 zich langzaam maar zeker sluiten, gluur ik nog even door de – voor eeuwig openstaande – ramen van het jaar en vraag ik mij af wat 2018 voor ons in petto heeft. Tenminste, voor wat betreft het toerisme.

In de verte zie ik een Europese reisgigant die, naar ieders verbazing, besloot om Suriname op te nemen in haar assortiment van reisbestemmingen. Het enthousiasme binnen de branche laaide op en bereikte een bescheiden hoogtepunt toen in juli 2017 de eerste Dreamliner van TUIfly neerstreek op de landingsbaan van de Johan Adolf Pengel luchthaven. Echter doofde de gloed daarna langzaam uit en binnen de sector was er van een opleving nauwelijks sprake.

Het lijkt wel alsof het toerisme, dat ooit in het middelpunt van de publieke belangstelling stond, een beetje uit de mode is. Tien jaar geleden draaide alles nog om de bevordering van een jonge sector die gezien werd als een potentiële en duurzame bron van inkomsten. Anno 2017 dommelt de Stichting Toerisme Suriname slechts in een stationaire modus, is er met heel veel moeite een wankel strategisch toerismeplan geschreven en doet de SHATA (Suriname Hospitality And Tourism Association) verwoede pogingen om de sector nog enigszins staande te houden.

Zicht op een verbetering daarin is voor 2018 zo goed als nihil. Vanuit de overheid zijn er, los van de intussen tot clichés verworden intenties, nauwelijks initiatieven op dit gebied. De particuliere ondernemers leggen zich steeds meer toe op het redden van hun eigen hachje terwijl sluimerende sectororganisaties hun uiterste best doen om de samenleving ervan te overtuigen dat het licht nog een heel klein beetje brandt.
Maar wie weet, ben ik te pessimistisch en schuilen er in 2018 wel heel verassende en positieve ontwikkelingen voor het toerisme. Misschien dat ik met die luchthartige instelling de deuren van 2017 definitief achter mij dicht kan trekken en mij vol goede moed op kan maken voor het openen van 2018…

MARTIN PANDAY